مذاكرات اسلام آباد

پرویز پرستویی: تاریخ در مورد جاده‌صاف‌کن‌های بمباران با بی‌رحمی قضاوت خواهد کرد

پرویز پرستویی فیلمی را در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد که در نیمی از قاب آن ویرانی‌های ناشی از حملات موشکی آمریکا و اسرائیل در جنگ علیه ایران دیده می‌شود و در نیم دیگر قاب، حاضران در جشنی در خارج از کشور برای آغاز جنگ در ایران. او همراه با انتشار این فیلم نوشت: «تاریخ در مورد شما، جاده‌صاف‌کن‌های بمباران و کشتار کودکان با بی‌رحمی قضاوت خواهد کرد.»

به گزارش خبرآنلاین براساس گزارش ایسنا، پرویز پرستویی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون فیلمی را در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد که در نیمی از قاب آن ویرانی‌های ناشی از حملات موشکی آمریکا و اسرائیل در جنگ علیه ایران دیده می‌شود و در نیم دیگر قاب، حاضران در جشنی در خارج از کشور برای آغاز جنگ در ایران. او همراه با انتشار این فیلم چنین نوشت: 

«تاریخ در مورد شما، جاده‌صاف‌کن‌های بمباران و کشتار کودکان با بی‌رحمی قضاوت خواهد کرد

این فقط دو تا قاب نیست
یک طرف، جماعتی ایستاده‌اند که از دور کنار پرچم و لبخند و ژست برای بمباران و ویرانی کشور می‌رقصند.
طرف دیگر، مردمی میان خاک و آهن و دود راه می‌روند
مردمی که
خانه‌شان روی سرشان خراب شده،
خیابان‌شان بوی مرگ گرفته
و زندگی‌شان زیر آوار مانده.

این را نباید به حساب لغزش اخلاقی گذاشت. این‌طور نیست که ناگهان چیزی در آن‌ها شکسته باشد نه، همین است که هستند.
برای این جنس سیاست، رنج مردم از اول هم مسئله نبوده فقط ماده بوده.

آوار اگر به کار بیاید می‌شود فرصت.
جنازه اگر به کار بیاید می‌شود نشانه. 
خون اگر به کار بیاید می‌شود نردبان. 
این‌ها از ویرانی بیزار نیستند فقط می‌خواهند ویرانی مال خودشان نباشد.

برای مردم زیر بمب، انفجار یعنی گوشت و استخوان و گرد و غبار و اسم‌هایی که از زیر آوار بیرون نمی‌آید.
برای این‌ها همان انفجار، یک تصویر است. یک هیجان است. یک صحنه است. برای تکان‌دادن پرچم و کوبیدن پا به زمین. 

آن‌چه این‌جا فاجعه است، آن‌جا نمایش است. 
آن‌چه این‌جا مرگ است، آن‌جا شور است.
و همین است کثیف‌ترین بخش ماجرا.
نه این که درد را نمی‌فهمند بلکه از نفهمیدن آن نان می‌خورند. 

این فقط یک تناقض نیست.
این فقط بی‌حسی هم نیست.
این منطق خودکارشان است؛ سیاستی که آدم زنده را از مرکز بیرون می‌اندازد و به جایش پرچم و ژست و خیال قدرت می‌گذارد.
وقتی انسان حذف شد، کنار آوار هم می‌شود رقصید.
وقتی رنج مردم فقط خرج پروژه سیاسی شد دیگر شادی کنار ویرانی رسوایی نیست، قاعده است.

یک طرف، مردم از میان خاکستر رد می‌شوند
طرف دیگر، عده‌ای از دور روی همان خاکستر پایکوبی می‌کنند
این دو تصویر بی‌ربط نیستند.
دو روی یک سیاهی مطلق‌اند.» 

۲۴۲۲۴۲

کد مطلب 2199425

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 13 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 1
  • محمد IR ۱۹:۴۴ - ۱۴۰۵/۰۱/۰۹
    0 0
    همین که شما تو این شرایط اینترنت داری و ما نداریم منتظر قضاوت با بی رحمانه ترین حالت درباره خودتان باشید