۷ نفر
۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۷
فریب اذهان عمومی یا فریب عمومی اذهان؟!

ارسطو فوت و فن سخنوری (رتوریکRhetoric) را در رساله‌ی شعر که «فن خطابه» نام گرفت، طرح کرد.

هدف، تاثیر حداکثر روی مخاطب (نه با بزرگنمایی و دروغگویی) بلکه با روشهای نیکو بود تا مطلبی را که می‌خواند و می‌شنود، به درستی دریابد و در آن انسجام و راستی ببیند. برای این منظور، راهکار ارسطو بر سه روش استوار بود:

 اتوس و پاتوس و لوگوس

آن تصمیمی مردمی و درست بود و هست که اخلاق (عرف مورد قبول جامعه) را زیر پا نگذارد (اتوس)
ذهنیت عاطفی مردم را در نظر بگیرد (پاتوس)
بازی با عواطف و احساسات مردم ویژه جباران و رمالان بود!
و بتوان با استدلال (و نه سفسطه) از آن تصمیم دفاع نمود.(لوگوس)

اتوس با اخلاق، پاتوس با عواطف، و لوگوس با منطق و شعور کار دارد.

این خشم است که فرد را به هر قیمتی، ضد همه و علیه خویش، به دانستن وامیدارد و همزمان باعث میشود کلامِ تقریبا عریان حقیقتی که به او عرضه شده را درک نکند، حقیقتی که جویای آن است. پاتوس دانش یعنی خواستِ شیداگونه و بی رحم دانستنِ آنچه ندانستنش بهتر است، جنونی که مانع فهم و درک است، امتناع از شناسایی حقیقت به شکلی که خود را عرضه میکند، فاجعه ی دانستن تحمل ناپذیر، دانستنی که فرد را وامیدارد تا از جهان رویت پذیری پا پس نهد.

4242

کد خبر 1253820

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =