به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کینه خشم فروخورده و نوعی عقده روانی است. بسیاری از مردم کینه های عمیقی دارند که ممکن است یک عمر ادامه داشته باشد. بسیاری از آنها نمی توانند عصبانیت خود را نسبت به کسانی که در گذشته به آنها ظلم کرده اند کنار بگذارند. حتی اگر برای فراموش کردن کینه و خشم خود تمایل زیادی داشته باشند و تلاش زیادی هم بکنند.
چرا ما کینه ها را نگه می داریم؟
نگه داشتن کینه کاملاً دردناک است و اغلب به نظر می رسد بر خلاف آنچه واقعاً می خواهیم عمل می کند. ما زخم ها را باز و فعال نگه می داریم و در تجربه های تلخ و دردناک گذشته زندگی می کنیم. به اتفاق و تجربیات جدید اجازه وقوع نمی دهیم. چه چیزی باعث می شود به دردها و کینه ها بچسبیم در حالی که دوست داریم کینه را فراموش کنیم.
کینه ورزی فقط به خود شخص آسیب می زند
قطعاً می دانید که کینه داشتن از کسی و کینه ورزی تنها به خود شخص آسیب می رساند. این حس عواقب و تأثیرات مخرب روانی دارد. با فراموش کردن کینه، خود را از این آثار مصون می داریم. در ادامه این مطلب با ۵ روش برای کنار گذاشتن و فراموش کردن کینه آشنا می شوید.
روش اول؛ به دنبال راه هایی برای سازش باشید
مطالعه دانشگاه یورک نشان می دهد که روش سازش می تواند در فراموش کردن کینه مؤثر باشد. شاید شما از اظهار نظر بی ادبانه شخصی ناراحت شده باشید و از او کینه به دل گرفته باشید. از آن شخص توضیح بخواهید یا واکنش خود را در مورد نظر به صورت غیرانتقادی با او در میان بگذارید. هر دو استراتژی به شما کمک می کند رابطه را حفظ کنید. شاید اجازه دهید شخص مقابل حساسیت های شما را حفظ کند و حد خود را در برابر رفتار با شما بشناسد.
روش دوم؛ تصمیم به بخشش بگیرید
یکی از مهم ترین گام ها در فراموش کردن کینه، بخشش است. بخشش شخصی که شما را آزار داده، هدیه ای است که به خود می دهید. این بدان معنا نیست که باید تخلف و توهین شخص را فراموش کنید یا آشتی کنید. همچنین به این معنی نیست که فردی که با شما رفتار بدی داشته مجبور شود رفتارش را اصلاح کند. حتی امکان دارد که خودتان را برای کاری که انجام دادید یا رفتاری که داشتید ببخشید و سعی کنید خودتان را اصلاح کنید یا به نوعی آن موضوع را جبران کنید.
روش سوم؛ اجازه ندهید کینه کوچک در شما زندگی کند
آن کینه ای که در صندوق گنج خود قرار داده اید، با گذشت زمان فقط ارزشمندتر به نظر می رسد. مطالعه دانشگاه یورک نشان می دهد که بخشش زودهنگام، موضوع کینه و ناراحتی را در حافظه دور شما محو می کند.
روش چهارم؛ دلیل کینه را روشن کنید
بسیاری از افراد می دانند که کینه ورزی یک مشکل محسوب می شود. آنها از حس کینه ورزی خسته می شوند و به خوبی می دانند که این حس مانع از رشد و تکامل آنها می شود. به هر حال بدون مدیریت این حس و شکایت ها، این گلایه ها به احساسی بد و مخرب تبدیل خواهد شد. شما باید از خودتان بپرسید که چرا این کدورت ها به سراغتان آمده است. کم کم کینه ها را کنار بگذارید و جای خالی آن را با احساس سلامتی و شادی پر کنید.
