پیروزی ایران در آمریکا

اکثر رسانه های جهان بخصوص در آمریکا،علت اصلی شکست جمهوریخواهان را تجاوز خودسرانه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا به ایران دانستند و صریحا اعلام کردند که ایران دلیل اصلی پیروزی دموکرات ها در انتخابات میان دوره ای کنگره است.دونالد ترامپ نیز پس از شکست حزب جمهوری‌خواه، با انتشار پیام تبریک به دموکرات‌ها به نقش جنگ با ایران در ناکامی حزبش اذعان کرد و در حالی که سعی می کرد از موضع ضعف سخن نگوید، به استفاده از حق وتو علیه تصمیمات دموکرات ها اشاره کرد و افزود: البته پایان جنگ با ایران به تصمیم شخصی او بستگی دارد.

در ارتباط با این وضعیت و رویکرد آتی ایران باید به چند نکته توجه کرد.

۱.تردیدی نیست که رهنمودهای شجاعانه و هوشمندانه رهبر معظم انقلاب،مقاومت مردم سلحشور در مقابل تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی،حفظ وحدت ملی و انسجام اجتماعی، حضور پر رنگ در اجتماعات ملی و بخصوص گردهمایی های شبانه، اقتدار شجاعانه نیروهای مسلح ایران در جبهه های نبرد بخصوص مدیریت هوشمندانه بر تنگه هرمز ، هماهنگی راهبردی میان قوای سه گانه با یکدیگر و نیروهای مقتدر مسلح،موجب شکست دشمن و افزایش انزجار مردم آمریکا از ترامپ در داخل و خارج آمریکا بود. اینکه ایران در آمریکا هم پیروز شد،نکته ای دقیق و بلا منازعه است و اگرچه رسانه های غربی و بویژه مرتبطین با حزب جمهوریخواه سعی دارند دلایل اصلی شکست را نارضایتی اقتصادی،افزایش هزینه زندگی ناشی از قیمت سوخت ،مشارکت بالای رأی‌دهندگان دموکرات و کاهش محبوبیت ترامپ اعلام کنند اما واقعیت این است تمام این دلایل اعم از نارضایتی اقتصادی،افزایش هزینه زندگی،کاهش محبوبیت ترامپ و... به علت تجاوز آمریکا به ایران حادث شده و اگر این جنگ اتفاق نمی افتاد چه بسا که امروز جمهوریخواهان برنده میدان انتخابات بودند.

۲. نباید به سرعت تصور کرد که پیروزی دموکرات‌ها به معنای تغییر اساسی سیاست آمریکا نسبت ایران است و باید میان مخالفت دموکرات‌ها با ادامه جنگ و حمایت از منافع جمهوری اسلامی تفاوت قائل شد .شواهد سیاسی سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که مخالفت با جنگ ایران در میان دموکرات‌ها جدی است؛ در ۳ ژوئن ۲۰۲۶ مجلس نمایندگان با ۲۱۵ رای در برابر ۲۰۸ رای به قطعنامه محدودکردن اختیارات جنگی ترامپ رأی داد. در نظرسنجی مؤسسه شیکاگو (Chicago Council on Global Affairs) در فوریه ۲۰۲۶، درباره سیاست آمریکا در برابر ایران، ۸۵ درصد از دموکراتها از دستیابی به توافق دیپلماتیک برای پایان جنگ حمایت کرده و فقط ۲۸ درصد از آنها با حمله هوایی به تأسیسات هسته‌ای ایران موافق بودند.این ارقام نشاندهنده میزان اختلاف دو حزب درباره استفاده از نیروی نظامی علیه ایران است.اما وجود این آرا لزوما به معنای پایان جنگ نیست چرا که ترامپ همچنان فرمانده کل نیروهای مسلح است و ممکن است برای پوشش شکست حزب خود،به شرارت جدیدی دست بزند.لذا حفظ آمادگی مقتدرانه نیروهای مسلح برای مقابله با تجاوز احتمالی آمریکا ضرورت دارد.

۳.دموکرات‌ها اگرچه مخالف با استفاده نظامی آمریکا علیه ایران هستند اما درباره چگونگی مواجهه با برنامه هسته‌ای و لغو تحریم‌های ظالمانه و امتیازدهی مالی به ایران،دیدگاه هایی همسو با جمهوریخواهان دارند.در واقع، دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در وجود نگرانی درباره قدرت منطقه‌ای و برنامه هسته‌ای ایران اشتراک نظر داشته ولی درباره شیوه برخورد با ایران دارای اختلاف نظر هستند. هر دو حزب همچنین درمورد حفظ امنیت رژیم صهیونیستی،مقابله با محور مقاومت برای محدودکردن نفوذ منطقه‌ای ایران ،تامین منافع راهبردی آمریکا در غرب آسیا،حفظ اهرم فشار اقتصادی بر تهران و حمایت از متحدین منطقه و رفع انسداد از تنگه هرمز اشتراک نظر دارند.

۴. از این پس تا سال ۲۰۲۸ یعنی زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا،هر دو حزب به دنبال جذب طرفداران بیشتر برای پیروزی در انتخابات هستند و عامل چگونگی رفتار با ایران نیز یک موضوع تاثیرگذار و تعیین کننده در انتخابات ریاست جمهوری خواهد بود. حزب دموکرات سعی خواهد کرد موضع مخالفت با جنگ را حفظ کرده و کماکان تجاوز ترامپ و رژیم صهیونیستی به ایران را علت اصلی افزایش قیمت سوخت و مصائب اقتصادی آمریکا معرفی نماید.جمهوریخواهان نیز بتدریج با فاصله گرفتن از ترامپ،سعی خواهند کرد تا حمله نظامی به ایران و تبعات بعدی را ناشی از رویکردهای ترامپ دانسته و حزب جمهوریخواه را مخالف جنگ معرفی کنند.این حزب احتمالا با آماده سازی یک شخصیت میانه رو همچون «جی دی ونس»،معاون فعلی رئیس جمهور آمریکا،مردم این کشور را نسبت به تجدید نظر در سیاست های جنگ طلبانه،متقاعد کند. این وضعیت ممکن است به یک فرصت برای دیپلماسی ایران تبدیل شود تا با اتکا به قدرت نظامی و حمایت های مردمی،تدابیر لازم را برای تامین منافع ملی اتخاذ نماید.