۰ نفر
۲۷ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۱:۱۶
این شهید شجاع ارتشی را بهتر بشناسیم

ایسنا نوشت: در زمان حکومت نظامی تهران، متوجه حساسیت موج انقلاب گشته و از رفتن به محل حکومت نظامی منطقه‌ای که به او محول شده بود، امتناع ورزید و به سربازان تحت امر خود نیز دستور اکید داد که خشاب اسلحه‌های شان را خالی نگه دارند.

امیر سرلشکر شهید محمد فراشاهی، در ۲۸ مرداد سال ۱۳۱۶ در خانواده‌ای با اصالت یزدی در قم به دنیا آمد و در ۳۱ مرداد سال ۱۳۵۸ به دست ضدانقلاب در سقز به شهادت رسید. پدربزرگ مادری‌اش، حاج زین العابدین یزدی، نماینده آیت الله بروجردی در مشهد بود. پدرش، محمدهاشم، در جوانی از فراشاه یزد به قم مهاجرت کرد و به تجارت پرداخت. همچنین از معتمدان شهر و مرید امام خمینی (ره) بود.

شاگردی در کلاس زبان شهید بهشتی

محمد فراشاهی تحصیلات ابتدایی را در دبستان محمدیه و متوسطه را در دبیرستان‌های سنایی و حکیم نظامی قم گذراند، آیت الله شهید بهشتی نیز استاد زبان خارجی‌اش بود. به رغم مخالفت پدرش با ورود او به ارتش، به تحصیل در مدرسه نظام پرداخت. دوران خدمت نظامی‌اش را در اردوگاه‌های نظامی مناطق مختلف و برخی از شهرهای ایران گذراند. پس از طی موفقیت آمیز دوره دانشکده افسری، در کسوت استاد نقشه خوانی به تدریس پرداخت.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، پیرو فرمان امام خمینی (ره) برای خاتمه دادن به شورش‌های کردستان و ایجاد نظم و آرامش در منطقه، داوطلبانه از مرکز آموزش ۰۱ نیروی زمینی ارتش در تهران به تیپ ۲ لشکر ۲۸ پیاده کردستان منتقل و به فرماندهی گردان ۱۰۷ پیاده منصوب شد. در این مدت، به سبب خلاقیت‌ها و شایستگی‌هایی که از خود نشان داد، مورد تشویق فرماندهان وقت قرار گرفت.

در آن زمان، کردستان بسیار ناامن و پر آشوب شده بود. گروهی زمزمه تجزیه طلبی و خودمختاری کردستان را سر داده و در منطقه تشنج و بحران ایجاد می‌کردند. بنابراین، یکی از وظایف اصلی ارتش مقابله با این ناامنی‌ها بود. محمد فراشاهی با هوش و درایت خود تلاش کرد تا آرامش و امنیت را بدون خشونت در منطقه برقرار کند و جان و مال مردم را از تعرض مصون دارد؛ اما با تمام تلاش‌های شبانه روزی و خستگی ناپذیرش، حمله مهاجمان به سقز در هفته پایانی مرداد ۱۳۵۸، روز به روز افزایش می‌یافت و بیم خطر سقوط پادگان می‌رفت. برای تقویت پادگان سقز و پاکسازی شهر، نیروی کمکی از سنندج، همدان و شیراز فرستاده شد.

شهادت با زبان روزه توسط ضد انقلاب

در این حال گروه ضدانقلاب، طرفداران خود را تحریک کردند تا با تجمع در پنج کیلومتری شهر، از ورود نیروهای کمکی به سقز جلوگیری کنند. نیروهای کمکی ۳۱ مرداد ۱۳۵۸، به نزدیکی سقز رسیدند و ضدانقلاب به روی سربازان تیراندازی کردند. محمد فراشاهی برای جلوگیری از بروز درگیری و ریخته شدن خون مردم بی گناه شهر، با دو نفر از معتمدین محل و چند تن از افراد تحت فرماندهی‌اش، بدون اسلحه و با پرچم سفید به نشانه صلح و دوستی، به اردوی ضدانقلابیون نزدیک شد تا دوستانه با سران آن‌ها گفتگو کند و از آن‌ها بخواهد که از سر راه ستون اعزامی کنار رفته و درگیری را قطع کنند، هنگام گفت و گوی صلح آمیز، ناگهان در نهایت ناجوانمردی، گلوله‌ای به قلبش شلیک شد و او را که روزه دار بود به شهادت رساند.

