به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در طول تاریخ ساکنان و فرمانروایان شهر اورشلیم بارها تغییر کردهاند؛ از بتپرستان باستانی تا اسرائیلیان عهد عتیق، مسیحیان بیزانسی و مسلمانان عثمانی. در ۱۵۱۷، سلطان عثمانی، سلیم اول، شهر را گرفت و رژیم ترکیای را بنیان نهاد که ۴۰۰ سال دوام آورد. سده شانزدهم دورهای از توسعه بزرگ شهری بود. افزون بر دیوارهای جدیدی که هنوز شهر قدیم را در بر میگیرد و تأمین آبِ تعمیرشده، مدرسههای دینی (مدرسهها) و وقفها (موقوفات مذهبی) و دیگر نهادهای خیریه فزونی یافتند. اما تا پایان آن سده، شهر وارد رکود اقتصادی شد که تا سده نوزدهم ادامه داشت.
در همین زمان، مهاجرت یهودیان عمدتاً از اروپای شرقی ساختار جمعیتی شهر و اهمیت نسبی شهر قدیم را در مقایسه با محلههای جدید بیرون دیوارها تغییر داد. این ورود فزاینده—که تا دههٔ ۱۸۸۰ بخشی از جنبش صهیونیستی در حال شکلگیری بود—مسلمانان را بیش از پیش نگران کرد؛ چرا که آنان به اقلیتی از جمعیت شهر بدل شده بودند. در ۱۹۱۷، چهار سده پس از آنکه اورشلیم نخستین بار تحت کنترل عثمانی درآمد، شهر و سرزمینهای پیرامون آن به دست بریتانیا افتاد و قیمومیت (ماندیت) تأسیس شد. بریتانیا فلسطین تحت قیمومیت را تا زمانی اداره کرد که تنشهای فزایندهٔ ملیگرایانهٔ عرب و یهود به جنگ داخلی و جنگ اعراب و اسرائیل در ۱۹۴۷–۱۹۴۸ و تأسیس دولت یهودی اسرائیل در ۱۹۴۸ انجامید.
منبع: rarehistoricalphotos
۲۵۹
نظر شما