الهه جعفرزاده: سال ۱۴۰۴ برای نظام سلامت ایران، سالی پرتنش و نفسگیر بود؛ سالی که آنفلوانزا بار دیگر به شایعترین بیماری تنفسی کشور تبدیل شد و موجهای پیدرپی آن، از پاییز تا واپسین هفتههای زمستان، هم مردم و هم مراکز درمانی را درگیر کرد.
سهم ۳۴ درصدی آنفلوانزا از کل عفونتهای تنفسی و عبور چندبرابری از آستانه هشدار، نشان داد این ویروس در سال گذشته حضوری کمسابقه و گسترده داشته است.
جزئیات بیشتر را در این لینک بخوانید.
نخستین نشانههای بازگشت موج بیماری از اواخر تابستان گذشته و همزمان با آغاز سال تحصیلی دیده شد. با گذشت چند هفته از شروع پاییز، روند ابتلا شدت گرفت و در برخی استانها سهم آنفلوانزا از عفونتهای تنفسی به حدود ۲۰ درصد رسید. در اواخر آذرماه، آمارها نشان داد سهم آنفلوانزا از کل عفونتهای تنفسی کشور به ۳۴ درصد رسیده و میزان ابتلا بیش از سه و نیم برابر آستانه هشدار است.
بر اساس دادههای وزارت بهداشت، اگرچه بسیاری از استانها تا اواخر دیماه از موج اصلی بیماری عبور کرده بودند، اما استانهایی مانند آذربایجان شرقی، گلستان، گیلان، مازندران و کهگیلویه و بویراحمد همچنان در وضعیت هشدار قرار داشتند. حتی در هفتههای پایانی سال نیز تهران و آبادان حدود ۱.۵ برابر آستانه هشدار، درگیر بیماری بودند.
پزشکان یکی از ویژگیهای مهم موج آنفلوانزای ۱۴۰۴ را سرعت بالای انتقال و ایمنیگریز بودن ویروس عنوان میکردند؛ بهویژه سویه H۳N۲ که نسبت به آن ایمنی عمومی کمتری وجود داشت. همزمانی شیوع آنفلوانزا با آلودگی شدید هوا نیز وضعیت را پیچیدهتر کرد.
بنا بر اعلام معاون وزارت بهداشت، از آغاز موج بیماری تا اواخر پاییز ۱۴۰۴، حدود ۱۱۰ تا ۱۱۵ مورد فوت منتسب به آنفلوانزا در کشور ثبت شد که عمدتاً سالمندان و بیماران زمینهای را درگیر کرده بود.
همزمان با اوجگیری بیماری، نگرانیهایی نیز درباره احتمال بازگشت کرونا مطرح شد؛ بهویژه به دلیل شباهت علائم و نبود نظام گسترده مراقبت ژنومیک. با این حال، هرچند کشور وارد وضعیت اپیدمی گسترده نشد، اما تجربه سال ۱۴۰۴ بار دیگر نشان داد که آنفلوانزا همچنان یکی از جدیترین تهدیدهای فصلی سلامت عمومی در ایران است.
۴۷۲۳۲
نظر شما