پس از شهادت شهید فراشاهی، اوضاع منطقه بحرانی‌تر شد. افسران و درجه داران بومی پادگان را ترک کردند. ترس و اضطراب، کارآیی افراد موجود را کاهش داده بود. عوامل ضدانقلاب با تمام نیرو به پادگان سقز حمله کردند و بسیاری از نظامیان را به شهادت رساندند.

سرانجام با فداکاری پرسنل نظامی و پشتیبانی خلبانان هوانیروز، از ورود مهاجمان به پادگان جلوگیری شد و ستون اعزامی نیز توانست به پادگان ورود شود و به دیگر برادران ارتشی از جان گذشته ملحق شود. پس از چند روز پیکر شهید محمد فراشاهی، به کرمانشاه و از آنجا به تهران انتقال یافت.

پیکر مطهر شهید فراشاهی در چهارم شهریور ۱۳۵۸، طی مراسم باشکوهی با حضور قوای سه گانه زمینی، دریایی، هوایی و فرماندهان ارتش، از جمله تیمسار سرلشکر، ولی الله فلاحی، برخی از روحانیون، اقشار مختلف مردم، دوستان، همکاران و خانواده اش، به بهشت زهرا (س) از آنجا جهت خاکسپاری به قم منتقل شد.

همسر شهید با بیان خاطره‌ای از وی می‌گوید: «در زمان حکومت نظامی تهران، متوجه حساسیت موج انقلاب گشته و از رفتن به محل حکومت نظامی منطقه‌ای که به او محول شده بود، امتناع ورزید و به سربازان تحت امر خود نیز دستور اکید داد که خشاب اسلحه‌های شان را خالی نگه دارند.»

همیشه می‌گفت: «لباس نظامی لباس شهادت من است» و تاکید می‌کرد که در این لحظه حساس تاریخ کشور (بحران کردستان) نباید اجازه دهیم که حتی یک وجب از خاک کشورمان تجزیه شود. او مظهر شرافت، شجاعت، صداقت و خدمت به مردم بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، از اولین افسرانی بود که داوطلبانه به کردستان رفت و فرمان امام (ره) را لبیک گفت.
 

توصیه امام خمینی برای دفن پیکر یک شهید ارتشی

امام خمینی (ره) در مراسم تشییع پیکر شهید محمد فراشاهی از مسجد امام حسن عسکری (ع) تا حرم حضرت معصومه (س) شرکت کردند و در صحن حرم مطهر، نماز میت گزاردند، پس از نماز، وقتی جنازه را بلند کردند، از پدر شهید پرسیدند: «کجا دفن می‌کنید؟ » پدر شهید گفت: در «باغ بهشت». امام فرمودند: «ایشان اولین افسر شهید ارتش است، در قبرستان شیخان، نزدیک حرم دفن کنید» به فرمان امام، پیکر شهید محمد فراشاهی در گلزار شهدای شیخان نزدیک حرم مطهر حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد.

شهید فراشاهی اعتقاد راسخی به امام رضا (ع) داشت. درسال ۱۳۴۸ همسرش سخت بیمار شده بود؛ در یادداشتی نوشته است: «یا امام رضا! یا ضامن آهو! لحظه اول که به پابوسی‌ات مشرف شدم، سلامتی همسر و فرزندانم را از تو خواستم سپس می‌نویسد: «حال همسرم بدتر و تبش شدیدترشده است، امشب به حرم امام رضا (ع) مشرف شدم و تا صبح با گریه و زاری سلامتی همسر عزیزم را آرزو کردم، صبح به بیمارستان آمدم و دیدم همسرم خوب شده است.»

به افتخار رشادت و جانفشانی شهید محمد فراشاهی، نام پادگان منظریه قم به نام این شهید عزیز تغییر یافت.

۲۴۱۲۴۱

کد خبر 1422626

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 10 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • م IR ۱۱:۵۱ - ۱۳۹۹/۰۵/۲۷
    1 0
    روحش شاد