به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در بهار قرآن، پرونده «فانوس رمضان» به همراه شرح کوتاه و کاربردی از آیات قرآن کریم با بیان حجت الاسلام والمسلمین علی زارعی، استاد حوزه و کارشناس علوم قرآنی را میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهیم بود.
بسم الله الرحمن الرحیم؛
در جزء دهم، آیات چهل و یکم تا پایان سوره مبارکه انفال را میخوانیم و علاوه بر آن، سوره مبارکه توبه از ابتدا تا آیه نود و سه را مورد بررسی قرار میدهیم. سوره توبه در مدینه نازل شده و دارای یکصد و بیست و نه آیه است.
موضوع محوری این سوره، جایگاه گروههای سیاسی و حکومت اسلامی است و چقدر جا دارد که ما این سوره را در جامعه امروزی مورد توجه زیاد قرار دهیم.
چون این سوره به مسئله عهدشکنی، پیمانشکنی و بیتعهدی مشرکان، منافقان و کفار پرداخته و مبغوضیت این گروهها را بیان کرده است.
همچنین مباحث مرتبط با حکومتداری و نظم اجتماعی از جمله محورهای این سوره است. این سوره از جمله سورههایی است که در پایان عمر شریف پیامبر صلیاللهعلیهوآله نازل شده و بنا بر برخی منابع، آخرین سورهای است که بر پیامبر نازل گردیده است.
آیات این سوره، میان توحید و توسل جمع کردهاند تا کسی ادعا نکند که توسل به اولیاء و بندگان خدا، نوعی شرک است. در برخی از این آیات، نام خدا و رسول خدا در کنار یکدیگر آمده است، از جمله:
۱. «وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَیُؤْتِینَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَی اللَّهِ رَاغِبُونَ»
و اگر آنان به آنچه خدا و پیامبرش به ایشان عطا کرده اند، خشنود می شدند و می گفتند: خدا ما را بس است؛ خدا و پیامبرش به زودی از فضل و احسان خود به ما عطا می کنند [و] ما فقط به سوی خدا مایل و علاقمندیم [برای آنان بهتر بود.]
۲. «وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ»
و زبان به عیب جویی و انکار [نسبت به پیامبر] نگشودند مگر پس از آنکه خدا و پیامبرش آنان را از فضل و احسان خود توانگر ساختند؛
۳. «بَرَاءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَی الَّذِینَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ»
این [اعلامِ] بیزاری و لغو پیمان از سوی خدا و پیامبرش به کسانی از مشرکان است که با آنان پیمان بسته اید.
۴. «بَرَاءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَی الَّذِینَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ»
و این اعلامی است از سوی خدا و پیامبرش به همه مردم در روز حج اکبر
۵. «وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَی النَّاسِ یَوْمَ الْحَجِّ الْأَکْبَرِ...»
و این اعلامی است از سوی خدا و پیامبرش به همه مردم در روز حج اکبر است که...
۶. «قُلْ إِنْ کَانَ آبَاؤُکُمْ وَأَبْنَاؤُکُمْ وَإِخْوَانُکُمْ وَأَزْوَاجُکُمْ وَعَشِیرَتُکُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ کَسَادَهَا وَمَسَاکِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَیْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِی سَبِیلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّیٰ یَأْتِیَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ ۗ وَاللَّهُ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ»
بگو: اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و خویشانتان و اموالی که فراهم آورده اید و تجارتی که از بی رونقی و کسادی اش می ترسید و خانه هایی که به آنها دل خوش کرده اید، نزد شما از خدا و پیامبرش و جهاد در راهش محبوب ترند، پس منتظر بمانید تا خدا فرمان عذابش را بیاورد؛ و خدا گروه فاسقان را هدایت نمی کند.
و دیگر آیات متعدد که در این سوره و قرآن به فراوانی دیده میشوند.
فراوانی این آیات در این سوره، نشان میدهد که شعار «حسبنا کتاب الله» یا ادعای بیتوجهی به رسول و اولیاء، بدون رعایت دستور قرآن، معتبر نیست و توسل در قرآن به صراحت مورد تأکید و امر قرآن قرار گرفته است.
بنابراین، لازم است این سوره را با محوریت این پرسش مطالعه کنیم که «آیا توسل نوعی شرک محسوب میشود یا اینکه ما مأمور به توسل هستیم؟» و این توسل در مسیر اطاعت و هدایت الهی قرار دارد.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
منبع:حوزه
نظر شما