امیرمسعود عابدین: در طول ربع قرن گذشته، این باور در میان شیفتگان دنیای خودرو وجود داشت که بخش تقویت شده و اسپرت مرسدس بنز، یعنی AMG، دست به هر چه بزند طلا میشود. اما حتی بهترینها هم گاهی دچار اشتباه میشوند تا یادآور شوند که انساناند و جایزالخطا؛ با این حال، لغزش اخیر AMG در تغییر ذات پیشرانههایش را میتوان یکی از بزرگترین ناکامیهای خودرویی این قرن دانست.
شهرت و اعتبار AMG همواره بر پایه فلسفهای منحصر به فرد شکل گرفته است؛ فلسفهای ساده اما فوقالعاده با عنوان «یک مرد، یک موتور». در خطوط تولید این مجموعه در افالترباخ، صفر تا صد مونتاژ یک پیشرانه از بلوک خام گرفته تا سرسیلندر و قطعات جانبی، توسط یک تکنسین زبده انجام میشود. این وسواس و ظرافت مهندسی در طول نیم قرن اخیر، اسطورههایی چون موتور M۱۵۶، پیشرانههای ۵٫۵ لیتری سوپرشارژ M۱۱۳K و موتورهای ۱۲ سیلندر بهکاررفته در پاگانی را خلق کرده است.
پیشرانه M۱۷۷؛ شاهکاری که نزدیک به کمال بود
اوج شکوه مهندسی AMG در سه دهه اخیر را میتوان در پیشرانه ۴٫۰ لیتری توئینتوربو V۸ با کد M۱۷۷ دید. پیشرانهای که قلب بنپای مدلهایی مثل C۶۳ AMG، E۶۳، S۶۳ و حتی محصولات استون مارتین بود. با چیدمان خاص توربوشارژرها در میان بانک سیلندرها (Hot-V) و میللنگ فولادی فورجشده، این موتور بالغ بر ۵۰۴ اسببخار قدرت و ۷۰۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکرد. اما آنچه M۱۷۷ را محبوب کرد، نه فقط ارقام روی کاغذ، بلکه تحویل بیوقفه نیرو، طنین وحشیانه و روح واقعی یک خودروی اسپرت اصیل آلمانی بود؛ شاهکاری که جایگزین کردن آن تقریبا غیرممکن به نظر میرسید.
کد M۱۳۹L؛ قویترین ۴ سیلندر جهان که کسی آن را نخواست
با رسیدن سال ۲۰۲۲ و شتابزدگی خودروسازان برای هماهنگی با قوانین سختگیرانه زیستمحیطی اروپا، AMG تصمیم گرفت در نسل جدید C۶۳ S E-Performance دست به ریسکی بزرگ بزند. آنها موتور V۸ را کنار گذاشتند و یک پیشرانه ۲ لیتری ۴ سیلندر توربو با تکنولوژی توربوشارژ الکتریکی فرمول یک را با یک موتور برقی ترکیب کردند. نتیجه روی کاغذ خیرهکننده بود: ۶۷۱ اسببخار قدرت و ۱۰۲۰ نیوتنمتر گشتاور! اما واقعیت خیابان چیز دیگری بود.
روحزدایی از یک اسطوره، تحت فشار وزن و پیچیدگی
نصب یک موتور ۴ سیلندر هیبریدی زیر کاپوت خودرویی که هویتش با صدای بم و خشن ۸ سیلندر گره خورده بود، شوک بزرگی به خریداران وارد کرد. اضافه شدن حدود ۳۶۰ کیلوگرم وزن باتریها و سیستم برقی، هندلینگ ماشین را سنگین و بیروح کرد. این عملکرد مکانیکی و بیاحساس باعث شد تا روزنامهنگاران خودرویی به تندی از آن انتقاد کنند و نمایندگیهای مرسدس در سراسر جهان با انبار شدن مدلهای ۴ سیلندر بدون مشتری مواجه شوند. مشخص شد که تکنولوژی پیست F۱ هم نمیتواند جای خالی ۸ سیلندر خشمگین را پر کند.
بازگشت به مسیر اصیل؛ V۸ تا سال ۲۰۳۵ زنده میماند
آن انقلاب تمامالکتریکی که خودروسازان تصور میکردند با سرعت در حال بلعیدن بازار است، حداقل در دنیای خودروهای اسپرت با آن شدت اتفاق نیفتاد. به همین دلیل، مدیران AMG رسما مسیر خود را تغییر دادهاند. مسئولان این برند تایید کردهاند که دیگر از موتورهای ۴ سیلندر هیبریدی در پرچمداران خود استفاده نخواهند کرد و تمرکز دوباره روی موتورهای ۶ سیلندر و البته نسل جدید پیشرانههای ۴٫۰ لیتری توئینتوربو V۸ قرار گرفته است؛ پیشرانهای اصیل که برنامهریزی شده تولید آن حداقل تا سال ۲۰۳۵ ادامه داشته باشد تا روح واقعی AMG همچنان زنده بماند.
منبع: Hotcars
۳۲۲
نظر شما