۵ نفر
۲۱ شهریور ۱۴۰۱ - ۰۸:۱۳

سینما به خوابم آمد

حمیدرضا هنری
سینما به خوابم آمد

سینما به خوابم آمد، در قامت مردی درشت‌اندام و خوش‌سیما، کمی پشتش خمیده شده بود در میان تاریکی مطلق با لباس‌های سپید به سیاهی مطلق می‌نگریست انگار در حال شمارش چشم‌های بود که در تاریکی سالن‌های سینما نشسته‌اند و خیره به پرده نقره‌ای شده‌اند در جستجوی یک معجزه بود.

گاهی تبسم رضایت روی چهره‌اش می‌نشست و گاهی تلخی، چهره‌اش را دگرگون می‌کرد با احترام نزدیکش شدم و روز ملی سینما را با صدای رسا تبریک گفتم، خوشحال نشد، آهی کشید و گفت در این صد و اندی سال که از تولدش در این خاک می‌گذرد همچون همزادهایش در دیگر جغرافیایی کره خاکی زندگی‌اش با فرازوفرودهای توأم بوده است

دوباره آهی کشید و از حال خوبش وقت شلوغی سالن‌های نمایش از جوایز مهم سینمایی از رونق سینما از حال خوب اهالی سینما گفت و از غصه تعطیلی و بی‌رونقی و صندلی‌های خالی و بی‌کسی.

خواستم با همان احترامی که به حرف‌هایش گوش کردم نسخه‌ی برای برون‌رفت بپیچم که رو کرد و با تأکید به من گفت من به خوابت آمدم پسر پس تو سخن نگو که برایت حرف‌وحدیثی درنیاورند چند قدمی برداشت و گفت من با مردم در این‌یک قرن و اندی بقا یافتم و دگرگون شده‌ام، همین مردم و سینماگران موج نو و گونه و سبک و مافیا برایم ساخته‌اند اما انگار چند وقتی است نفس‌تنگی گرفته‌ام و نمی‌توانم بیشتر از چند قدم راه بروم

خواستم سمتش بروم و دستش را بگیرم اما مانع شد و گفت نفس‌تنگی‌ام هم چون روزگار بد تعطیلی و قهر مردم مرتفع خواهد شد و از این پیچ هم عبور خواهم کرد این رسم روزگاراست.

او معتقد بود که انسان برای آفرینش اندیشه هرگز سینما را از دست نخواهد داد و برای آیندگان به‌عنوان یک پدیده فرهنگی به یادگار خواهد گذاشت و بر این حرجی نیست ...

به طول زمان یک فریم از همان تاریکی مطلق دور دور دورتر شدم اما سینما همچون روزنه نوری میان تاریکی مطلق می‌درخشید و چشمک می‌زد.

بیدار شدم و خوابم را بو کردم.

۵۷۵۷

برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن خبرآنلاین را نصب کنید.
کد خبر 1672906

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 9 =