به گزارش خبرآنلاین، روزبه کردونی، سیاستپژوه و فعال اجتماعی در یادداشتی نوشت: برای چندمین بار «دکتر ژیواگو» را دیدم. بعضی فیلمها را نمیشود فقط یکبار دید؛ نه چون قصهشان عوض میشود، چون ما هر بار با تجربهای تازه به سراغشان میرویم و چیز دیگری در آنها میبینیم.
اینبار یک چیز بیشتر از همه از دکتر ژیواگو برایم ماند: جنگ فقط ساختمانها را ویران نمیکند؛ از میان زندگی آدمها عبور میکند، انتخابها را عوض میکند و تا خانه میآید.
در «دکتر ژیواگو» این تغییر را میبینیم. بعضی از هم دور میشوند بعضی به هم نزدیک و بعضی آنقدر تغییر میکنند که دیگر آنها را نمی شناسی. خانهها هنوز خانهاند اما هیچکس دیگر همان آدم پیشین نیست.یوری دیگر فقط پزشک و شاعر نیست. لاراهم دیگر فقط زنی با رؤیاهای خودش نیست.
برای من، اما اینبار خانه یخزده واریکینو شاید بهترین تصویر این معنا باشد. خانه هنوز ایستاده است؛ پنجرهها و اتاقها سر جایشان هستند، همهچیز هست، جز آن نظم قبل از جنگ که روزی به همهچیز معنا میداد.
جنگ آدم ها و جامعه را برای همیشه تغییر می دهد چیزی شبیه همان که موراکامی می گوید ، از طوفان که بیرون می آیی همان آدم قبل نیستی .
۲۳۳۲۳۳
نظر شما