به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در حالی که آمریکا برای جشن دویستوپنجاهمین سالگرد اعلامیه استقلال آماده میشود، نامهای سرنوشتساز با امضای جرج واشنگتن که پذیرش تسلیم بریتانیا در یورکتاون را نشان میدهد، برای نخستین بار در لندن به نمایش درآمده است.
این یادداشت دستنویس به عنوان بخشی از «انقلاب ۲۵۰: داستان استقلال آمریکا ۱۷۸۳-۱۷۶۳»، نمایشگاه جدیدی در آرشیو ملی لندن، به نمایش درمیآید. به گفته این مؤسسه، این نمایشگاه به بررسی «رویدادهای کلیدی سیاسی و مانورهای نظامی در مسیر رسیدن به استقلال آمریکا» و همچنین «تأثیر این درگیری بر کسانی که آن را تجربه کردند» میپردازد. علاوه بر این نامه، این نمایشگاه شامل مکاتبات دیگر، نقشههای اصلی، روایتهای دستاول، گزارشها و یک نسخه نادر و اصلی «دانلپ برودساید» (اعلامیه چاپشده به سبک دانلپ) از اعلامیه استقلال است.
واشنگتن این نامه را در اکتبر ۱۷۸۱ دیکته و امضا کرد تا تسلیم بریتانیا در یورکتاونِ ویرجینیا را بپذیرد؛ او در این نامه از «تمایل شدید خود برای جلوگیری از ریخته شدن خون بیشتر» نوشت. این مکاتبات به درگیریهای عمده در طول جنگ انقلاب پایان داد و درنهایت راه را برای استقلال آمریکا هموار کرد.
این یادداشت به چارلز کورنوالیس، سپهبدی که در رهبری کارزار جنوبی بریتانیا در طول جنگ استقلال آمریکا نقش داشت، داده شد. کورنوالیس این نامه را با خود به انگلستان برد و تا سال ۱۸۸۰ در خانواده او باقی ماند؛ در این سال، نامه به «دفتر اسناد عمومی» اهدا شد که بعداً به «آرشیو ملی» تبدیل گشت.
شان کانینگهام، مورخ و کیوریتور این نمایشگاه، در بیانیهای که با آدلا سلیمان از شبکه انبیسی نیوز به اشتراک گذاشته، میگوید: «این یادداشت با وجود کوتاهی، ایجاز و صراحتش، پیامدهای عظیمی برای نسلهای آینده داشت. این همان لحظهای است که بریتانیاییها دریافتند باید از سیزده مستعمرهای که قرار بود به ایالات متحده آمریکا تبدیل شوند، دست بکشند؛ لحظهای که بریتانیا سرانجام واقعیتِ «اعلامیه استقلال» را که پنج سال پیش از آن تدوین شده بود، میپذیرد.
پس از اعلام استقلال در سال ۱۷۷۶، میهنپرستان آمریکایی سالها در سراسر شمال شرقی و مید-آتلانتیک (ایالتهای میانی ساحل اقیانوس اطلس) با نیروهای بریتانیایی جنگیدند. یک نقطه عطف بزرگ در سال ۱۷۷۸ رخ داد، زمانی که فرانسه رسماً به متحد آمریکا تبدیل شد و موافقت کرد که نیرو، سلاح، پشتیبانی دریایی و کمکهای مالی در اختیار آرمان انقلابیون قرار دهد.
تا سال ۱۷۸۰، فرماندهان بریتانیایی تمرکز خود را به جنوب تغییر داده بودند، به این امید که از حمایت وفاداران به پادشاه در میان ساکنان جورجیا، کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی و ویرجینیا نیرو گردآوری کرده و بهره ببرند. کورنوالیس پیش از آنکه ارتش خود را به سمت ویرجینیا حرکت دهد، مجموعهای از کارزارها را در کارولینا هدایت کرد. او پایگاهی مستحکم در یورکتاون، واقع در رودخانه یورک ایجاد کرد، به این امید که از سوی نیروی دریایی بریتانیا تدارکات و نیروی کمکی دریافت کند.
در همین حال، نیروهای آمریکایی و فرانسوی از نیویورک به سمت جنوب در حرکت بودند و یک ناوگان دریایی فرانسه به سوی خلیج چساپیک حرکت کرد. پس از آنکه فرانسویها در سپتامبر ۱۷۸۱ بریتانیاییها را در «نبرد چساپیک» شکست دادند، کورنوالیس عملاً در یورکتاون گرفتار شد. با تحت کنترل درآمدن دهانه خلیج چساپیک توسط فرانسویها، کشتیهای بریتانیایی نه میتوانستند نیروهای کورنوالیس را تقویت کنند و نه آنها را تخلیه نمایند.
در اواخر سپتامبر ۱۷۸۱، نیروهای آمریکایی و فرانسوی یورکتاون را محاصره کردند و عملیات محاصره را آغاز نمودند. در ۱۹ اکتبر ۱۷۸۱، کورنوالیس نزدیک به ۸۰۰۰ سرباز و همچنین تعداد زیادی کشتی و سلاح را تسلیم کرد.
پیروزی آمریکایی-فرانسوی در یورکتاون ضربهای قاطع به بریتانیاییها بود. اگرچه درگیریها در برخی مناطق ادامه داشت، اما خبر این شکست، حمایت از جنگ را در بریتانیا تضعیف کرد و درنهایت منجر به آغاز مذاکرات صلح شد. این گفتوگوها درنهایت به امضای «معاهده پاریس» در سال ۱۷۸۳ انجامید که در آن بریتانیا رسماً استقلال ایالات متحده را به رسمیت شناخت.
منبع: www.smithsonianmag.com پایگاه اینترنتی متعلق به مجله «اسمیتسونین»؛ بزرگترین مجموعه موزهای و پژوهشی آمریکا.
۲۵۹
نظر شما