بهنوش خرمروز: در بسیاری از کشورهای دنیا، سیاستمداران و قانونگذاران براساس رای و یا صلاحدید گروهها و احزاب انتخاب میشوند. اما برخی دانشمندان این باور را به چالش کشیدهاند. آنها معتقدند اگر افراد را به طور تصادفی برای پستهای سیاسی در سیستم تزریق کنند، فرایند سیاسی موثرتری به وجود خواهد آمد.
بر اساس گزارش دیسکاوری، در یک پروژه مطالعاتی، گروهی به سرپرستی الساندرو پلوچینو از دانشگاه کاتانیای ایتالیا با استفاده از شبیهسازی به این نتیجه رسیدند که وقتی سیاستمداران مستقل را به ترکیب موجود در شبیهسازی خود اضافه کنند، قوانین بیشتری تایید میشوند و میانگین بهزیستی اجتماعی بالا میرود.
اما این نحوه گزینش افراد چه مزیتی بر انتخاب آنها دارد؟
پژوهشگران در مطالعه خود قانونگذاران را دارای هم علایق فردی و هم علایق اجتماعی فرض کردهاند. در شبیهسازی، قانونگذاران به طور نظری دارای دو حق بودند: 1. ارائه یک قانون و 2. رای موافق یا مخالف دادن به قوانین پیشنهادی دیگران.
در این شبیهسازی، رای موافق یا مخالف دادن افراد به پیشنهادها، مستقل از عضویت آنها در گروه یا حزب خاصی است. در حالی که در جوامع واقعی اغلب قانونگذاران بر اساس منافع و یا اهداف گروهی که به آن تعلق دارند، به قوانین پیشنهادی رای موافق و یا مخالف میدهند.
آنها سپس از مدل خود در شبیهسازیهای مختلف استفاده کردند. در شرایطی که یک حزب یا گروه میزانهای متفاوتی از قدرت را در یک سیستم دارا باشد، در همه مدلهای شبیهسازیشده، تزریق افراد مستقل به ترکیب موجود در شبیهسازی، عملکرد قانونگذاران را در مجموع ارتقا میداد.
البته این نتایج، برگزاری انتخابات دموکراتیک را به هیچعنوان مردود نمیداند. اما در عوض، پیشنهاد میکند که برای قانونگذاری، افراد به طور تصادفی و اتفاقا بر اساس عدم تعادل بین گروهها انتخاب شوند.
پژوهشگران این مطالعه اضافه میکنند که مطالعه آنها در حال حاضر ساختارهای موجود مجالس را مورد بررسی قرار داده است، با این حال میتوان این مطالعه را برای مدلهای دیگر قانونگذاری که در دنیا وجود دارند هم گسترش داد.
شاید برایتان جالب باشد بدانید این پژوهشگران ایده مطالعه خود را از نوشتههای تاریخدانی به نام کارلو سیپولا الهام گرفتهاند. وی دیاگرامی ساخته بود و افراد هر جامعه انسانی را به طور کل در چهار دسته طبقهبندی کرده بود: 1. نابغه و باهوش، 2. درمانده/ سادهلوح، 3. راهزنمانند و 4. احمق
البته به خاطر داشته باشید که پژوهشگران این مطالعه قانونگذاران را در این 4 طبقه به عنوان افراد جامعه قرار ندادهاند، بلکه منظور رویکرد آنها نسبت به منافع اجتماعی برای مردم به عنوان یک قانونگذار است.
این مطالعه یکی از برندگان جوایز ایگنوبل است. جوایز این بخش به مطالعات علمی داده میشود که در نگاه اول افراد را به خنده میاندازند و بامزه به نظر میرسند، اما بعد افراد را به فکر میاندازند و باعث میشوند مردم به موضوع فکر کنند.
50172
نظر شما