خبرآنلاین - کوروش احمدی، دیپلمات بازنشسته جمهوری اسلامی ایران، در نشست کافه خبر گفت: یکی از مهمترین علل عقبماندگی خاورمیانه در این حوزه، نوع رژیمهای سیاسی حاکم بر منطقه است. این رژیمها عمدتاً معطوف به حفظ امنیت، بقا و دوام خود هستند. چنین ذهنیتی در سراسر منطقه مشاهده میشود؛ از مراکش تا شورای همکاری خلیج فارس، خاندانهای حکومتی و اشخاصی را میبینیم که حکومتهای مادامالعمر دارند و تمرکز اصلی آنان بر حفظ امنیت، تداوم قدرت، کنترل و استمرار حکومت در درون خاندان خویش است.
وی در ادامه افزود: به دلیل همین اولویت، وارد صفبندیهایی در سیاست خارجی میشوند که بتواند این دغدغه اصلی آنان را تأمین کند. این یکی از عوامل است.
احمدی تاکید کرد: عامل دیگر آن است که اقتصادهای منطقه مکمل یکدیگر نیستند. برای نمونه، ایران و عربستان سعودی نمونه بارز این وضعیتاند؛ هر دو تولیدکننده و صادرکننده نفت و گاز هستند و نمیتوانند نیازهای خود را از طریق یکدیگر و با اتکا به هم تأمین کنند. ناگزیرند برای برآوردهسازی نیازهای خویش به خارج از منطقه، به شرق و غرب جهان، روی آورند.
او گفت: افزون بر این، دلایل ایدئولوژیک نیز وجود دارد. ایدئولوژیهای متعدد و متنوعی در منطقه فعالاند؛ از اسلام اخوانی گرفته تا اسلام شیعی ایرانی، اسلام سعودی و اماراتی، و نیز الگوی ترکیه. مسئله اسرائیل و نوع صفبندی کشورها در قبال آن نیز از دیگر عوامل مؤثر است، در کنار عوامل متعدد دیگر.
وی در پایان تاکید کرد: به همین دلایل، ما در زمینه همگرایی منطقهای بسیار عقب هستیم. این ملاحظات شامل ما و همسایگان بلافصل ما نیز میشود. در نتیجه، به نظر من پیشنهادهایی نظیر طرح هرمز و چهار یا پنج طرح دیگری که از سال ۱۳۷۴ به بعد از سوی مقامات ما مطرح شده است، محل تأمل جدی است. همواره برای من شگفتآور بوده است که بدون شکلگیری مبانی لازم و بدون انجام هماهنگیهای دیپلماتیک پیشینی، چنین طرحهایی ارائه شدهاند.
۲۱۹
نظر شما