پرسشی که میتوان طرح کرد این است که آیا اصولا نیازی به بیان چنین گزارهای هست؟ به عبارت دیگر آیا ممکن است که چنین تصمیمی بدون تایید و موافقت و حتی تصمیم بالاترین مقام قانونی گرفته شود؟
اگر چنین چیزی ممکن باشد و برای رفع ابهام تاکید شود که چنین نبوده این به معنای امکان نقض یکپارچگی حاکمیت است. مثل این است که بگوییم جنگ تحت فرماندهی فرمانده کل قوا اداره میشود. مگر قرار است جز این باشد؟ اگر جز این است که فاتحه اصل یکپارچگی حکومتها خوانده میشود.
بطور کلی حکومت کلیتی یکپارچه دارد. این گونه نیست که کلیت آن در برابر اجزایش مسئولیت نپذیرد یا اجزای آن خود را متمایز از کلیت معرفی کنند. حتی قوای سهگانه که مستقل شناخته میشوند هم در اصل ذیل یک حکومت هستند، شاید انتقاداتی نسبت به هم داشته باشند ولی از نظر بیرونی، حکومت کلیتی واحد است. مثل یک خودرو که ممکن است برخی قطعات و عملکردهای آن نسبت به بقیه ضعیفتر یا قویتر باشند ولی در نهایت آنها یک خودروی واحد هستند و داوری ما در باره عملکرد کلی آن صورت میگیرد.
بنابر این بصورت پیشفرض و امری ضروری چنین تصور میکنیم که اولا؛ مطابق قانون اساسی اختیارات افراد و نهادها روشن است و هر بخشی متولی حدود اختیارات خود است و در برابر آن مسئولیت دارد. ثانیا؛ فارغ از هر پیشفرضی مردم با یک حکومت واحد طرف هستند.
اگر بخشی از حکومت بخواهد یا بتواند فراتر از اختیارات خود تصمیمی بگیرد بخشهای دیگری هستند که میتوانند مانع آن شوند و اگر نشوند این به منزله رضایت حکومت است. از نظر مردم در هر حال سیاستها چه خوب و چه بد متوجه کلیت حکومتها است. حتی مسئولیت تصمیمات نادرست یا غیرقانونی یا فراتر از اختیارات هر جزئی از حکومت هم به عهده کلیت آن است و نیازی به اعلان وجود یکپارچگی حاکمیت نیست.
این پیشفرض بدیهی است. پس چرا آقای پزشکیان چنین امر بدیهی را اعلان میکند؟ به این علت که هنوز عدهای هستند که اصل یکپارچگی حکومت را قبول ندارند. به همین دلیل و از زاویه نقض اصل یکپارچگی حکومت، با شدت تمام با آتش بس مخالفت و آن را محکوم میکنند بعد که تذکر میگیرند بدون این که بگویند کجای نظراتشان غلط بوده، نتیجهگیری قبلی خود را رد کرده و طرفدار آتش بس میشوند. اگر وجود یکپارچگی حکومت را رد میکنید بهتر است پیش از هر اظهار نظری در باره امور جاری به نقد و حل این مشکل بنیادی بپردازید.
1717
نظر شما