ریحانه اسکندری: دونالد ترامپ پیش از آنکه وارد کاخ سفید شود، برای بخش بزرگی از صنعت سرگرمی آمریکا چهرهای آشنا بود؛ مردی که از تلویزیون واقعنما و مسابقات زیبایی آمده بود، در برنامههای گفتوگومحور ظاهر میشد و خودش هم بهعنوان یک شخصیت رسانهای شناخته میشد. اما ورود او به سیاست، رابطهاش با دنیای هنر را بهکلی تغییر داد. از سالهای نخست دهه ۲۰۰۰ که درگیری او با رزی اودانل به یکی از جنجالیترین دعواهای تلویزیونی تبدیل شد، تا حملههای لفظی به مریل استریپ و رابرت دنیرو، تقابل با مجریان برنامههای آخر شب و جنگهای مجازی با ستارههایی مانند تیلور سویفت و بروس اسپرینگستین، هنرمندان بارها به یکی از هدفهای مستقیم ترامپ تبدیل شدهاند. در سالهای اخیر نیز این تنش از یک دعوای چهرهبهچهره فراتر رفته و به شبکههای تلویزیونی و حتی نهادهای فرهنگی رسیده است.
رزی اودانل؛ اولین جنگ بزرگ، از «خانم آمریکا » تا حملههای شخصی
یکی از قدیمیترین و مشهورترین درگیریهای ترامپ با یک چهره شناختهشده دنیای سرگرمی، به دسامبر ۲۰۰۶ برمیگردد؛ زمانی که ترامپ هنوز سیاستمدار نبود و بیشتر بهعنوان سرمایهدار، چهره تلویزیونی و تهیهکننده مسابقههای زیبایی شناخته میشد.
ماجرا از جنجالهای مربوط به تارا کانر، دختر شایسته آمریکا در سال ۲۰۰۶ آغاز شد. کانر به دلیل رفتوآمد به باشگاهها، مصرف الکل و رفتارهایی که در آن زمان برای یک ملکه زیبایی جنجالبرانگیز تلقی میشد، با خطر از دست دادن عنوانش روبهرو شده بود. ترامپ که از مالکان و تهیهکنندگان مسابقه «خانم آمریکا» بود، در یک نشست خبری اعلام کرد که به کانر فرصت دیگری میدهد و او میتواند عنوان خود را حفظ کند، مشروط بر اینکه برای درمان به مرکز بازپروری مراجعه کند. ترامپ آن زمان تأکید داشت که به «فرصت دوباره» اعتقاد دارد.
اما همین تصمیم پای رزی اودانل را وسط کشید.
اودانل در برنامه « منظره» از تصمیم ترامپ انتقاد کرد و به جای آنکه فقط درباره مسابقه زیبایی حرف بزند، مستقیماً سراغ زندگی شخصی و سابقه ازدواجهای ترامپ رفت. او با اشاره به ازدواجهای متعدد ترامپ و روابط خارج از ازدواجش، بهشدت از اینکه ترامپ خود را در جایگاه قضاوت اخلاقی درباره یک زن جوان قرار داده انتقاد کرد. اودانل حتی به ورشکستگیهای تجاری ترامپ نیز کنایه زد و در نهایت با تمسخر ظاهر و مدل موی او، دعوا را از یک بحث درباره «میس آمریکا» به یک جنگ شخصی تبدیل کرد.
ترامپ هم از همان ابتدا نشان داد که قصد ندارد ماجرا را نادیده بگیرد.
او در مصاحبهای اودانل را با عباراتی توهینآمیز خطاب کرد و گفت که او از نظر ظاهری و شخصیتی مشکل دارد. بعدتر نیز تهدید به شکایت کرد. در مقابل، اودانل در نوشتهای که منتشر کرد، دوباره به ترامپ و نحوه برخورد او با زنان جوان در مسابقات زیبایی حمله کرد.
در روزهای بعد، ماجرا دیگر یک اختلاف نظر تلویزیونی نبود. هر بار که یکی از آنها در یک برنامه یا مصاحبه حرف میزد، طرف مقابل پاسخ میداد و رسانهها مرحله بعدی دعوا را دنبال میکردند. حتی باربارا والترز، از چهرههای اصلی «منظره»، در مقطعی به دلیل ارتباطش با هر دو طرف وارد حاشیه شد و ترامپ نامهای درباره ماجرا منتشر کرد.
