به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیتالله العظمی عبدالله جوادی آملی از مراجع معظم تقلید شیعه طی سخنانی در مبحث ولایت و امامت جلسه ۳۱ سال ۸۶ گفتند: در خصوص حادثه جانگداز و تلخ و رقتبار تخریب قبور پربرکت ائمه بقیع که به دست وهابیها انجام شد، این نکته اهمیت دارد که هیچ فرقی از این نظر بین جیش ابرهه و این وهابیها نبود؛ چرا که آنها آمدند کعبه را خراب کنند و اینها هم آمدند با امامت بجنگند ولی نشد! خذلهم الله تعالی.
درست است که چهارتا آجر را برداشتند، اما بالأخره امامت سرِ جایش محفوظ ماند. شرق عالم و غرب عالم را معارف وجود مبارک امام باقر و امام صادق(علیهم السلام)، امام سجاد و امام مجتبی(علیهم آلاف التحیة و الثناء) فرا گرفته است.
انشاءالله با گسترش اسلام ناب و عاقل شدن مردم حجاز، جریان توهم یخ بسته وهابیت هم رخت برمیبندد و جریان توسل و شفاعت برای آنها حل میشود.
اهل بیت(علیهم السلام)؛ سرچشمههای رحمت الهی
اهلبیت (علیهمالسلام) مظاهر کامل «ذو رحمةٍ واسعة» و وارثان «رحمة للعالمین» هستند. لذا چشمههای رحمت در خانههایشان میجوشد و از آنجا جاری شده، به دیگران میرسد.
بنابراین، درس رحمت، عطوفت، گذشت و مهربانی بیمنت را باید از مکتب آنان آموخت؛ زیرا احسان و انعام انسانها به یکدیگر معمولاً با انتظار مقابله به مثل، تشکر و... همراه است.
لیکن ترحم و تفضّل اهلبیت (علیهمالسلام) صرفاً برای خداست و هیچگونه انتظاری از کسی ندارند. همانگونه که خدای سبحان با رحمت عامّهٴ خویش موجودات را خلق کرده و نیازهایشان را برآورده میکند، آنان نیز چون مظاهر رحمت عامّهٴ خداوندند، حوایج مادی و معنوی مخلوقات را برآورده میکنند.
نه تنها در مورد رسالت، شعارشان ﴿قل لا أسئلکم علیه أجراً﴾ است، بلکه در مورد اِطعام و احسان نیز میگویند:
﴿إنما نُطْعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاءً ولا شکوراً﴾
یعنی فقط برای رضای خدا شما را اطعام میکنیم و هیچ توقّع پاداش و تشکر نداریم.
همانگونه که «حبّاً لله» خدا را عبادت میکنند، سایر اعمال و افعالشان را نیز فقط برای خدا انجام میدهند.
لزوم محبّت و مودّت اهل بیت(ع) و راهکار دستیابی به آن
خداوند به انسان فرمود: در برابر من، مسئولیت تو این است که باید عبادت کنی و در برابر خلفا و جانشینان من این است که به اینها علاقه داشته باشی:
﴿لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی﴾
فرمود اجر رسالت من، زحمات دینی من، این است که شما دوست اینها باشید.
خب ما چطور دوست اینها باشیم؟ یعنی چون اینها مثلاً مظلوماند، ما برای مظلومیتشان گریه بکنیم؟ اینکه از غیر ما هم ساخته است!
لذا علاقه مبادی علمی دارد. اگر انسان به آن مبادی برسد، علاقهمندی حاصل میشود. اگر آن مبانی را نداشته باشد، علاقه هم شکل نمیگیرد.
محبت بدون معرفت ممکن نیست.
و معرفت نیز درجات دارد:
در حد عقل: علاقه میشود عقلی
در حد وهم: علاقه میشود وهمی
در حد خیال: علاقه میشود خیالی
در حد حس: علاقه میشود حسی
اینچنین نیست که علاقه عمیق عقلی با معرفت وهمی یا خیالی و حسی حاصل شود.
طرح خطبه نورانی حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) بر این بود که معرفت ما را عقلی کند؛ قهراً محبت ما نیز عقلی خواهد شد.
امید است با شناختی صحیح از خاندان عصمت و طهارت رهرو همیشگی ایشان باشیم.
ادبِ فنای مقربان ج ۱ ص ۱۶۰
سخنرانی مبحث ولایت و امامت جلسه ۳۱ سال ۸۶
منبع:حوزه
نظر شما