به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در اوایل دهه ۱۳۴۰ مجله آسیای جوان گزارشی منتشر کرد که به وضعیت تولید هروئین در ایران و چگونگی شکلگیری این لابراتوارها میپرداخت. بر اساس این گزارش، در سال ۱۳۴۲ حدود سیودو لابراتوار در نقاط مختلف کشور فعال بودند. مواد اولیه این مراکز عمدتاً از تریاک قاچاقشده از ترکیه و افغانستان تأمین میشد؛ تریاکی که بهصورت پنهانی وارد ایران میگردید و سپس در قالب بستههای کوچک هروئین روانه بازارهای داخلی و خارجی میشد.
به نوشته مجله، مدیریت این لابراتوارها بیشتر در اختیار داروسازان و شیمیدانان بود که با استفاده از تجهیزات تخصصی مقدار اندکی هروئین از حجم بالای تریاک استخراج میکردند. اغلب این مراکز در دهات و شهرهای نزدیک مرز قرار داشتند، زیرا قاچاقچیان میدانستند حمل مقدار زیاد تریاک در داخل کشور خطر کشف و دستگیری را افزایش میدهد. بنابراین ترجیح میدادند تریاک را بلافاصله پس از عبور از مرز به هروئین تبدیل کنند.
گزارش همچنین به تاریخچه ساخت هروئین در ایران اشاره میکند. پیش از ایجاد این لابراتوارهای مجهز، هروئین از خارج وارد و بهسختی توزیع میشد. نخستین تلاشها برای تولید داخلی به دکتر «مصطفوی» نسبت داده شده است و پس از آن افراد دیگری همین مسیر را ادامه دادند. در پایان، مجله تأکید میکند که سودآوری بالای این تجارت باعث افزایش سالانه تعداد لابراتوارها شده است.
متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما