قاسم افشار: چند سالی است ضجه و ناله در موسیقی مد شده

قاسم افشار می‌گوید، شما یک تنظیم را می شنوید بعد می بینید چهار خواننده مختلف همان فرم را از یک نفر می خواند. تکرار مکررات است و فکر می کنم اگر این روند ادامه پیدا کند موسیقی را با موسیقی نابود کنند. 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، قاسم افشار، خواننده پیشکسوت پاپ که مهمان برنامه «پنجشنبه جمعه» رادیو ایران بود، در گفتگو با منصور ضابطیان اظهار کرد: از قبل از دهه ۷۰ در سال های ۶۵- ۶۶ کار می کردم. در دهه ۷۰ بستر موسیقی باز شد و یک جریانی اتفاق افتاد که من و دوستان دیگر با سختی زیاد بیاییم. من با مرحوم بابک بیات رفتم در استودیو صبا تست صدا دادم. ۱۰ روز بعد تماس گرفتند که صدایت مقبول واقع شده است و تایید کرده اند به سازمان برو. رفتم سازمان و من را دیدند. ۱۱ ماه طول کشید تا یک کار به من بدهند. یعنی اینقدر سخت بود. تازه بعد از ۱۱ ماه که رفتم و می خواستم بخوانم دست و دلم می لرزید. اولین کاری که خواندم «وقف پرنده ها» بود، با شعری از استاد محمدعلی شیرازی و آهنگی از اکبر آزاد و تنظیم بهروز صفاریان. من با آن کار معرفی شدم.

این خواننده یادآور شد: سال گذشته در بیمارستان مسیح دانشوری بودم و اتفاقی آقای شیرازی را دیدم. او مرا ندید. برای مداوا آمده بود. ماسک زده بود. جلو نرفتم و گفتم شاید در آن شرایط در رودربایستی گیر کند. امیدوارم هر جا هستند سلامت باشند. بسیار شاعر درجه یک و استاد این حوزه هستند. دست بوسشان هستم. برای خودشان ستونی هستند.

افشار تاکید کرد: ترانه «زندگی»، یکی از ملودی هایی است که با این که به سن ام نمی خورد دوستش دارم. وقتی گوش می کنم واقعا لذت می برم. چقدر خوب است اینطور کارها خوانده شود. نه برای اینکه خودمان را نشان دهیم. به عنوان ستایش و دست بوسی از کسانی که من خودم را وامدار آنها می دانم؛ خوانندگان ۴۰- ۵۰ سال پیش که از آنها بسیار یاد گرفته ام. من قاسم افشار الان هر آنچه که دارم از این خوانندگان است.

این خواننده پاپ درباره تفاوت ترانه های دهه های قبل با این دهه گفت: چند سالی است یک چیزی به عنوان ناله و ضجه در موسیقی ما مد شده است. واقعا غیر از دوستانی که خوب کار می کنند یک سری دوستان همان فرم مداحی را خوانندگی می کنند. به نوعی شده است که خیلی از صداها تو دماغی، شعرها و ملودی ها همه شبیه هم شده اند. شما یک تنظیم را می شنوید بعد می بینید چهار خواننده مختلف همان فرم را از یک نفر می خواند. تکرار مکررات است و فکر می کنم اگر این روند ادامه پیدا کند موسیقی را با موسیقی نابود کنند. 

«پنجشنبه جمعه» با اجرای منصور ضابطیان و به تهیه کنندگی زهرا قائدی هر هفته پنجشنبه و جمعه ساعت ۲۲ همزمان با پخش صوتی از رادیو ایران به صورت تصویری نیز از سایت رادیو ایران پخش می شود.

۲۴۱۲۴۱

کد خبر 1416579

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 9 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 7
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 1
  • IR ۱۱:۴۳ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۱
    15 1
    صدای تو دماغی نوحه و مداحی رو صددرصد درست گفته. مثال بارزش حامد همایون و حجت اشرف‌زاده.
  • مریم IR ۱۸:۰۶ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۱
    14 0
    «ناله و ضجه» را خوب اومدی !!
  • BG ۱۸:۵۰ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۱
    10 3
    یک سوزن به خودت بزن و یک جوالدوز هم به اونهایی که به جای ترانه خواندن نعره می کشند و فشار بیش از حد به خود وارد می کنند به نحوی که چهره شان سرخ و برافروخته می گردد و رگ گردنشان بیرون می زند!
  • IR ۱۹:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۱
    6 6
    زنده باد ابی ایران
    • CH ۰۰:۰۰ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۲
      0 0
      ما یه ابی بیشتر نمیشناسیم که همان ابراهیم حامدی است
  • IR ۲۰:۰۰ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۱
    5 2
    من هم کاملا با ایشون موافقم خواننده های امروزی یکی دو آهنگ اولشون رو میشه لذت برد چون به هر حال صدای جدیدی ارائه میدن ولی بعد از یه مدتی کاملا کسل کننده میشه آهنگاشون و دلیلش همین مسئله ایه که ایشون گفتن نمونه این خواننده ها که شبیه مداحی به قول ایشون میخونن و یا از نظر من بدون هیچ ماجراجویی کار می کنن شامل حامد همایون، حجت اشرف زاده، فرزاد فرخ و غیره هستند که سبکشون شبیه مداحیه یه سری از خواننده های دیگه هم که شبیه مداحی نمیخونن ولی کلا یه سبک مشابه دارن که بسیار کسل کننده شدن مثل مازیار فلاحی. البته جا داره یادی کنیم از برخی از خواننده های وطنی که واقعا استثنا هستن و همیشه مخاطبشون رو سورپرایز می کنن مثل محسن یگانه و صد البته و هزار البته سالار همه خواننده های وطنی یعنی شادمهر عقیلی که اعجوبه ایه که هیچ وقت تکرار نمیشه
  • عباس IR ۲۰:۵۷ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۱
    8 2
    سلام،متاسفانه خیلی از موسیقی های پاپ نو همراه با ضجه وناله است وخواننده ها انگار که پدر ومادرشان مرده است صجه می زنند وناله می کنند.با گوش کزدن این آهنگ ها وموسیقی ها تمام غمهای عالم در قلبتان جمع می شود و احساس بغض وناراحتی می کنید.موسیقی باید در جهت عکس فشارهای اجتماعی وغم وغصه هاو فشارهای زندگی عمل کند یعنی اگر فشارهای زندگی اجتماعی شما را دچار غم وغصه می کند با گوش دادن به موسیقی باید غم وغصه را ازدل بیرون کنید وحس نشاط وروحیه سرزندگی بدست بیاورید که متاسفانه اینطورنیست.گوش دادن به خیلی از موسیقی های پاپ وسنتی وحتی فولکلور ودشتی متاسفانه انسان را غمگین وگرفته می کند وتمام غصه های عالم را به درون وجود شما می ریزد.برای مقابله با اثر منفی موسیقی های غمگین بر روحتان باید آنها را از آلبومهایی که گوش می دهید حذف کنید تا بتوانید روحیه شادتان را همیشه حفظ کنید.