اهمیت این دعوا فقط در الفاظ تند ردوبدلشده میان دو چهره مشهور نبود. اودانل بعدها به یکی از منتقدان جدی ترامپ تبدیل شد و نام او بارها در سالهای بعد نیز در بحثهای مربوط به ترامپ مطرح شد. به این ترتیب، دعوای ۲۰۰۶ را میتوان یکی از نخستین نمونههای الگویی دانست که بعدها بارها تکرار شد: یک چهره مشهور درباره ترامپ حرف میزند، ترامپ مستقیماً پاسخ میدهد و اختلاف از یک موضوع مشخص به حمله متقابل درباره شخصیت، ظاهر، سابقه یا اعتبار حرفهای طرف مقابل کشیده میشود
ترامپ و مریل استریپ؛ وقتی گلدن گلوبز به میدان سیاسی تبدیل شد
یکی از معروفترین برخوردهای ترامپ با یک ستاره سینما در ژانویه ۲۰۱۷ رخ داد؛ زمانی که مریل استریپ در مراسم گلدن گلوبز جایزه سسیل بی. دمیل را دریافت کرد.
استریپ در سخنرانی خود بدون آنکه نام ترامپ را مستقیماً بر زبان بیاورد، از رفتار او در دوران مبارزات انتخاباتی انتقاد کرد و به ماجرای برخورد او با سرژ کووالسکی، خبرنگار دارای معلولیت، اشاره کرد. او درباره تأثیر رفتار چهرههای قدرتمند بر جامعه و عادیشدن تحقیر دیگران صحبت کرد و از اهمیت هنر، مطبوعات و پذیرش مهاجران دفاع کرد.
ترامپ خیلی زود پاسخ داد.
او ابتدا در گفتوگویی با نیویورکتایمز گفت از حمله «مردم لیبرال هالیوود» تعجب نکرده و سپس در توییتر، استریپ را «بیشازحد تحویلگرفتهشده» و «طرفدار هیلاری کلینتون» خواند. همچنین بار دیگر ادعا کرد که قصد تمسخر خبرنگار معلول را نداشته است.
این درگیری به یکی از نمادینترین نمونههای برخورد ترامپ با هالیوود تبدیل شد؛ بازیگری که روی صحنه یک مراسم هنری درباره رفتار سیاسی رئیسجمهور آینده آمریکا حرف زد و رئیسجمهور منتخب نیز به جای نادیده گرفتن سخنان او، مستقیماً به ارزش هنری و سیاسیاش حمله کرد.
رابرت دنیرو؛ یکی از طولانیترین جنگهای ترامپ با هالیوود
اگر قرار باشد برای رابطه پرتنش دونالد ترامپ با هالیوود یک چهره شاخص انتخاب شود، رابرت دنیرو یکی از مهمترین نامهاست؛ بازیگری که از سالهای پیش از نخستین ریاستجمهوری ترامپ، بارها علیه او موضع گرفته و در مقابل، ترامپ نیز در مقاطع مختلف مستقیماً به دنیرو حمله کرده است. این اختلاف برخلاف بسیاری از دعواهای ترامپ با سلبریتیها، یک اتفاق مقطعی نبود؛ بیش از یک دهه ادامه پیدا کرد و از انتخابات ۲۰۱۶ تا محاکمه ترامپ در ۲۰۲۴ و حتی دوره دوم ریاستجمهوری او کشیده شد.
نقطه آغاز این ماجرا را میتوان حتی پیش از نامزدی ترامپ برای ریاستجمهوری پیدا کرد. در سال ۲۰۱۱، دنیرو از اظهارات ترامپ درباره محل تولد باراک اوباما انتقاد کرد؛ موضوعی که ترامپ سالها درباره آن تردیدافکنی میکرد. اما این اختلاف در سال ۲۰۱۶ و با ورود رسمی ترامپ به رقابتهای ریاستجمهوری به مرحلهای کاملاً تازه رسید.
از «راننده تاکسی» تا «کاملاً دیوانه»
در اوت ۲۰۱۶، دنیرو در جشنواره فیلم سارایوو حضور داشت؛ جایی که چهلمین سالگرد نمایش «راننده تاکسی» به کارگردانی مارتین اسکورسیزی نیز مورد توجه بود. همین فیلم تبدیل شد به نقطه اتصال حرفهای دنیرو درباره ترامپ.
