به گزارش خبرآنلاین، در نوامبر ۲۰۲۵، هواپیمای باری UPS در کنتاکی سقوط کرد و هر سه خلبان آن کشته شدند. طبق قانون فدرال مصوب ۱۹۹۰، سازمان ملی ایمنی حملونقل آمریکا (NTSB) حق ندارد فایل صوتی جعبه سیاه را منتشر کند تا حریم خصوصی خدمه حفظ شود. اما امسال، NTSB یک فایل PDF حاوی اسپکتروگرام (تصویر بصری فرکانسهای صوتی) ۳۰ ثانیه آخر پرواز را منتشر کرد.
در این میان کاربران کنجکاو اینترنت با استفاده از مدل OpenAI Codex و الگوریتم معروف Griffin-Lim، این تصاویر سیاه و سفید را دوباره به سیگنال صوتی تبدیل کردند. یکی از کاربران در پلتفرم X مدعی شد که تنها با ۱۰ دقیقه زمان، توانسته صدای لرزان خلبانان را از روی نمودارهای منتشر شده استخراج کند.
بن برمن، بازرس سابق سوانح هوایی، در گفتگو با Ars Technica میگوید: «خلبانان دهههاست میپذیرند که صدایشان در محل کار ضبط شود، با این اطمینان که لحظات وحشت و مرگ آنها هرگز عمومی نمیشود. این که هوش مصنوعی میتواند از روی یک نمودار ساده، صدای واقعی آنها را بازسازی کند، وحشتناک است.»
در پی انتشار این فایلهای صوتی بازسازی شده در یوتیوب و ردیت، NTSB کل سیستم آرشیو آنلاین خود را از دسترس خارج کرد. این سازمان اعلام کرد که در حال بررسی تمامی اسناد گذشته است تا مطمئن شود هیچ تصویری که قابلیت تبدیل شدن به صدا را داشته باشد، در دسترس عموم باقی نماند.
آیا این صدا واقعاً «صدای خلبان» است؟
الگوریتم Griffin-Lim که در سال ۱۹۸۴ ابداع شد، میتواند فازهای صوتی را از روی دامنه فرکانسی بازسازی کند. اکنون با کمک هوش مصنوعی، خروجی این فرآیند به طرز عجیبی به صدای واقعی انسان نزدیک است. این «تقلید صدا» نیست، بلکه استخراج اطلاعات صوتی دفن شده در دل یک تصویر است.
این حادثه نشان داد که قوانین حفاظتی که برای دنیای فیزیکی نوشته شدهاند، در برابر ابزارهای پردازش داده امروزی چقدر آسیبپذیرند. حالا دیگر حتی انتشار یک نمودار علمی ساده هم میتواند به قیمت نقض حریم خصوصی قربانیان تمام شود.
بر اساس گزارش «arstechnica»، این پدیده موجی از اعتراضات را میان خانوادههای قربانیان و کارشناسان اخلاق برانگیخته است. آنها بر این باور هستند که این کار غیراخلاقی است و آسیبهای فراوانی در پی دارد.
- نقض حریم خصوصی: آیا کسی حق دارد صدای شخصی را که دیگر در میان ما نیست، برای تولید محتوا (و گاهی کسب درآمد) به کار بگیرد؟
- آسیب روانی (Retraumatization): شنیدن صدای بازسازی شده عزیزان در لحظه مرگ، میتواند زخمهای روانی خانوادههای آنها را دوباره باز کند.
- سودجویی از تراژدی: بسیاری از منتقدان معتقدند تولید این محتواها صرفاً برای جذب بازدید (View) و لایک، سقوط اخلاقی در عصر دیجیتال است.
اتفاقاتی از این دست سبب شده است که بسیاری از پلتفرمهای بزرگ اکنون با فشار قانونی روبهرو شوند تا سیاستهای سختگیرانهتری علیه «دیپفیکهای صوتی» مربوط به افراد متوفی وضع کنند. این گزارش نشاندهنده تاریکترین جنبه هوش مصنوعی مولد است. جایی که قدرت تکنولوژی با عطش مخاطب برای محتوای زرد گره میخورد. آیا بازسازی صدای افراد فوت شده حتی برای مستندسازی مجاز است یا این کار تحت هر شرایطی توهین به حریم خصوصی آنهاست؟
۵۸۵۸
نظر شما