به گزارش خبرآنلاین، توماس فریدمن در نوشتاری برای نیویورک تایمز با اشاره به رفتارها و عملکرد «دونالد ترامپ» در دوره دوم ریاست خود بر کاخ سفید با التماس به کشورهای عضو ناتو نوشت: اعضای عزیز ناتو به دلایل کاملاً درستی از رئیسجمهور ترامپ متنفرید. او از اوکراین خارج شده است. او تهدید کرده است که گرینلند را تصرف و کانادا را ضمیمه خود خواهد کرد. او ولادیمیر پوتین (رئیس جمهور روسیه) را تقدیر کرده است. او در حال فرسایش نهادها و هنجارهای دموکراتیک آمریکا است. او آنقدر به تک تک سران ناتو توهین کرد که صدراعظم آلمان به تازگی با عصبانیت گفت که آمریکای ترامپ توسط ایران «تحقیر» میشود. اما در حال حاضر لازم است، کمک کنید.
به روایت ایسنا، فریدمن در ادامه به تجاوز آمریکایی - صهیونیستی با ایران و پیامدهای آن در تنگه هرمز اشاره کرده و افزوده است: اگر ایران اجازه یابد که تصمیم بگیرد، چه کسی از تنگه هرمز عبور کند و چه کسی عبور نکند. و اگر بر تلاش برای انجام این کار اصرار ورزد، نه تنها با ایالات متحده و اسرائیل، بلکه با کل اتحاد غربی مقابله خواهد کرد.
او تنگه هرمز را حیاتیترین شریان نفتی جهان توصیف و خاطرنشان کرد: این موضوع برای اروپا که برای گرمایش و تأمین انرژی اقتصادهای خود به شدت به گاز خلیج فارس وابسته است، مسئله کوچکی نیست، مگر اینکه بخواهد به وابستگی به روسیه بازگردد.
در این نوشتار آمده است که باوجود اهمیت این آبراه، بهویژه برای اروپاییها، ترامپ و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل جنگ با ایران را بدون مشورت با ناتو و بدون هیچ استراتژی برای فردای آن روز آغاز کردند. این دو خودخواه بیملاحظه که به هیچ وجه به اندازهای که فکر میکنند باهوش نیستند، اکنون خود را در این مخمصه گرفتار کردهاند و متأسفانه، همه با آنها در این مخمصه هستند. وضعیتی که آنها ایجاد کردهاند به اندازه کافی بد است. بدتر از آن، دشوار است که ببینیم چگونه این جنگ به یک توافق صلح ختم میشود، زیرا هر توافقی که ایران را برفرض ملزم به محدودیتهایی برای غنیسازی کند مستلزم آن است که ترامپ با لغو تحریمها، به تهران پول نقد تزریق کند. اما آخرین چیزی که باید اتفاق بیفتد، این است که این امتیازات شامل هرگونه حق ویژه برای ایران برای ایجاد یک باجه عوارض برای تردد کشتیهایی باشد که میخواهند از تنگه هرمز عبور کنند.
طبق گزارش لویدز لیست اینتلیجنس که کشتیرانی جهانی را رصد میکند، تهران در حال حاضر یک آژانس جدید به نام اداره تنگه خلیج فارس تأسیس کرده است. به گفته لویدز، «ایران با این کار خود را به عنوان تنها مرجع معتبر برای اعطای مجوز به کشتیهایی که از تنگه عبور میکنند، معرفی میکند». این آژانس افزود که این مرجع جدید ایرانی فرم درخواست کشتیهایی که به دنبال تردد از تنگه هستند را برای تأیید عبور و دریافت عوارض از هر کشتی که از آن عبور میکند، ایمیل کرده است.
فریدمن سپس این سوال را مطرح میکند که اگر این یا چیزی شبیه به آن به روال عادی جدید کشتیرانی در تنگه هرمز تبدیل شود، چه کسی میداند کدام کشورهای دیگر در خطوط دریایی حیاتی سواحل خود، باجههای عوارض اضافه خواهند کرد؟
نویسنده در پایان آورده است: اما ترامپ و نتانیاهو هیچ کاری برای جلب حمایت ناتو انجام ندادهاند، در حالیکه آینده هرمز بهطور مستقیم بر تک تک اعضای این ائتلاف تأثیر میگذارد. بنابراین، متحدان ناتو تقریباً بهطور قطع درخواست کمک را رد خواهند کرد. آنچه که لازم است، اکنون ممکن است غیرممکن باشد. ترامپ آنقدر مرتباً ناتو را مورد شماتت قرار داده، جنگ ایران را بدون ذرهای مشورت آغاز کرده و کاملاً نسبت به تأثیرات تورمی ویرانگر و کمبود انرژی که جنگ بر اعضای ناتو وارد کرده، بیتفاوت بوده است که مردم این کشورها نیز ممکن است به سادگی اجازه ندهند رهبرانشان به واشنگتن کمک کنند. این امر به ویژه در این شرایط که ترامپ هر روز بیشتر و بیشتر آشفته به نظر میرسد، بیشتر محتمل است. اما چه کسی میخواهد در کنار او بایستد، جز چاپلوسان کابینه و حزبش؟
درخواست کمک فریدمن از ناتو در حالی مطرح شده که اعضای کنونی و سابق این ائتلاف نظامی دلسرد و ناامید از ترامپ به فکر استقلال و کاهش اتکا به آمریکا هستند . «آندرس فوگ راسموسن» دبیرکل پیشین ناتو با اشاره به تهدیدهای اخیر «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا علیه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو) پیشنهاد تشکیل ائتلاف جدیدی از کشورهای دموکراتیک را مطرح کرد که در صورت لزوم بتواند در برابر آمریکا نیز بایستد.
اودر اجلاس دموکراسی کپنهاگ با اشاره به تهدیدهای اخیر «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا به خروج از این ائتلاف گفت: « ما به یک رهبر جدید برای جهان آزاد نیاز داریم. اگر با هم عمل کنیم، اگر نیروهایمان را متحد کنیم و جبههای یکپارچه ارائه دهیم، آنگاه به عنوان نیرویی عظیم ظاهر خواهیم شد.»
به گفته او، این ائتلاف در صورت مواجهه با فشار اقتصادی و پاسخ مشترک به آن با جلب احترام در پکن یا در بدترین حالت در واشنگتن مواجه خواهد شد. میتوان به این منظور «ماده ۵ اقتصادی» را در چارچوب ائتلاف دی۷ (برگرفته از نام گروه جی۷) بر اساس بند معروف کمک متقابل ناتو تدوین که بر اساس آن حمله اقتصادی به یک عضو، حمله به همه اعضا تلقی شود.
این ائتلاف طرفدار دموکراسی باید به طور مثال، هنجارها و استانداردهای بینالمللی برای استفاده از فناوریهای جدید تعریف کرده و وابستگیها در تامین مواد خام را کاهش دهد. همچنین سرمایهگذاری مشترک در کشورهای جنوب جهانی برای ایجاد جایگزینی در برابر سرمایهگذاریهای چین مهم خواهد بود.
راسموسن با اشاره به اقدام آمریکا علیه دانمارک در مناقشه گرینلند افزود: «در چنین ائتلافی تهدید متقابل طبیعتا غیرقابل قبول خواهد بود.»
315
نظر شما