به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ویگن دِردِریان، خوانندهای که از چهرههای شناختهشده موسیقی پاپ و جاز ایران بود، پس از چهار سال اقامت در آمریکا تابستان ۱۳۵۳ به ایران بازگشت؛ بازگشتی که برخلاف انتظار، از همان ابتدا با حاشیه و اختلاف بر سر قراردادهای کاری همراه شد.
ویگن در گفتوگویی با مجله «زن روز» که ۲۳ شهریور ۱۳۵۳ منتشر شد، درباره علت ترک ایران گفت که در سال ۱۳۴۹ از دست طلبکاران یا به دلیل بیمهری مردم کشور را ترک نکرده، بلکه به تعبیر خودش «از خودم فرار میکردم». او گفت شهرت، درآمد و محبت مردم را در سالهای فعالیتش به دست آورده بود، اما احساس میکرد باید مدتی از فضای زندگی روزمره فاصله بگیرد تا با ضعفهای شخصی خود روبهرو شود.
او اقامت چهار ساله در آمریکا را فرصتی برای تغییر در زندگیاش دانست و گفت توانسته بسیاری از افراطکاریهای گذشته را کنار بگذارد. ویگن که در آن زمان ۴۴ سال داشت، یکی از مهمترین موفقیتهای شخصی خود را این عنوان کرد که دو سال است مشروب نخورده است.
بازگشت او به ایران اما با اختلاف میان دو کابارهدار بر سر قرارداد همراه شد. ویگن توضیح داد که پیشتر با پرویز حجازی قرارداد بسته بود، اما مشکلات چشمی مانع اجرای آن شده بود. سپس عارف، خواننده مشهور، در آمریکا از او خواسته بود به ایران بازگردد و ظاهراً همزمان قراردادی دیگر برای اجرای برنامه او شکل گرفته بود. ویگن میگفت قصد ندارد این اختلاف را به جنجال تبدیل کند و حتی در پاسخ به پرسشی درباره تهدید به قتل، گفت چنین حرفهایی مطرح شده اما آنها را جدی نمیداند.
ویگن همچنین درباره دخترانش، ژاکلین و آیلین، از فعالیت هنری آنان حمایت کرد و گفت قصد دارد به ژاکلین برای موفقیت در خوانندگی کمک کند.
او با وجود علاقه به ایران، اعلام کرد پس از پایان قرارداد سهماهه دوباره به آمریکا بازخواهد گشت؛ جایی که همسر و دو فرزندش زندگی میکردند. با این حال تأکید داشت که زندگی ماشینی آمریکا با روحیهاش سازگار نیست و پس از چهار سال دوری، قدر «احساس، عاطفه و انسانیت» را در زندگی ایرانی بیشتر میداند.
متن کامل این گفتوگو را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما