۰ نفر
۱۸ خرداد ۱۴۰۱ - ۰۸:۰۲
سیدمحمود دعایی؛ او برای وصل کردن آمده بود

شخصیت مرحوم دعایی کاملاً ممتاز و الگویی دلپذیر برای جامعه اسلامی بود.

آینه‌ای بود که صفات و خصال نیکوی یک انسان خدوم، محبوب و شریف را در خود داشت. صلح کل بود و با دوستان مروت می‌ورزید و با دشمنان مدارا. در مجالس فرهنگی و هنری گروه‌ها و جناح‌های مختلف سیاسی، دور از چشم دیگران، چون گنجی به کنجی می‌نشست. این فروتنی و افتادگی او چنان زبانزد بود که مثال دیگری برای ایشان نمی‌توان یاد کرد.
طرد شدگان سال‌های اول انقلاب را با ملاطفت جذب و دلجویی می‌کرد و مجال چاپ نوشته‌هایشان را فراهم می‌ساخت. این کارِ او همواره اسباب دلخوری برخی بود، اما او سلوک خاص خود را داشت و طعن و نهی دیگران در او اثر نداشت. در عمل نشان می‌داد که "ما برای وصل کردن آمدیم" و از جدایی و تفرقه پرهیز داشت.

وطن‌دوست بود و دلسوز انقلاب و آرمان‌های آن، گنجینه اسرار بود و خاطرات تلخ و شیرینی در محافل خصوصی نقل می‌کرد. در سمینار و مجلس ترحیم، سخنوری توانمند، نغزگویی شوخ‌طبع و حاضرجواب بود. دست و لباس هر خادم محبوب از مرد و زن را می‌بوسید که گاه بر این کار او خرده می‌گرفتند. این خصلت پسندیدهٔ او، نشان از مهربانی و انسان‌دوستی او بود که می‌خواست ارادت خود را به خادمان علم و فرهنگ نشان دهد و دوستی و مدارا را نهادینه سازد تا عامل به فرمایش امام علی علیه‌السلام باشد:
"با مردم آن‌گونه همنشینی و معاشرت داشته باشید که اگر مردید، با رفتاری که داشته‌اید، بر شما گریه کنند و اگر زیستید، بر شما دلسوزی و شفقت نمایند."
به قول عرفی:

مسلمانت به زمزم شوید و هندو بسوزاند
چنان با نیک و بد خو کن که بعد از مردنت عرفی

وی در تشییع پیکر اهل علم و فرهنگ و هنر، با هر گرایش و منشی، شرکت می‌کرد و بر پیکر آنان نماز می‌خواند. البته برخی سوء استفاده هم می‌کردند. به لحاظ ارادتی که به زنده‌یاد ادیب برومند، شاعر چامه‌سرای ملی ایران داشتم و دو کتاب"تذکره خلاصة‌الاشعار" را از ایشان چاپ کرده بودم، هنگام نماز دیدم فردی رفت و بر روی پیکر آن مرحوم پرچم شیر و خورشید را انداخت، این موضوع باعث شد در برخی رسانه‌ها علیه او جنجال بپا شود، چنان‌که بر پیکر زنده‌یاد استاد شجریان هم نماز خواند و می‌خواست با این کار، گام دیگری بر همبستگی ملی و ترویج صلح و دوستی در جامعه بردارد.

او مصداق این حدیث شریف "کونوا دُعاةَ الناس بِغیر اَلسِنتِکم" بود. با رفتار و کردار خود، مردم را به نیکی و وحدت و همدلی و همگرایی دعوت می‌کرد و همواره نگران دوقطبی شدن جامعه بود. در کار رسانه‌ای خود جدی، پیگیر و آزاداندیش بود و بالغ بر 40 سال مدیر لایق و دلسوز روزنامه خوش‌نام اطلاعات بود و عمری را در راه ترقی و تعالی این روزنامه وزین و معتدل گذاشت و نام نیکی برای همیشه از خود برجای نهاد. در برخی جلسات مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب شرکت می‌کرد و بر تداوم کارها، این حقیر را ترغیب می‌فرمود.

درگذشت او برای جامعهٔ ایرانیان و جمع خدوم روزنامه‌نگاران و اهالی فرهنگ و هنر و رسانه، دردناک و سوگی تلخ و اندوهگین است. روحش شاد و با نیاکان پاکش، جلیس و همدم باد.

* مدیرعامل مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب

یادبود گروه نخبگان خبرآنلاین برای سید محمود دعایی

سیدمحمود دعایی؛ او برای وصل کردن آمده بود

کد خبر 1639069

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 7 =