به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در بهار قرآن، پرونده «فانوس رمضان» به همراه شرح کوتاه و کاربردی از آیات قرآن کریم با بیان حجت الاسلام والمسلمین علی زارعی، استاد حوزه و کارشناس علوم قرآنی را میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهیم بود.
بسم الله الرحمن الرحیم؛
بنابر روایت حوزه، در خدمت جزء ششم از قرآن کریم هستیم. این جزء شامل دو سوره است: سوره مبارکه نساء از آیه یکصد و چهل و هشت تا پایان سوره، و سوره مبارکه مائده از آیه اول تا آیه هشتاد و دو.
سوره مبارکه مائده در مدینه نازل شده و مشتمل بر یکصد و بیست آیه است. از آنجا که واژه «مائده» در آیات یکصد و دوازده و یکصد و چهارده این سوره آمده است، این سوره به نام «مائده» مشهور شده است. حضرت عیسی علیهالسلام به درخواست حواریون، از خدای سبحان مائده، یعنی سفرهای آسمانی، طلب کرد و خداوند متعال پس از گرفتن پیمانی سخت از آنان، دعای ایشان را مستجاب فرمود.
موضوع محوری و اساسی این سوره، که خداوند آن را از بندگان خویش مطالبه کرده است، مسئله «عهد» و «وفای به عهد» است؛ حفظ پیمانهایی که انسان با خدا بسته و نیز پیمانهایی که با دیگران منعقد کرده است. در این سوره، از عهدشکنی و عهدشکنان و نیز از پیمانشکنی و پیمانشکنان بهشدت مذمت شده است. این گروه مبغوض خداوند هستند؛ چراکه دین خدا، خلق خدا، جامعه و جهان از ناحیه عهدشکنان و پیمانشکنان لطمه دیده و آسیبهای فراوان متحمل شده است. اینان نزد خداوند منفور و ملعوناند.
آیه سوم این سوره به مسئله ولایت، اکمال دین و اتمام نعمت اشاره دارد که درباره نصب امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیهالسلام است. در این آیه، بحث ولایت و خلافت نبی اکرم صلیالله علیه و آله مطرح شده است.
در آیه ششم این سوره ـ که جامعتر از آیه چهل و سوم سوره نساء است ـ مسئله طهارات سهگانه، یعنی وضو، غسل و تیمم، بیان شده است.
همچنین آیات پنجاه و پنج و پنجاه و شش این سوره، بنا بر استناد روایات شیعه و سنی و روایات فراوان، درباره تصدق و صدقه دادن امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در حال رکوع نماز نازل شده است؛ عملی که پروردگار متعال آن را از علی بن ابیطالب علیهالسلام پسندید و مورد تعریف و تمجید قرار داد و ایشان را بهعنوان الگو معرفی فرمود.
آیه یکصد و پنج این سوره نیز به مؤمنان درباره معرفت نفس دستور میدهد که مراقب خویش باشند، راه هدایت را بپیمایند، نگهبان و پاسدار خود باشند و از گمراهی و گمراهان فاصله بگیرند؛ چراکه مرجع و بازگشت همه انسانها به سوی خداوند است و خداوند حاضر، ناظر و آگاه به اعمال بندگان است.
نظر شما