وقتی از او درباره نامزد جمهوریخواهان پرسیدند، دنیرو ترامپ را به تراویس بیکل، شخصیت اصلی و آشفته «راننده تاکسی»، مرتبط کرد و گفت حرفهایی که ترامپ میزند «کاملاً دیوانهوار» و مضحک است. او صریحاً گفت کسی مانند ترامپ نباید در جایگاهی قرار بگیرد که برای ریاستجمهوری آمریکا رقابت کند و در پایان نیز با لحنی هشدارآمیز گفت: «خدا به دادمان برسد.»
اما این فقط مقدمه بود.
چند ماه بعد، دنیرو در ویدئویی برای یک کارزار انتخاباتی، اظهارات بسیار تندتری مطرح کرد. این ویدئو در نهایت پیش از انتشار گسترده کنار گذاشته شد، اما متن سخنان دنیرو منتشر شد و نشان داد او تا چه اندازه درباره ترامپ خشمگین است. دنیرو ترامپ را «احمق»، «قلدر»، «کلاهبردار» و «یک فاجعه ملی» توصیف کرد و به سابقه اظهارات ترامپ درباره مشتزدن به مخالفانش اشاره کرد و گفت خودش نیز دوست دارد به او مشت بزند.
این بخش از ماجرا اهمیت زیادی داشت، چون دنیرو دیگر صرفاً یک بازیگر نبود که در یک مصاحبه سیاسی از یک نامزد انتقاد کند؛ او به یکی از شناختهشدهترین ستارههای سینمای آمریکا تبدیل شده بود که آشکارا از انتخاب ترامپ برای ریاستجمهوری ابراز نگرانی میکرد.
ترامپ نیز البته دنیرو را نادیده نگرفت. در سالهای بعد، پاسخهای او به این بازیگر بارها به موضوع خبرهای رسانهای تبدیل شد.
پس از پیروزی ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶، دنیرو همچنان به انتقادهایش ادامه داد. یکی از مهمترین لحظهها در سال ۲۰۱۷ و مراسم جوایز هیئت ملی نقد فیلم آمریکا رخ داد؛ جایی که دنیرو هنگام ارائه جایزه به مریل استریپ، بخش قابلتوجهی از سخنانش را به وضعیت سیاسی آمریکا اختصاص داد.
او درباره رئیسجمهور وقت آمریکا با الفاظ بسیار تند صحبت کرد و از آنچه «خصومت با هنر» و برخورد نامهربانانه با افراد نیازمند میدانست انتقاد کرد. در همان دوره، دنیرو بارها در مصاحبهها و مراسم عمومی از ترامپ انتقاد میکرد و به یکی از چهرههای ثابت مخالفان سرشناس رئیسجمهور تبدیل شده بود.
اما نقطه انفجار این رابطه در سال ۲۰۱۸ رسید؛ جایی که دنیرو در یکی از مهمترین مراسمهای صنعت سرگرمی آمریکا، روی صحنه رفت و نام ترامپ را مستقیماً به زبان آورد.
۱۰ ژوئن ۲۰۱۸، در هفتادودومین مراسم جوایز تونی در سالن رادیو سیتی موزیک هال نیویورک، قرار بود رابرت دنیرو روی صحنه بیاید و اجرای بروس اسپرینگستین را معرفی کند.
اما پیش از معرفی اسپرینگستین، دنیرو مکث کرد و ناسزایی بسیار تند علیه ترامپ به زبان آورد.
حاضران بلافاصله از جا بلند شدند و سالن پر از تشویق شد. دنیرو که ظاهراً انتظار چنین واکنشی را داشت، همان عبارت را دوباره تکرار کرد. شبکه تلویزیونی پخشکننده برنامه هر دو ناسزا را سانسور کرد، اما واکنش تماشاگران بهطور زنده از سالن پخش شد.
دنیرو سپس لحن سخنانش را تغییر داد و از اسپرینگستین به دلیل فعالیت سیاسی و تأکید او بر «حقیقت، شفافیت و صداقت در حکومت» تمجید کرد و از مردم خواست در انتخابات میاندورهای رأی بدهند.
بنابراین سخنان او فقط یک ناسزای کوتاه نبود؛ حمله به ترامپ به بخشی از یک پیام سیاسی درباره انتخابات و نقش هنرمندان در فضای سیاسی آمریکا تبدیل شد.
اما واکنش ترامپ این بار نیز سریع بود.
حدود ۳۶ ساعت بعد، ترامپ در شبکه اجتماعی خود به دنیرو حمله کرد و او را فردی با «ضریب هوشی بسیار پایین» خواند. ترامپ همچنین به سابقه بازیگری دنیرو اشاره کرد و تلاش کرد اعتبار او را بهعنوان یک چهره عمومی زیر سؤال ببرد.
