به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۸ [۲۴ تیر ۱۳۵۷]، «طولانیترین راهپیمایی» ــ پیمایشی ۲۸۰۰ مایلی برای تحقق عدالت درباره بومیان آمریکا ــ که با حضور چند صد راهپیمای بومی در کالیفرنیا آغاز شده بود، در واشنگتن دیسی و در میان استقبال هزاران حامی به پایان رسید. هدف این رویداد، جلب توجه افکار عمومی به مسائل و مشکلات بومیان آمریکا، ازجمله کمبود شغل و مسکن، و همچنین لوایحی بود که در کنگره مطرح شده بودند و میتوانستند حقوق آنان را به طور چشمگیری تغییر دهند.
مسیر راهپیمایان و حامیانشان از جزیره آلکاتراز آغاز شد و درنهایت آنان را به مقابل کاخ سفید رساند. برخی از شرکتکنندگان پرچم ملتها و قبایل بومی را حمل میکردند. بومیان آمریکا در محوطه یادمان واشنگتن اردو زدند و در مدت حضورشان در پایتخت کشور، در کنگره، دیوان عالی و کاخ سفید تجمعها و نشستهایی برگزار کردند.
بومیانِ متعلق به قبایل و ملتهای گوناگون، بهویژه درباره لوایح پیشنهادیای نگران بودند که پیمانهای موجود را لغو میکرد و به برنامههای فدرال مربوط به بیمارستانها، مدارس و طرحهای مسکن پایان میداد. این لوایح همچنین مناطق اختصاصیافته به بومیان آمریکا را از میان میبرد و حق شکار و ماهیگیری آنان را در مناطق خارج از این محدودهها لغو میکرد.
یکی از هماهنگکنندگان راهپیمایی گفت که این لوایح پیشنهادی «شیوه زندگی سرخپوستان آمریکا را نابود خواهد کرد.»
فیلیپ دیر، بومی آمریکا و یکی از سازماندهندگان راهپیمایی، در یکی از تجمعها گفت: «ما مردم اصیل این سرزمین هستیم. ما نخستین ساکنان نیمکره غربی هستیم.» دیر ادامه داد: «برای این جامعه سردرگم دعا خواهیم کرد. برای خبرچینان افبیآی که در میان ما هستند دعا خواهیم کرد. برای ستمگرانمان در دفاترشان نیز دعا خواهیم کرد.»
مارلون براندو، بازیگر آمریکایی، در این گردهمایی گفت که رئیسجمهور جیمی کارتر نباید از سیاستهای حقوق بشری کشورهای خارجی انتقاد کند، در حالی که دولت آمریکا همچنان به سرکوب بومیان آمریکا ادامه میدهد. او گفت: «با مردم اصیل این کشور با فریب و نیرنگ رفتار کردند و آنان را مانند حیوانات کشتند.»
هیچیک از لوایح مربوط به حقوق بومیان آمریکا در کنگره تصویب نشد.
در سال ۲۰۰۸، راهپیمایی دیگری با عنوان «طولانیترین راهپیمایی» برای پیشبرد حقوق بومیان آمریکا برگزار شد که آن نیز در واشنگتن به پایان رسید.
منبع: history.com
۲۵۹
نظر شما