به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، احمد نادری عضو کمیسیون اجتماعی گفت: از آنجا که این عملیات تحت دخالت، هدایت و حمایت کامل واشنگتن انجام شده، ایران میتواند در مجامع جهانی تمام غرامت را از داراییهای آمریکا مطالبه کند.
اهم اظهارات این نماینده مجلس را به نقل از ایسنا بخوانید؛
* طبق قوانین بینالملل، حمله اخیر به ایران با دفاع مشروع سازگاری ندارد زیرا ایران پیش از حمله، حملهای به خاک متجاوزان نکرده بود و شرط اول دفاع مشروع محقق نشده است.
* تجاوز تمام عیار علیه ایران صورت گرفته است و ایران در موضع دفاع مشروع قرار دارد با استناد به اعترافات برخی مقامات آمریکایی مدرک و هیچ سندی دال بر اقدامی نظامی ایران علیه آنها وجود ندارد لذا از نظر حقوقی، ایران در موضع دفاع مشروع قرار دارد و متجاوزان مسئولیت کامل مادی، معنوی و انسانی را بر عهده دارند.
* اگرچه قدرتهای بزرگ ممکن است از تصویب قطعنامههای محکومکننده جلوگیری کنند اما حق با ایران است و این حق در اسناد بینالمللی به صراحت نوشته شده است.
* در پروندهای به نام پایگاههای نفتی، دیوان در سال ۲۰۰۳ ادعای دفاع مشروع آمریکا را رد کرد و آن را نقض حاکمیت ایران شناخت. اگرچه این پرونده مربوط به دوران دیگری بود اما نشان داد که این امکان وجود دارد. البته باید بگویم که چالشهایی هم وجود دارد؛ آمریکا و رژیم صهیونیستی ممکن است از صلاحیت دیوان امتناع کنند اما ایران میتواند از طریق قطعنامههای مجمع عمومی سازمان ملل، فشار دیپلماتیک ایجاد کند.
* البته ماجرا فقط به دیوان بینالمللی دادگستری ختم نمیشود. یک مجرای بسیار مهم دیگر اساسنامه رم است. طبق ماده ۱۲ بند ۳ اساسنامه رم، هر کشوری حتی غیرعضو میتواند با ارسال یک اعلامیه به دفتر ثبت دیوان، صلاحیت این دادگاه را برای جرائم مرتکب شده در قلمرو خود بپذیرد.
* فلسطین در سال ۲۰۱۴ و اوکراین در سالهای بعد دقیقا همین کار را کردند و منجر به صدور دستور بازداشت رهبران سیاسی و نظامی شد. ایران نیز میتواند همین راه را طی کند و با ارسال این اعلامیه، دیوان کیفری بینالمللی میتواند پروندههای مربوط به ترور فرماندهان، حمله به غیرنظامیان در مدرسه میناب، بیمارستان گاندی و تخریب زیرساختهای غیرنظامی را بررسی کند.
* یک مجرای دیگر بسیار قدرتمند، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد است. ایران میتواند درخواست برگزاری جلسه فوقالعاده و تشکیل کمیسیون مستقل برای بررسی نقض حقوق بشر در این جنگ را بدهد. این کمیسیون میتواند به مناطق هدفگیری شده سفر کرده و شواهد را جمعآوری کند و گزارشی مستقل منتشر کند.
* در کنار همه اینها، ایران میتواند از طریق محاکم ایران-آمریکا که بر اساس توافقنامههای الجزایر ۱۹۸۱ ایجاد شده، برای آمریکا اقامه دعوی کند.
* این دادگاه تخصصیترین مرجع برای رسیدگی به اختلافات دو کشور است. ایران میتواند مطرح کند که آمریکا با حمله مستقیم از پایگاههای خود در منطقه و حمایت مستقیم از حملات رژیم صهیونیستی، تعهدات این توافقنامهها را نقض کرده و مسئولیت جبران خسارات را بر عهده دارد.
* در نهایت، ایران میتواند با فعالسازی قطعنامه ۳۷۷ که به «اتحاد برای صلح» معروف است، درخواست برگزاری جلسه اضطراری مجمع عمومی سازمان ملل را بدهد. در این صورت حتی اگر آمریکا و متحدانش در شورای امنیت قطعنامهای را وتو کنند، مجمع عمومی میتواند قطعنامهای صادر کند که فشار سیاسی و دیپلماتیک بسیار سنگینی ایجاد کند.
* طبق حقوق بینالملل، اگر کشوری عمدا اجازه استفاده پایگاههایش برای حملات موشکی به ایران را بدهد، این کشور به عنوان شریک در تجاوز محسوب میشود
* حق دفاع مشروع و اقدام متقابل را برای خود محفوظ میدانیم و در اجرای حکم قصاص جنایتکارانی چون ترامپ و نتانیاهو لحظهای درنگ نخواهیم کرد.
* پاداش کسی که این عدالت را جاری کند و زمین را از لوث وجود این دو جنایتکار پاک سازد علاوه بر اجر اخروی، چنان عظیم خواهد بود که اعطای یک هلدینگ اقتصادی یا خطوط هواپیمایی در برابر آن، تحفهای ناچیز و کمتر از قراردادهای رایج ورزشی است. در اجرای حکم قصاص نتانیاهو ترامپ لحظهای درنگ نمیکنیم
* طبق قاعده «جبران کامل»، دولتهای متجاوز یعنی آمریکا و رژیم صهیونیستی موظفند وضعیت را به حالت پیش از حمله بازگردانده و تمام خسارات مادی، انسانی و معنوی را جبران کنند.
* دریافت غرامت از متجاوزان، بیش از آنکه یک موضوع مالی باشد، یک نبرد حقوقی و دیپلماتیک برای تثبیت حق حاکمیت ایران است.
* طبق اصول حقوق بینالملل، سه گروه در این تجاوز مسئولیت دارند که ایران میتواند بر اساس قاعده مسئولیت تضامنی، کل خسارت را از هر کدام بهتنهایی یا از همه آنها بهصورت مشترک مطالبه کند.
* مسئولیت اول، آمریکا که به عنوان آمر و فرمانده دستور حمله را صادر کرده و تمام امکانات لجستیکی و ماهوارهای خود را در اختیار گذاشته است.
* دوم، رژیم صهیونیستی که به عنوان مجری مستقیم، خاک و اهداف ایرانی را هدف قرار داده و سوم، کشورهای همسایه که با نقض اصل بیطرفی و واگذاری فضای هوایی و پایگاههای خود، معاونت در تجاوز داشتهاند ولی چالش عدم به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی نیز مسئله است که گره اصلی اینجاست که ما، رژیم صهیونیستی را به عنوان یک دولت قانونی نمیپذیریم اما در حقوق بینالملل، مسئولیت حقوقی ربطی به مشروعیت سیاسی ندارد.
۲۹۲۱۱
نظر شما