به این ترتیب، یکی از شناختهشدهترین لحظههای ضدترامپی هالیوود در سالهای نخست ریاستجمهوری او، به یک رفتوبرگشت مستقیم میان رئیسجمهور آمریکا و یکی از بزرگترین بازیگران نسل خود تبدیل شد.
در سالهای بعد، دنیرو تقریباً هر بار که فرصت صحبت درباره سیاست آمریکا پیدا میکرد، درباره ترامپ نیز حرف میزد. این بازیگر در مصاحبهها، مراسم جوایز و برنامههای تلویزیونی از رئیسجمهور انتقاد میکرد و ترامپ هم گاه از طریق شبکههای اجتماعی پاسخ میداد.
ترامپ در واکنشهای خود از عبارتهایی تحقیرآمیز برای دنیرو استفاده میکرد و بارها تلاش کرد او را از نظر شخصی هدف قرار دهد. در واقع، همان الگویی که در دعوای ترامپ با دیگر چهرههای مشهور دیده میشد، در اینجا هم تکرار شد: انتقاد سیاسی طرف مقابل خیلی زود به حمله درباره شخصیت، ظاهر، هوش یا کارنامه حرفهای او تبدیل میشد.
دنیرو نیز در مقابل عقبنشینی نکرد. او در مصاحبههای مختلف، ترامپ را خطری برای ساختار سیاسی و اجتماعی آمریکا توصیف کرد و مخالفتش را به یکی از بخشهای ثابت حضور عمومی خود تبدیل کرد.
اگر تا اینجا بیشتر شاهد یک جنگ لفظی میان یک رئیسجمهور و یک بازیگر بودیم، سال ۲۰۲۴ ماجرا را وارد مرحله سیاسی مستقیمتری کرد.
در ۲۸ مه ۲۰۲۴، همزمان با برگزاری آخرین روزهای محاکمه ترامپ در پرونده پرداخت حقالسکوت به استورمی دنیلز، رابرت دنیرو در یک نشست خبری در بیرون دادگاه منهتن حاضر شد. این حضور به دعوت کارزار انتخاباتی جو بایدن انجام شده بود؛ اقدامی که توجه رسانهها را به شکل قابلتوجهی به سمت خود جلب کرد.
دنیرو در کنار دو افسر سابق پلیس کنگره درباره ترامپ و وقایع ششم ژانویه صحبت کرد. او ترامپ را «دلقک» خواند و هشدار داد که بازگشت او به قدرت میتواند برای آمریکا خطرناک باشد.
اما صحنهای که بیشتر از همه در رسانهها دیده شد، فقط سخنان آماده دنیرو نبود. در جریان صحبتهای او، یک هوادار ترامپ از پشت جمعیت شروع به اعتراض کرد و فضای محل برگزاری نشست برای لحظاتی متشنج شد. دنیرو تلاش کرد پاسخ بدهد و خبرنگاران و حاضران نیز درگیر این فضای پرتنش شدند.
این حضور یک تفاوت مهم با سخنرانیهای قبلی دنیرو داشت: این بار او صرفاً در یک جشنواره فیلم یا مراسم جوایز درباره ترامپ صحبت نمیکرد؛ او در آستانه انتخابات ریاستجمهوری، بیرون دادگاه رئیسجمهور سابق ایستاده بود و در یک برنامه انتخاباتی از رقیب سیاسی ترامپ حمایت میکرد.
از سوی دیگر، کارزار بایدن نیز آگاهانه از شهرت دنیرو استفاده کرده بود تا توجه رسانهها را به این رویداد جلب کند.
در سال ۲۰۲۵، این دعوا حتی از آمریکا هم خارج شد.
در افتتاحیه جشنواره فیلم کن، دنیرو جایزه نخل طلای افتخاری را دریافت کرد؛ جایزهای که لئوناردو دیکاپریو آن را به او تقدیم کرد. اما دنیرو پس از دریافت جایزه، سخنرانی خود را خیلی زود از سینما به سیاست کشاند.
او درباره ترامپ گفت: «رئیسجمهور بیفرهنگ آمریکا» و به سیاستهای دولت او در حوزه فرهنگ، هنر و آموزش اعتراض کرد.
دنیرو بهخصوص از دو موضوع انتقاد کرد: تغییرات مربوط به مرکز کندی و کاهش حمایتهای دولتی از هنر و علوم انسانی؛ و همچنین پیشنهاد ترامپ برای وضع تعرفه ۱۰۰ درصدی بر فیلمهایی که خارج از آمریکا ساخته میشوند.
