به گزارش خبرآنلاین، به نقل از فارس، هسته اصلی موفقیت فنی میگ-۲۱ در طراحی آئرودینامیک آن نهفته است. مهندسان شوروی برای رسیدن به سرعتهای مافوق صوت، از معماری بال مثلثی (دلتا) همراه با دم افقی استفاده کردند.
رسیدن به سرعت ۲ ماخ (دو برابر سرعت صوت)، دستاوردی بود که میگ-۲۱ را به اولین هواپیمای موفق شوروی تبدیل کرد که توانست ویژگیهای یک جنگنده تاکتیکی و یک رهگیر پرسرعت را در یک بدنه واحد ترکیب کند. بالهای دلتای این پرنده، اگرچه در سرعتهای پایین و هنگام فرود چالشهایی در زمینه پایداری ایجاد میکردند، اما در ارتفاعات بالا و پرواز مستقیم، عملکردی بینظیر از نظر شتاب و حفظ انرژی به نمایش میگذاشتند.
یکی از شگفتانگیزترین جنبههای فناوری میگ-۲۱، مهندسی فنی و سادگی ساختاری آن است. در دورانی که جنگندههابه سمت پیچیدگیهای روزافزون سیستمهای آویونیک (الکترونیک هوانوردی) و رادارهای چندمنظوره حرکت میکردند، طراحان شوروی مسیر متفاوتی را برگزیدند.
این هواپیما به گونهای طراحی شده بود که نیازمند حداقل زیرساختهای لجستیکی باشد. سیستمهای مکانیکی و هیدرولیکی آن بسیار سرراست بودند و تعمیر و نگهداری آنها در شرایط سخت عملیاتی و حتی در باندهای پروازی خاکی امکانپذیر بود. این سطح از پایداری و سادگی باعث شد تا کارشناسان نظامی، فلسفه طراحی آن را با سلاح انفرادی AK-۴۷ (کلاشنیکف) مقایسه کنند؛ پلتفرمی ارزان، قابل اعتماد و بهشدت مرگبار که نیروی هوایی بیش از ۶۰ کشور جهان بر پایه آن شکل گرفت.
در بررسی جایگاه بلامنازع میگ-۲۱، اعداد و رکوردهای ثبت شده توسط این پلتفرم پروازی، به تنهایی گویای یک دستاورد بینظیر در حوزه مهندسی هوانوردی است. این هواپیما با ثبت رکورد تولید بیش از ۱۱ هزار و ۴۰۰ فروند در اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای متحد، عنوان پرتیراژترین جت جنگی مافوق صوت تاریخ را با فاصلهای دستنیافتنی به نام خود ثبت کرده است.
تاثیرگذاری میگ۲۱ بسیار فراتر از رکوردهای کمی است و در تغییر بنیادین مسیر توسعه فناوریهای هوافضا و دکترین نبردهای هوایی نمود پیدا میکند. حضور این رهگیر سبکوزن و چالاک در میدانهای نبرد، استراتژی طراحان غربی را که به سمت ساخت پلتفرمهای غولپیکر، پیچیده و کاملا متکی به رادارهای دوربرد حرکت میکردند، به چالش کشید.
اثربخشی طراحی مینیمال و بازدهی آئرودینامیک بالهای دلتای میگ-۲۱ در درگیریهای نزدیک، بلوک غرب را وادار کرد تا اهمیت حیاتی چابکی، شتابگیری سریع و نسبت بالای نیروی رانش به وزن را مجدداً در دستور کار مهندسان قرار دهد. این بازنگری عمیق فناوری، مستقیماً به شکلگیری ایده ساخت جنگندههای سبک و بهشدت مانورپذیر مانند جنگنده اف-۱۶ منجر شد.
۵۸۵۸
نظر شما