به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سه سال ریاستجمهوری شهید ابراهیم رئیسی، گذشته از عملکرد دولت سیزدهم در حوزههای مختلف، با مجموعهای از روایتها درباره شیوه مدیریت و مواجهه او با مسائل سیاسی و اجتماعی همراه بوده است. در این میان، اعضای دولت و مدیران نزدیک به او، هرکدام از تجربه خود در همکاری با رئیسجمهور فقید گفتهاند؛ روایتهایی که گاه بر ویژگیهای شخصیتی و مدیریتی او تمرکز دارد و گاه به تصمیمها و نحوه مواجهه دولت با مسائل روز میپردازد.
به روایت جماران انسیه خزعلی، معاون امور زنان و خانواده دولت سیزدهم از تجربه همکاری خود با شهید رئیسی در موضوعات مختلف سخن گفته است. مهمترین بخش های این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
*در زمینه کارهای نظری در معاونت زنان ایشان از کارهای موازی پرهیز میدادند و میگفتند: «من با پژوهش مخالف نیستم، ولی بروید از کارهای پژوهشی که در دانشگاهها انجام شده استفاده بکنید و کارهای موازیِ و تکراری انجام ندهید. نیایید بنشینید بعد از ۴ سال بگویید این تعداد پژوهش در این زمینه انجام شده است! بروید راهکارهایی که در آن پژوهشها هست را بیاورید استفاده کنید و سعی کنید از این راهکارها بهصورت عملیاتی برای حل مشکل زنان بهره بگیرید.»
باز از جمله خاطرات ماندگار یکی از روزهایی که یادم هست خدمت ایشان رسیدم، بعد از آن جریانات و غوغای رسانه ای بود که علیه پسر من شروع کرده بودند و عنوان میکردند که پسر ایشان مهاجرت کرده و دروغهایی که به ایشان میبستند. خب پسر من زمان دولت آقای روحانی رفته بود و در زمان آقای رئیسی کارش تمام شده بود وایامی که داشت برمیگشت، سروصدا راه انداختند و خب من میدانستم که همه اینها برای صدمهزدن به آقای رئیسی است لذا در جلسهای که خدمت ایشان رسیدم گفتم: «اگر اجازه بدهید من استعفا بدهم که فشاری به شما وارد نشود. من میدانم هدف این است که شما را تضعیف کنند.» ایشان خیلی قاطع و محکم گفتند: «خیر! محکم به کارتان ادامه بدهید و از این هیاهوها نترسید.
کار رسانهها این است و الان ما در جبههای هستیم که نباید از این چیزها عقبنشینی کنیم و اینها اصلاً هدفشان این است که ما این عقبنشینیها را داشته باشیم.» و گفتند: «چرا شما نگران هستید؟ مگر این حرفها را برای خود من نمیزنند؟ مگر بهعنوان فرد اعدامکننده و قاتل از من یاد نمیکنند؟ شما نگران نباشید. اینکه این هجمهها دارد به شما میشود نشاندهنده این است که دارید کار میکنید؛ محکم بایستید و از میدان خارج نشوید.» این روحیه برای من خیلی جالب بود
یادم هست در بازآرایی ساختار زنان (که اولین مصوبه ما در ستاد ملی زن و خانواده بود و خب پست مشاورین ارتقا پیدا کرد و جایگاه آنها متفاوت شد و مقرر شد که حتماً در جلسات شوراهای اصلی وزارتخانهها شرکت کنند )، ایشان میفرمودند: «این چیز کمی است؛ بازآرایی معنی خیلی بالاتری دارد. شما باید دنبال این باشید که شرایط زنها در جامعه و در ادارات متفاوت بشود و فعالیت آنها و نوع فعالیتشان از نظر کیفی گسترش پیدا کند و حمایت لازم را از پیشرفت زنان داشته باشید». ایشان میفرمودند: «من هیچ جایی مانعی را برای فعالیت زنان نمیبینم».
همان تعبیری که رهبر انقلاب داشتند، میگفتند: «فقط سعی کنید حدود شرعی حفظ بشود». حتی من در مسئله ورود زنان به ورزشگاه چون خیلی از من سؤال میشد، یک روز از ایشان پرسیدم: «دقیقاً میخواهم بدانم دیدگاه شما چیست؟ اگر شما نسبت به این مسئله موافقت ندارید بفرمایید که من وارد این پاسخگویی نشوم ». ایشان صراحتاً فرمودند: «من مانعی در این مسئله نمیبینم، زنان میتوانند مثل مردان وارد بشوند، فقط باید سعی کنیم که حدود شرعی به طور کامل رعایت بشود.»
در جریان سال ۱۴۰۱ ایشان معتقد بودند که تعدادی از جوانان و نوجوانان ما تحتتأثیر احساسات و عواطفِ برانگیختهشده قرار گرفتهاند (که بخش زیادی از این برانگیختگی را دشمن ایجاد کرده بود) و ما باید آنها را درک کنیم و باید تلاش کنیم که روشنگری داشته باشیم و پاسخگوییِ لازم را داشته باشیم. از اعضای هیئت دولت میخواستند جاهایی که عملکردشان مبهم است را توضیح بدهند (اگرچه بعضی از اعضا حقیقتاً در این تبیینگری قصور داشتند). من تلاش میکردم که مطالب را آنگونه که هست خدمت ایشان منتقل کنم. چندین بار به زندان رفتم و با دختران مصاحبه انجام دادم، با دستاندرکاران سعی کردم صحبت بکنم و تلاش کردم مسائلِ اتفاقافتاده را آنگونه که هست منتقل کنم.
ایشان هم بادقت گوش میدادند، هم گزارشهای من را میخواندند و توصیههایی میکردند. ازیکطرف توجه میدادند که دشمن پشت این قضیه است و دارد تحریک میکند، ولی از طرف دیگر توجه میدادند به این مسئله که نباید بگذاریم این مسئله تبدیل به یک بحران بشود و خداینکرده ذهن و افکار جوانهای ما را به سمت دشمن سوق بدهد؛ میگفتند در این مساله درایت و نوع عملکرد ما مهم است. من گاهی اوقات خودم نسبت به بعضی از عملکردها و شیوه هادر آن جریان انتقاد داشتم و در هیئت دولت مطرح میکردم.
ایشان گوش میدادند، گاهی اوقات تأیید میکردند و از اعضایی که کارشان مرتبط با آن مطلب بود میخواستند که اشکالاتی که مطرح میکرده بودم پیگیری بشود و نتیجه به ایشان گزارش داده شود. مهمترین توصیهای که شهید رئیسی به اعضای دولت درباره مدیریت و مسئولیتپذیری داشت چه بود؟ مهمترین مطلب، کار، کار، کارِ عملیاتی و بعد از آن، گزارش کار به مردم بود. تعبیر ایشان این بود: «از صیغه ماضی استفاده کنید نه صیغه مضارع! بعد از اینکه کار را انجام دادید، بگویید که این کار انجام شد. هِی وعده ندهید که این کارها انجام خواهد شد. سعی کنید بروید در دل کار و سریع کار را به نتیجه برسانید و بعد گزارش بدهید.
با وعدهها مردم را سرگرم نکنیم تا اگر خداینکرده این وعدهها محقق نشد، سرمایه اجتماعی کاسته نشود و مردم احساس نکنند که وعدههای پوچ و توخالی بوده است.»
نظر شما