دنیرو در سخنرانی خود گفت نمیتوان برای خلاقیت قیمت تعیین کرد، اما ظاهراً میتوان برای آن تعرفه تعیین کرد. سپس تأکید کرد که این موضوع فقط مسئله آمریکا نیست و از مردم خواست در برابر چنین سیاستهایی اعتراض کنند و در انتخابات رأی بدهند.
این بار دیگر دنیرو از یک سیاستمدار انتقاد نمیکرد که صرفاً درباره سینما اظهارنظر کرده باشد؛ او از سیاست فرهنگی دولت آمریکا انتقاد میکرد و این انتقاد را درست در یکی از مهمترین جشنوارههای سینمایی جهان مطرح میکرد.
در نتیجه، همان بازیگری که سالها پیش در «راننده تاکسی» نقش تراویس بیکل را بازی کرده بود و در سال ۲۰۱۶ ترامپ را با این شخصیت مقایسه کرده بود، حالا در کن و روی صحنهای جهانی درباره رابطه سیاست و هنر سخن میگفت.
این خصومت در سال ۲۰۲۶ نیز تمام نشد.
در سپتامبر ۲۰۲۶، حساب دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی از رابرت دنیرو منتشر کرد که در آن به نظر میرسید این بازیگر تیشرتی با مضمون حمایت از ترامپ پوشیده است. همراه تصویر، متنی منتشر شد که دنیرو را هدف تمسخر قرار میداد.
اما تصویر واقعی نبود. بررسیهای رسانهای نشان داد این تصویر با هوش مصنوعی ساخته شده و نشانههای فنی نیز احتمال تولید مصنوعی آن را تأیید میکردند.
جیمی کیمل؛ یکی از طولانیترین دعواهای ترامپ با تلویزیون
دعوای دونالد ترامپ و جیمی کیمل از سالهای رقابتهای انتخاباتی ترامپ شروع شد و بهتدریج از شوخیهای تلویزیونی به یک درگیری مستقیم تبدیل شد. کیمل در برنامه شبانه خود بارها ترامپ، سخنان و سیاستهایش را دستمایه طنز قرار داد و ترامپ نیز در مقابل، بارها به کیمل و برنامهاش حمله کرد.
در سالهای بعد، ترامپ معمولاً در واکنش به شوخیهای کیمل، درباره کیفیت برنامه و شمار بینندگان آن اظهارنظر میکرد و کیمل نیز پاسخهای ترامپ را به سوژه تازهای برای برنامهاش تبدیل میکرد. به این ترتیب، این اختلاف به چرخهای دائمی میان تلویزیون و شبکههای اجتماعی تبدیل شد.
۲۰۲۵؛ دعوا به توقف برنامه رسید
اوج این اختلاف در سپتامبر ۲۰۲۵ اتفاق افتاد. کیمل در برنامه خود درباره کشتهشدن چارلی کرک، فعال سیاسی محافظهکار آمریکایی، و واکنش ترامپ به این حادثه صحبت کرد. پس از آن، برندن کار، رئیس کمیسیون ارتباطات فدرال، از شبکهها و ایستگاههای محلی خواست درباره ادامه پخش برنامه تصمیم بگیرند.
شبکه آمریکایی نیز برنامه کیمل را برای چند روز از آنتن خارج کرد. ترامپ از این تصمیم استقبال کرد، اما منتقدان گفتند چنین فشاری میتواند نگرانیهایی درباره آزادی بیان ایجاد کند. رئیس کمیسیون ارتباطات فدرال بعداً تأکید کرد که دولت مستقیماً برنامه کیمل را تعلیق نکرده است.
کیمل پس از چند روز به آنتن برگشت و بازگشتش به یکی از خبرهای مهم تلویزیون آمریکا تبدیل شد. دیگر مجریان برنامههای شبانه نیز از او حمایت کردند و بحث درباره مرز میان فشار سیاسی و نظارت رسانهای بالا گرفت.
در سال ۲۰۲۶ نیز ترامپ بار دیگر خواستار کنار گذاشتهشدن کیمل شد. همزمان، گزارشهایی درباره بررسی مجوز برخی شبکههای متعلق به شرکت مالک برنامه منتشر شد؛ موضوعی که باعث شد اختلاف میان ترامپ و کیمل بار دیگر به بحثی درباره رابطه دولت و رسانهها تبدیل شود.
