فرسایش اعتماد کشورهای خلیج فارس به واشنگتن / سیترینوویچ: کشورهای عربی بین یک تقابل بی‌پایان با تکیه بر آمریکا و سازش با ایران دومی را انتخاب کردند

به گزارش خبرآنلاین، دنی سیترینوویچ، پژوهشگر ارشد موسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) با اشاره به خبر برگزاری نشست ایران و کشورهای ساحلی خلیج فارس در عمان با انتشار تحلیلی در شبکه اجتماعی ایکس تاکید کرد که هیچ‌یک از دولت‌های حوزه خلیج فارس توهمی درباره ایران ندارند و دقیقاً می‌دانند با چه طرفی روبرو هستند، اما انتخاب امروز آن‌ها بین یک تقابل بی‌پایان و ناپایدار با هزینه‌های سنگین اقتصادی یا دست‌یابی به نوعی سازش برای بازگرداندن ثبات است.

به گفته این تحلیل‌گر، کشورهای منطقه به‌طور فزاینده‌ای گزینه ثبات را انتخاب می‌کنند و تمایل آن‌ها برای دستیابی به ترتیبات جدید در تنگه هرمز، حتی اگر مستلزم پذیرش نقش پررنگ‌تر ایران باشد، واضح‌ترین نشانه از فرسایش شدید اعتماد به واشنگتن است.

بیشتر بخوانید

    >>>> نشست کشورهای ساحلی خلیج فارس دوشنبه در عمان برگزار می‌شود / بقائی: در مورد مسیرهای امن برای دریانوردی تجاری در تنگه هرمز تبادل نظر خواهد شد

    >>>> فاینشنال تایمز: ابتکار تازه عمان برای منطقه؛ نشست وزرای خارجه کشورهای خلیج فارس با عراقچی

    >>>> آیا قفل ۶ ماهه تنگه هرمز در صلاله شکسته‌می‌شود؟ / بلومبرگ: مسقط برای برگزاری نشست ایران و شش کشور جنوب خلیج فارس تلاش می‌کند

از نگاه کشورهای خلیج فارس، سیاست‌های آمریکا علاوه بر ایجاد خسارت‌های اقتصادی بی‌سابقه، هیچ مسیر معتبری برای پایان دادن به بحران فعلی ارائه نمی‌دهد.

خودداری دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا از ورود مستقیم و عمیق به درگیری با حوثی‌ها، این نتیجه‌گیری را در پایتخت‌های عربی تقویت کرده است که نمی‌توان امنیت منطقه را صرفاً به واشنگتن برپاداشت و واگذار کرد.

این کشورها اکنون نیاز مبرمی به کانال‌های ارتباطی مستقیم با تهران احساس می‌کنند تا به توافقی دست یابند که توانایی بازگشایی تنگه و حمایت از اقتصادهایشان را داشته باشد.

سیترینوویچ اشاره می‌کند هر کسی که انتظار داشت جنگ با ایران موجب انزوای تهران از سوی کشورهای خلیج فارس شود، بار دیگر با واقعیتی کاملاً معکوس مواجه شده است.

این رویکرد ناشی از اعتماد به ایران نیست، بلکه از دیدگاه آن‌ها، یک توافق ناقص با تهران بر یک منازعه بی‌پایان که اهداف استراتژیک مبهم و پیامدهای اقتصادی روزافزون دارد، ترجیح داده می‌شود.

بر اساس این تحلیل، اگر کشورهای خلیج فارس با ایران به فهم مشترکی برای ازسرگیری کشتیرانی دست یابند، گام بعدی قابل پیش‌بینی خواهد بود: افزایش فشار این کشورها بر واشنگتن برای کاهش یا لغو محاصره دریایی.

تهران از این روند استقبال خواهد کرد، زیرا این تحول به ایران اجازه می‌دهد فشار نظامی و اقتصادی را به اهرم دیپلماتیک تبدیل کرده و شکاف میان واشنگتن و شرکای سنتی‌اش در خلیج فارس را عمیق‌تر سازد.

این پژوهشگر در پایان یادآور می‌شود که این وضعیت، واقعیت تلخ و نگران‌کننده‌ای پیش‌روی سیاست‌گذاران آمریکایی است و هیچ دلیلی وجود ندارد که تصور شود این روند در آینده نزدیک تغییر خواهد کرد.

۴۲/۴۲