مذاكرات اسلام آباد

چگونه «روسری سفیدها» کابوس رژیم حاکم آرژانتین شدند؟

مادران انقلابی در آرژانتین، کم‌کم و با گذشت زمان، در دادگاه‌ها و بازداشتگاه‌ها، زمانی که در جست‌وجوی کودکان‌شان بودند، یکدیگر را پیدا کردند. نهادها و سازمان‌های مختلف هیچ پاسخی به آن‌ها نمی‌دادند، حتی به آن‌ها نمی‌گفتند که کودک‌شان کجا بازداشت شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، زینب کاظم‌خواه در گفت‌وگو با خبرنگار کتاب ایرنا، درباره کتاب «مادران انقلابی» با بیان این‌که این کتاب درباره مادران میدان مایوی آرژانتین است، توضیح داد: آن‌ها به روسری سفیدها معروف هستند، در این کنش اجتماعی «مادربرزگان میدان مایو» و «خط موسس میدان مایو» هم شرکت داشتند، این‌ها مادرانی هستند که (جنگ کثیف اصطلاحی است که به خشونت‌های دولتی که در آرژانتین و علیه مخالفان مردمی و گروه‌های چپ بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ روی داده است گفته می‌شود. تاریخ دقیق آغاز این خشونت‌ها هنوز مورد بحث است) در دوره دیکتاتوری آرژانتین ناپدید شدند. این مادران بر ناپدید شدن کودکان‌شان تاکید داشتند. هرقدر رژیم حاکم اعلام می‌کرد که این‌ها کمونیست بودند و فرار کردند، آن‌ها نمی‌پذیرفتند؛ اعلام می‌کردند که به آن‌ها هیچ جسدی تحویل داده نشده است. می‌گفتند:«ما بچه را زنده تحویل دادیم و زنده می‌خواهیم.»

مترجم کتاب «مادران انقلابی» با اشاره به این‌که مادران انقلابی در آرژانتین، کم‌کم و با گذشت زمان، در دادگاه‌ها و بازداشتگاه‌ها، زمانی که در جست‌وجوی کودکان‌شان بودند، یکدیگر را پیدا کردند، ادامه داد: نهادها و سازمان‌های مختلف هیچ پاسخی به آن‌ها نمی‌دادند، حتی به آن‌ها نمی‌گفتند که کودک‌شان کجا بازداشت شده‌اند. کم‌کم این مادران یکدیگر را می‌شناسند و راه‌های ارتباط با هم را پیدا و شماره‌های‌شان را رد و بدل می‌کنند. بعد در میدان مایو که کاخ ریاست‌جمهوری و مقر اصلی حکومت آرژانتین آن‌جا قرار دارد، جمع می‌شوند و هربار این جمع گسترده‌تر می‌شود. رفته‌رفته مادران انقلابی جمعی را تشکیل می‌دهند و با روسری سفیدی که بر سر دارند و نمادی از قنداق کودکان‌شان است، شکل می‌گیرند. این نماد همیشگی آن‌ها می‌شود و مبارزه مدنی را که سال‌ها ادامه خواهد داشت، آغاز می‌کنند.

او با تاکید بر تاثیر توجه جامعه جهانی به کنش مدنی مادران انقلابی آرژانتین، گفت: کم‌کم جهان متوجه مادران انقلابی می‌شود و بسیاری از روزنامه‌نگاران و انسان‌های سیاسی به گروه آن‌ها جذب می‌شوند و اخبار آن‌ها را پوشش می‌دهند، به همین دلیل دولت آرژانتین از نفوذ جهانی که این زنان پیدا کردند،ترسید؛ زیرا کنش‌های آن‌ها بازتاب جهانی پیدا می‌کند. کشورهای متعددی از آن‌ها برای گفت‌وگو و مصاحبه درباره ناپدیدشدگان دعوت می‌کنند.

چگونه «روسری سفیدها» کابوس رژیم حاکم آرژانتین شدند؟

بسیاری از مادران انقلابی سرکوب و بازداشت شدند

کاظم‌خواه با اشاره به این‌که بسیاری از مادران انقلابی در آرژانتین سرکوب و بازداشت شدند، ادامه داد: یکی از روسای موسسه مادران انقلابی را بازداشت کردند و او هم ناپدید و درواقع ترور شد. این کنش اجتماعی تا امروز ادامه دارد و مادران بر آن پافشاری می‌کنند. شاید از افرادی که در این کتاب معرفی شدند، برخی فوت کرده باشند، اما این جنبش ادامه دارد و نسل جدید هم به این مادران اضافه شدند، حتی نوه‌های آن‌ها اضافه شدند و در کنار مادران و مادربزرگان به این مبارزه ادامه می‌دهند.

مترجم کتاب «آخرین شب دیکتاتور» با بیان این‌که کتاب «مادران انقلابی» بدون سانسور، منتشر شد، گفت: با توجه به این‌که پیش از این هم کتاب‌هایی در حوزه دیکتاتوری ترجمه کرده بودم، متوجه شدم درباره تاریخ دیکتاتوری آرژانتین کتاب‌های کمتری ترجمه و منتشر شده است. این کتاب را سال‌ها پیش در دوران همه‌گیری کرونا ترجمه کردم و البته کتاب هم قدیمی است. نویسنده کتاب یک استاد دانشگاه آمریکایی است که به آرژانتین سفر می‌کند و می‌خواهد روی مسئله زنان تحقیق کند، او با زنان آرژانتینی زندگی و در راهپیمایی‌های آن‌ها شرکت می‌کند.

کتاب «مادران انقلابی» نوشته مارگریت گوزمان بووار با ترجمه زینب کاظم‌خواه، در ۳۴۰ صفحه، قطع رقعی جلد شومیز، کاغذ بالکی در سال ۱۴۰۴ از سوی نشر وزن دنیا منتشر شده است.

۲۵۹

کد مطلب 2215251

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 5 =

آخرین اخبار

پربیننده‌ترین