با این حال، کیمل به کار خود ادامه داد و قراردادش با شبکه نیز تا سال ۲۰۲۷ تمدید شد. به این ترتیب، دعوای این دو که زمانی از چند شوخی تلویزیونی آغاز شده بود، حالا به یکی از نمونههای شاخص برخورد ترامپ با مجریان برنامههای طنز سیاسی تبدیل شده است.
استیون کولبر؛ از شوخی با ترامپ تا پایان برنامه
استیون کولبر یکی دیگر از مجریان تلویزیونی بود که رابطهاش با دونالد ترامپ خیلی زود به یکی از درگیریهای ثابت برنامههای شبانه آمریکا تبدیل شد. کولبر که از سال ۲۰۱۵ اجرای برنامه «نمایش دیرهنگام» را بر عهده گرفت، بهتدریج بخش بزرگی از برنامهاش را به طنز سیاسی و انتقاد از ترامپ اختصاص داد. این برنامه در سالهای بعد به یکی از مهمترین تریبونهای طنز علیه رئیسجمهور تبدیل شد.
ترامپ نیز بارها کولبر را هدف حمله قرار داد و درباره برنامه و میزان بینندگان آن اظهارنظر کرد. اما در سال ۲۰۲۵، این اختلاف وارد مرحله تازهای شد.
در ژوئیه ۲۰۲۵، شرکت مادر شبکه تلویزیونی اعلام کرد که برای پایاندادن به شکایت ترامپ درباره نحوه تدوین یک گفتوگوی انتخاباتی، ۱۶ میلیون دلار پرداخت کرده است. کولبر در برنامه خود از این تصمیم بهشدت انتقاد کرد و آن را «یک رشوه بزرگ» نامید.
چند روز بعد، شبکه اعلام کرد برنامه کولبر در پایان فصل ۲۰۲۵–۲۰۲۶ تعطیل خواهد شد. شبکه تأکید کرد که این تصمیم «کاملاً مالی» است و ارتباطی با محتوای برنامه یا مسائل سیاسی ندارد. با این حال، زمانبندی این تصمیم باعث شد درباره ارتباط آن با دعوای ترامپ و شبکه، پرسشها و گمانهزنیهای زیادی شکل بگیرد؛ بهویژه اینکه شرکت مالک شبکه در همان زمان برای یک معامله بزرگ رسانهای نیازمند تأیید نهادهای دولتی بود.
ترامپ پس از اعلام پایان برنامه، آشکارا از این اتفاق استقبال کرد و در شبکه اجتماعی خود نوشت که از اخراج کولبر خوشحال است. او همچنین از جیمی کیمل بهعنوان مجری دیگری نام برد که به گفته او باید از تلویزیون کنار گذاشته شود.
کولبر در نخستین برنامه پس از اعلام خبر، با طنز به واکنش ترامپ پاسخ داد و گفت حالا که قرار است برنامهاش تمام شود، دیگر میتواند آزادانهتر حرف بزند. او سپس مستقیماً درباره ترامپ اظهار نظر کرد.
برنامه کولبر در ۲۱ مه ۲۰۲۶ پس از حدود ۱۱ سال به پایان رسید. شبکه دلیل رسمی پایان آن را مسائل مالی اعلام کرده بود و تأکید داشت که تصمیم ارتباطی با عملکرد یا محتوای برنامه ندارد.
با این حال، پایان برنامه کولبر در فضایی اتفاق افتاد که رابطه میان او، ترامپ و شبکه تلویزیونی بهشدت سیاسی شده بود. همین هم باعث شد تعطیلی برنامه به یکی از بحثبرانگیزترین اتفاقات سالهای اخیر در تلویزیون آمریکا تبدیل شود.
کولبر پس از پایان برنامه نیز از تیمش دفاع کرد و در مراسم جوایز تلویزیونی سال ۲۰۲۶، وقتی برنامهاش چند جایزه دریافت کرد، از همکارانش تقدیر کرد. چند روز بعد نیز برای نخستین بار پس از پایان برنامه، بهعنوان مهمان در برنامه جیمی کیمل حاضر شد؛ یعنی دو مجری که هر دو سالها هدف حملات ترامپ بودند، این بار خارج از برنامههای خود در کنار یکدیگر ظاهر شدند.
