به گزارش خبرآنلاین، سیدحسن موسویچلک از منتقدان جدی سیاستی است که سالها با عنوان «جمعآوری کودکان کار» در برخی شهرها اجرا شده است. او معتقد است این رویکرد از اساس نگاه درستی به مسئله ندارد، زیرا با کودکان بهعنوان یک معضل شهری برخورد میکند، نه انسانهایی که در شرایط دشوار اقتصادی و اجتماعی قرار گرفتهاند.
به گفته رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، کودکان کار و خیابان «سد معبر» نیستند که بتوان آنها را از سطح شهر حذف کرد. او یادآوری میکند که حتی در دوران مسئولیتش در سازمان بهزیستی نیز رویکرد رسمی این نهاد بر پایه «شناسایی، جذب و پذیرش» کودکان استوار بوده، نه جمعآوری اجباری.
موسویچلک معتقد است تقریباً تمامی طرحهایی که با هدف جمعآوری کودکان کار اجرا شدهاند، در عمل شکست خوردهاند. از نگاه او، حذف ظاهری کودکان از خیابانها به معنای حل مسئله نیست، زیرا بسیاری از این کودکان به فضاهای پنهانتر منتقل میشوند؛ محیطهایی که نظارت کمتری بر آنها وجود دارد و خطرات بیشتری کودکان را تهدید میکند.
او به وجود گروه بزرگی از کودکانی اشاره میکند که از چشم جامعه پنهان ماندهاند؛ کودکانی که در کشتارگاهها، کارگاههای زیرزمینی، دامداریها، مزارع و مشاغل غیررسمی فعالیت میکنند. این کودکان معمولاً کمتر دیده میشوند اما به گفته موسویچلک در معرض انواع آسیبها از جمله استثمار اقتصادی، خشونت، سوءتغذیه و حتی بهرهکشی جنسی قرار دارند.
این مددکار اجتماعی همچنین نسبت به ادبیاتی که گاه در برخورد با کودکان کار به کار گرفته میشود انتقاد دارد. او به اظهارات برخی مدیران درباره «پاکسازی» خیابانها از کودکان کار اشاره کرده و میگوید چنین واژههایی شأن انسانی کودکان را نادیده میگیرد.
به باور موسویچلک، برخی از این اقدامات بیش از آنکه ریشه در سیاستهای اجتماعی داشته باشند، متأثر از نگاههای سیاسی هستند؛ نگاهی که میکوشد فقر را از منظر عمومی پنهان کند. او تأکید میکند که مسئله کودکان کار با حذف ظاهری آنها حل نمیشود و تنها راه کاهش این آسیب، رسیدگی به عوامل زمینهای از جمله فقر، محرومیت و نابرابری اجتماعی است.
متن کامل گفتوگو را اینجا بخوانید.
۲۳۳۲۳۳
نظر شما