به گزارش خبرآنلاین، این مراسم که در فضایی سرشار از مهر با همت انجمن ادبی قرن نو و همکاری صمیمانه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس ترتیب داده شده بود، به دبیری هما ایرانپور برگزار گردید. در این محفل ادبی، حضور توانخواهان ادیب، شاعران، نویسندگان و دبیران آموزشوپرورش، گواه حمایتی همهجانبه از جوانه گرایی استعدادهای نوپا در اقلیم فرهنگی فارس بود.
پرواز با بالهای خیال و ایمان
فائزه جاهد، متولد سال ۱۳۸۵، دختری شیرازی است که در شهر هنر و روشنایی چشم گشوده. وی که با محدودیت بینایی در دوران کودکی بزرگ شده، هرگز اجازه نداد این تاریکی، افقهای دیدش را محدود کند. فائزه با تکیه بر عشقی بیپایان به خداوند مهربان و پشتکاری ستودنی، مسیری را پیموده است که در آن هنر، خلاقیت و آرامش، تنها راه نجات و رازهای زیبای زندگی اویند.
این فرهنگور؛ تنها به نویسندگی بسنده نکرد و در عرصههای گوناگونی چون گویندگی، فن بیان، تئاتر، نمایش عروسکی، عکاسی، هنرهای دستی، شمعسازی و حتی یوگا و مدیتیشن گام نهاد. این تکاپوی هنری، حاصل آموزش نزد استادانی برجسته است؛ از فروغ معصومی در تئاتر و فاطمه یارندپور در گویندگی گرفته تا فرزانه و ندا کدخدایی در نویسندگی و صراطی در هنر عکاسی و اثر درخشان او در نمایش عروسکی با عنوان «سه هدیهای که خدا برای هم آفریده»، گواهی بر نگاهی لطیف و معنوی به جهان است.
سفرنامهای از واژهها؛نگاهی به آثار منتشر شده
قلم جاهد؛ قلمی است که مرزی نمیشناسد، از فانتزی و انگیزشی تا معنویت و واقعگرایی برای تمامی گروههای سنی از کودکان تا بزرگسالان، پیامهای امید مینویسد. تاکنون پنج اثر در کارنامه این نویسنده میدرخشد: رؤیای یک عمر، قصههای دوستداشتنی، گاهی شیرین، گاهی تلخ، کاشیهای خاطره و قلب خورشیدی.
وی در تمام آثار خود؛ ترکیبی بدیع از شعر، داستان و دلنوشتهها را با محوریت توصیههای اخلاقی به تصویر کشیده است؛ جایی که در سطرهایش، با پرسشی شاعرانه میپرسد: آیا رنگ بیرنگ، رنگه؟؛ جملاتی که تداعیگر زیباییهای شیراز و شورماندگیهای ادبی است.
ستایش نور درون در کلام مسئولین
رئیس گروه ادبی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس، در سخنانی تاثیرگذار، ضمن سپاس از ادبای استان، این رویداد را بخشی از هفته ادبیات کودک و نوجوان دانست.
نیره محمدی با اشاره به شرایط خاص فائزه جاهد، تصریح کرد: ایشان با چاپ پنج اثر ثابت کردند که تاریکی ظاهری، هرگز مانع تجلی نور اندیشه و وقعه درخشان انسان مصمم نمیشود. قلم، واسطه روحی درون است و وقتی با اراده همسو شود، کلمات چنان خلق میشوند که بر جان خواننده مینشیند.
وی تاکید کرد: این موفقیت، حاصل تلاش مضاعف فائزه نسبت به سایر نویسندگان است و آثار او از زاویهای سرشار از امید و نور درونی نگاشته شده است.
از قصههای کودکی تا تابش در مسیر زندگی
فائزه جاهد در بخشی از سخنان خود، در حالی که اشک شوق و لبخند امید بر چهره داشت، از ریشههای علاقهاش گفت: جرقه عشق من به ادبیات، با داستان «پادشاه کشمیر» آغاز شد؛ قصهای که پدربزرگم در کودکی مرتب در گوشم میگفت و همین روایتها، سیستم فکری و اشتیاق من به نویسندگی را شکل داد.
وی با لحنی شاعرانه از میهمانان قدردانی کرد و گفت: شما را پیش از آنکه با چشم ببینم، با روشنای دل احساس میکنم؛ شما میهمان مهربانی و زیباترین نوری هستید که حضورتان در مسیر زندگی یک انسان میتواند بتابد و اکنون برای من تابیده است.
گلهمندی فائزه جاهد از ویراستاری
جاهد در پایان از ناشران گلهمند شد: یک نویسنده در انتهای مرحله چاپ نیازمند ویراستار است و متأسفانه برغم ادعای آنها مبنی بر دارا بودن ویراستار، فاقد ویراستار یا ویراستاران بهصورت حرفهای میباشند و این سنگی است که مهلک و کشنده بر پیکره ادبیات فارس زده میشود و چه خوب میشود تا مسئولین، ناشران را مجبور به سپردن آثار به دست اهل فن، کنند.
بالاترین دیدگاه، دیدن با دل
داستان زندگی و هنر فائزه جاهد بیستساله، یادآور این حقیقت است که بینایی تنها با چشم نیست، بلکه والاترین دیدگاه، دیدن با دل است. در شهری چون شیراز که
گهواره شعر است، چنین جوهرهای پاکی که از دل تاریکی، نوری برای دیگران میتراشانند، گنجینههای زنده ما هستند. بیایید با حمایت از این جوانههای جسور، به آنها بگوییم که در دنیای هنر، هیچ دیواری بلندتر از اراده و هیچ تاریکیای ماندگارتر از نور عشق نیست. فائزه، نمادی از این امید است برای تمام کسانی که میخواهند بر محدودیتها چیره شوند. باشد که همواره در این خاک، قلمهای جسور و دلهای روشندل، چراغ راه ما باشند.
48
نظر شما