جیمی فلن؛ از دستزدن به موهای ترامپ تا حملههای متقابل
ماجرای جیمی فلن و دونالد ترامپ از یکی از عجیبترین لحظههای تلویزیونی انتخابات ۲۰۱۶ شروع شد؛ زمانی که فلنن، نامزد وقت جمهوریخواهان را به برنامه خود دعوت کرد و در پایان گفتوگو از او پرسید آیا اجازه میدهد موهایش را بههم بریزد.
ترامپ پذیرفت و فلن دستش را روی موهای معروف او کشید و مدل موهایش را بههم زد. این صحنه خیلی زود در رسانهها پخش شد و با واکنشهای زیادی روبهرو شد؛ منتقدان فلن معتقد بودند او در زمانی که ترامپ نامزد ریاستجمهوری بود، با این رفتار بیش از حد دوستانه برخورد کرده و چهرهای غیرسیاسی و انسانی از او ساخته است.
فلن در سال ۲۰۱۷ درباره آن گفتوگو توضیح داد که قصدش عادیسازی ترامپ نبوده و میخواسته با شوخی، وجهه او را کوچکتر و غیررسمیتر نشان دهد. با این حال، خودش پذیرفت که واکنشها نشان دادهاند این برداشت ایجاد نشده است.
او گفت از شدت واکنشها ناراحت شده و احساس میکرد مخاطبانش را ناامید کرده است. فلن همچنین اعتراف کرد که شاید باید همان زمان درباره انتقادها و دلیل انجام آن گفتوگو بیشتر توضیح میداد.
ترامپ اما در سال ۲۰۱۸ دوباره به این ماجرا برگشت. پس از آنکه فلن گفت اگر فرصت دوبارهای داشته باشد، گفتوگو را متفاوت انجام میدهد، ترامپ به او حمله کرد و از فالن خواست «مرد باشد» و بابت آن مصاحبه عذرخواهی نکند.
ترامپ در دوره دوم ریاستجمهوری خود نیز بارها فلن را در کنار جیمی کیمل و استیون کولبر هدف حمله قرار داد و حتی از احتمال کنار گذاشتهشدن او از تلویزیون صحبت کرد. در ژوئیه ۲۰۲۵، پس از حمله ترامپ به مجریان برنامههای شبانه، فلن در برنامه خود با یک ترانه طنز به این حمله پاسخ داد.
با وجود اینکه فالن فلن نسبت به کیمل و کولبر کمتر وارد جدال سیاسی مستقیم با ترامپ میشد، در سال ۲۰۲۶ نیز شوخیهای سیاسی او تندتر شد. برای نمونه، در ژانویه همان سال، هنگام صحبت درباره ترامپ، در قالب یک شوخی او را «دیکتاتور» خطاب کرد.
ستارههای آخر شب؛ از ست تا کمدی سیاسی
البته ماجرا فقط فلن، کولبرت و کیمل نبود.
سث میرز، تروور نوآ، جان اولیور، سامانتا بی و دیگر مجریان برنامههای آخر شب نیز در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ مرتباً او و سیاستهایش را هدف قرار دادند. پژوهشهای مربوط به تلویزیون آخر شب آمریکا نیز این دوره را یکی از مهمترین دورههای سیاسیشدن این برنامهها توصیف کردهاند.
ترامپ نیز به این جریان واکنش نشان داد.
او در سال ۲۰۱۶، در پاسخ به سث میرز، مدعی شد که این مجری برای حضور ترامپ در برنامهاش التماس کرده است و گفت تنها در برنامههایی حاضر میشود که مخاطب بالایی داشته باشند.
در واقع، برای ترامپ، برنامههای آخر شب فقط سرگرمی نبودند؛ آنها به یکی از اصلیترین مکانهای مواجهه عمومی با تصویر او تبدیل شدند.
بروس اسپرینگستین؛ وقتی یک اسطوره راک وارد جنگ شد
بروس اسپرینگستین یکی دیگر از چهرههایی است که اختلافش با ترامپ در سالهای اخیر بارها خبرساز شده است.
اسپرینگستین در سال ۲۰۲۴ از کامالا هریس حمایت کرد و در جریان کارزار انتخاباتی او حضور داشت. در سال ۲۰۲۵ نیز در جریان کنسرتهایش در اروپا انتقادهایی علیه دولت ترامپ مطرح کرد.
ترامپ در پاسخ، در شبکه اجتماعی خود به اسپرینگستین حمله کرد و حتی درباره کیفیت اجرای او در کارزار انتخاباتی هریس نوشت. چند روز بعد، او در پستی دیگر اسپرینگستین را با تعبیری تحقیرآمیز درباره ظاهر و سنش خطاب کرد.