روش پنجم؛ به موقعیت های بهتر فکر کنید
به موقعیت هایی که پس از بخشیدن دیگران و رها کردن کینه ها به سمت شما می آیند فکر کنید. بهترین روش برای افرادی که آرامش ذهنی دارند این است که انرژی هایی را که در خلال رنجش ها و شکایت های مستمر از دست رفته است، دوباره به دست آورند. حس آزادی و توان بازسازی اعتماد از دست رفته را بازیابی کنند.
ریشه کینه؛ خشم و غضب فروخورده
مهم ترین عامل به وجود آمدن کینه، خشم و غضب است. در کتاب علم اخلاق اسلامی آمده است. حقد یعنی کینه، پنهان کردن دشمنی در دل است و آن ثمره غضب است. غضب وقتی به سبب عجز از انتقام نتوانست تسکین پیدا کند و آرام بگیرد، به ناچار فروخورده می شود و به صورت حقد و کینه در می آید.
امام خمینی رحمه الله می فرمایند. یکی از مفاسد اخلاقی خشم گرفتن بر مردم، کینه بندگان خدا است که از این خلق ناهنجار زاییده می شود. این کینه ممکن است تا ابد انسان را گرفتار کند. در دنیا به زحمت و بلیه و در آخرت به عذاب و عقاب.
عوامل زمینه ساز کینه
بی احترامی، سخن درشت، تمسخر، ستیزه، مجادله، ستم و تجاوز به حقوق، مداخله بی جا و مانند آن از جمله مواردی است که می تواند زمینه ساز کینه باشد. به طور کلی هر کاری که باعث ناراحتی و خشم کسی می شود، می تواند باعث کینه و خشم درونی شود.
عواقب مخرب کینه ورزی
هنگامی که از کسی کینه داریم و این حس را درون خود می ریزیم، به خصوص اگر این شخص فردی ویژه و نزدیک به ما باشد، ذهن ما بخش بیشتری از انرژی خود را صرف فکر کردن به ظلمی می کند که به او شده است. این موضوع باعث می شود تمام فکر و ذکر فرد و حتی رفتار او حول محور خاطره رنجش و حس کینه و انتقام گیری باشد. کینه در این حد می تواند زندگی شخص را به هم بریزد.
وقتی ذهن ما از شخصی رنجیده است و از او کینه داریم، دائماً و پشت سر هم از رفتار او که موجب رنجش ما شده و از خودمان که چرا پاسخ کار زشت او را نداده ایم حرص می خوریم. حرص خوردن های افراطی نتیجه ای مشخص دارد. انواع و اقسام شکل های اضطراب، وسواس، افسردگی، زخم معده و جوش صورت را به وجود می آورد.
چرا بخشش ما را آرام می کند
تا زمانی که رنجشی که در ذهن ما نقش بسته و ما را مشغول کرده حل نکنیم، جدا شدن از آن نفر یا انتقام از او قطعاً ما را آرام نمی کند. رنجیدن در هر حال به عنوان یک موضوع تمام نشده در ذهن ما حضور دارد. این خاصیت ذهن آدم است که تا موضوعی ناتمام را برای خود حل و فصل نکند و تمام نکند، آرام نمی گیرد.
تا هنگامی که بخشش را نثار خود و دیگران نکنیم، حس کینه ورزی به عنوان یک موضوع تمام نشده در ذهن ما می ماند و ما را اسیر می کند. پس بخشیدن دیگران قبل از اینکه دیگران را آرام کند، خود ما را آرام می کند.
جمع بندی
کینه خشم فروخورده است و رها شدن از آن نیاز به تصمیم آگاهانه دارد. روش هایی مانند سازش، بخشش زودهنگام، شناسایی دلیل کینه و تمرکز بر موقعیت های بهتر می توانند به فراموش کردن کینه کمک کنند. کینه نه تنها به دیگران آسیب نمی زند، بلکه خود فرد را دچار اضطراب، افسردگی و مشکلات جسمی می کند. بخشش هدیه ای است که به خود می دهیم و آرامش را به زندگی باز میگرداند.
منبع:شیعه نیوز
نظر شما