از اینجا بهسادگی میشود به روایتی که در برنامه باضیا طرح شده به دیده تردید نگریست و در درستی آن، بهجد، شک کرد؛ و در ادامه به گمانههایی پرداخت که در طرح این روایت نادرست، قابل گمانهزنی است؛ مثلاً کسب نام و کاسبی شهرت برای کارشناسی که دستاورد دندانگیری در حوزه ادعایی مطالعاتی خود نداشته و همه کارنامه علمیاش ترجمه مشترک یک کتاب زرد اقتصادی است؛ و نیز کسب بیننده و کاسبی دیده شدن برای برنامهای که به هر حال، در جذب مخاطب فراگیر چندان موفق نبوده است. چنانکه بهکارگیری کلمات با بار معنایی زننده و از آن بدتر لحن بیادبانه گوینده، احتمال همین کاسبکاری مشمئزکننده را تقویت میکند.
این روایت نادرست، یک وجه دیگر هم دارد؛ وجهی که نه از منظر اقتصاد و سیاست، بلکه از منظر اخلاق مطرح میشود؛ اصلاً گیریم این روایت که بهسادگی میشود در درستیاش شک کرد، صافوصادق و راستوحسینی است؛ آیا اخلاقی است فردی که طرف اعتماد قرار گرفته و از بیرونی، به اندرونی راه یافته، اسرار اندرونی را به بیرونی ببرد؟ آیا نباید در شرافت آدمی که حرمت اعتماد را پاس نمیدارد و به مقام محرم شدن، بیحرمتی میکند، شک کرد؟
و سرانجام اجازه بدهید گلایهای را هم با تیم نزدیکان شهید رئیسی واگویه کنیم. در نادرستی این روایت جای شک و شبهه نیست؛ این روایت سستتر از آن است که بشود بر آن، خصومتی را بنا نهاد اما آیا شایسته است از همین روایت سست هم مستمسکی برای دوگانهسازی و موضعگیری جناحی ساخت؟! آیا شایسته است ادعاهای فردی ناشناس را بیهیچ قرینهای، تلاش رقیبان سیاسی برای سرکوب رقیب (آن هم رقیبی که دیگر در میان ما نیست) دانست؟!دوست و دشمن و منتقد و مدافع، شهید سیدابراهیم رئیسی را با خلق حسنهاش میشناسد. آیا این خلق حسنه نباید در تیم نزدیکانش، بهمیراث مانده باشد؟!
17302
نظر شما