۱ نفر
۲۵ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۱:۲۶
شرکت در انتخابات و گام‌های بعد از تکلیف شرعی!

اگر بپذیریم که مشارکت در انتخابات واجب و یک تکلیف شرعی است و آن را یک فتوا به حساب آوریم که شهروندان در تشخیص آن نقشی ندارند و باید تسلیم حکم خداوند که فقها اعلام میکنند باشند، چند حکم شرعی دیگر بر آن مترتب می شود؛

این پیامدها و لوازم را هم  باید بپذیریم . گام های بعد عبارت است از :

گام دوم : کسی که با عدم رای ، تکلیف شرعی اش را انجام نداده و موجب تضعیف نظام میشود ، باید با ابزار "اجبار" و اهرمهای فشار --مثل اِخراج از محل کار -- وادار به انجام تکلیف شده و به زور  به مشارکت و رای دادن واداشته شود .

گام سوم : کسی که رای نداده و مرتکب گناه و معصیت و تضعیف نظام شده ، استحقاق "مجازات" و کیفر دارد : زندان ، شلاق ، محرومیت های اجتماعی و ....

گام چهارم : چون رای ندادن ، گناه است لذا "اعلام" و اظهار اینکه "رای نمیدم" و تبلیغ ان نیز گناه بوده و باید جلوی ان را بملاک حرمت "اشاعه فحشا" گرفت و برای ان مجازات مقرر نمود .

گام پنجم: کسی که رای نداده و مرتکب معصیت شده ، فاسق است و "التزام عملی" به اسلام ندارد ، لذا صلاحیت سِمت و پُست در نظام اسلامی نداشته و باید در انتخابات و انتصابات رد صلاحیت شود  .

گام ششم : چنانچه احراز شود که فردی رای نداده چون از عدالت ساقط شده لذا صلاحیت امامت جماعت و قضاوت و... ندارد و باید از سمت خود خَلع و اخراج شود .

این موارد از آثار تخلف از هر تکلیف شرعی است ، کسانی که بر تکلیف شرعی رای دادن تاکید دارند ، در باره این آثار شرعی چه نظری دارند ؟
اگر این لوازم را قبول دارند ، پس "آزادی رای" چه معنا و مفهومی دارد ؟
و اگر قبول ندارند پس چرا این تکلیف را متفاوت از تکالیف دیگر میدانند  و چه دلیلی برای این تفاوت وجود دارد ؟

در جامعه ای که بشیوه های مختلف ، حق مردم در حاکمیت به تقلیل میرود ، تاکید یک جانبه بر  تکلیف شرعی با توجه به پیامدهای آن ، آژیر خطر است .

کد خبر 1525494

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 4 =