به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مهر نوشت: شامگاه ۲۲ آبان سال ۱۳۸۵، وقتی محمد نوری از پلههای مرکز همایش سازمان صداوسیما بالا رفت و روبهروی جمع برگزیدگان ششمین همایش چهرههای ماندگار قرار گرفت، کسی نمیدانست چه ترانه و سرودی از حنجره قدرتمند او برخواهد خاست.
کیومرث پوراحمد گفته بود: «بهار ۱۳۵۴ آغاز دومین همکاریام بود با زندهیاد نادر ابراهیمی بهعنوان کارگردان دوم سریال سفرهای دورودراز هامی و کامی در وطن. این همکاری ادامه پیدا نکرد و در همان آغاز متوقف شد. نادر ابراهیمی شعری سروده بود برای عنوانبندی سریالش با ملودی که خودش ساخته بود و آن را ـ به گمانم ـ به فریدون شهبازیان سپرد تا تنظیم کند و محمد نوری (که انتخاب خود نادر ابراهیمی بود) آن را بخواند. پخش سریال سفرهای دورودراز، اندکی پیش از انقلاب شروع و با وقوع انقلاب قطع شد و برای همیشه به بایگانی رفت. شعر نادر ابراهیمی برای سفرهای دور و دراز همین تصنیفیست که اینک همهی شاگردان و دوستداران نوری به هر بهانهای آن را دم میگیرند و میخوانند.»
این خلاصه داستان سروده شدن یکی از خاطرهانگیزترین ترانههایی است که برای ایران سروده شده، سراینده آن نادر ابراهیمی، آهنگساز آن فریدون شهبازیان و خواننده آن محمد نوری، گویی تکهای از جانشان را میان این کلمات و موسیقی گذاشتهاند، که با هربار شنیدن و خواندن آن گویا دوباره جان میگیرند و سخن میگویند. چنان که خود محمد نوری در یکی از اجراها و قبل از شروعکردن به خواندن اینطور آهنگ بعدی را اعلام کرد: «اجازه میدهید به هر شکلی شده ما این وطن را تکرار کنیم همهجا؟»
ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس
چه سفرها کردهایم
ما برای بوسیدن خاک سر قلهها
چه خطرها کردهایم
ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود
رنج دوران بردهایم
ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود
خون دلها خوردهایم
ما برای بوئیدن بوی گل نسترن
چه سفرها کردهایم
ما برای نوشیدن شورابههای کویر
چه خطرها کردهایم
ما برای خواندن این قصۀ عشق به خاک
رنج دوران بردهایم
ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک
خون دلها خوردهایم
ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس
چه سفرها کردهایم
ما برای بوسیدن خاک سر قلهها
چه خطرها کردهایم
ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود
رنج دوران بردهایم
ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود
خون دلها خوردهایم
فریدون شهبازیان درباره این اثر گفته است: «برای این سریال مرحوم نادر ابراهیمی دو شعر زیبا گفته بودند که یکی «سفر برای وطن» و دیگری «ای وطن» بود که هر دو را محمد نوری خوانده است. ایشان از من خواستند که برای این سریال براساس این دو شعر موسیقی بنویسم و اجرا کنیم. ابراهیمی خودش همراه با شعرهایش ملودیهایی را به صورت ذوقی و قریحهای زمزمه میکرد که البته به دلیل اینکه ایشان موزیسین نبودند، اشکال فراوان داشت اما به هر صورت هم شعر و هم ارتباط ملودی و شعری که ایشان زمزمه و به آن فکر میکردند زیبا بود. بر این اساس من ۲ کار در مجموعه موسیقی این سریال نوشتم.»
حاصل همکاری این سه هنرمند، قطعهای میهندوستانه و آرمانخواهانه است و هسته اصلی آن این واقعیت است که برای رشد و پیشرفت و اعتلای ایران، باید رنج فداکاری و مسئولیت را پذیرفت.
۲۴۲۲۴۳
نظر شما