اما این پایان ماجرا نبود.
ترامپ در آوریل ۲۰۲۶ بار دیگر تصویری درباره ظاهر اسپرینگستین منتشر کرد و با طرح این پرسش که آیا او پیش از جراحی پلاستیک چنین شکلی داشته است، دوباره این خواننده را هدف قرار داد.
تیلور سویفت؛ از تصویر جعلی حمایت از ترامپ تا «از تیلور سویفت متنفرم»
رابطه دونالد ترامپ و تیلور سویفت در سالهای اخیر از یک اختلاف سیاسی ساده فراتر رفت و به یکی از خبرسازترین درگیریهای ترامپ با یک ستاره موسیقی تبدیل شد؛ بهخصوص از زمانی که ترامپ در آستانه انتخابات ۲۰۲۴، بدون آنکه سویفت از او حمایت کرده باشد، تصاویری ساختگی از حمایت او و هوادارانش از خود منتشر کرد.
اوت ۲۰۲۴، ترامپ مجموعهای از تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی را در شبکه اجتماعی خود بازنشر کرد. در یکی از تصاویر، تیلور سویفت با لباس نمادین «عمو سام» دیده میشد و متنی در تصویر، مردم را به رأی دادن به ترامپ دعوت میکرد. تصاویر دیگری نیز زنانی را با تیشرتهایی نشان میداد که روی آنها نوشته شده بود «هواداران تیلور برای ترامپ».
مشکل اینجا بود که سویفت در آن زمان اصلاً از ترامپ حمایت نکرده بود. برخی از تصاویر نیز از حسابهایی آمده بودند که مشخص شده بود تصاویر ساختگی یا طنز منتشر میکنند. ترامپ با انتشار این مجموعه تنها یک جمله نوشت: «میپذیرم!»؛ عبارتی که نشان میداد او تصاویر را در چارچوب حمایت از خود بازنشر کرده است.
چند هفته بعد، سویفت در توضیح تصمیم خود برای اعلام موضع انتخاباتی گفت انتشار همان تصاویر جعلی، نگرانی او درباره سوءاستفاده از هوش مصنوعی و انتشار اطلاعات نادرست را بیشتر کرده است.
پس از مناظره انتخاباتی سپتامبر ۲۰۲۴، تیلور سویفت رسماً اعلام کرد که در انتخابات ریاستجمهوری از کامالا هریس و تیم والز حمایت میکند.
این اعلام حمایت با واکنش سریع ترامپ روبهرو شد. چند روز بعد، او در شبکه اجتماعی خود با حروف بزرگ نوشت: «از تیلور سویفت متنفرم.»
این جمله به یکی از مشهورترین نمونههای حمله مستقیم ترامپ به یک ستاره موسیقی تبدیل شد. سویفت در مقابل وارد یک جنگ لفظی طولانی با ترامپ نشد، اما موضع انتخاباتی خود را روشن کرده بود.
در مه ۲۰۲۵، ترامپ بار دیگر نام سویفت را مطرح کرد و درباره محبوبیت او نوشت که آیا کسی متوجه شده است از زمانی که گفته «از تیلور سویفت متنفرم»، دیگر او «ترند» نیست.
این بار نیز سویفت پاسخی مستقیم به ترامپ نداد. اما این اظهارنظر نشان داد که اختلاف میان آنها، برخلاف بسیاری از درگیریهای انتخاباتی ترامپ، بعد از پایان انتخابات ۲۰۲۴ هم ادامه پیدا کرده است.
بیانسه، اپرا، بونو؛ اتهام پرداخت پول به ستارهها
در سال ۲۰۲۵، ترامپ دامنه حملات خود را به چند ستاره دیگر نیز گسترش داد.
او درباره حمایت بیانسه، بروس اسپرینگستین، اپرا و بونو از کمپین کامالا هریس پرسشهایی مطرح کرد و مدعی شد باید درباره پرداخت پول به هنرمندان برای حضور در برنامههای انتخاباتی تحقیق شود. آکسیوس و لسآنجلستایمز این اظهارات را در چارچوب حملات ترامپ به ستارههایی که از هریس حمایت کرده بودند گزارش کردند.
این اتهامها البته ادعاهای ترامپ بودند و نباید بهعنوان واقعیت اثباتشده درباره دریافت پول از سوی این هنرمندان بازگو شوند.
همین نمونه نشان میدهد که برای ترامپ، حمایت یک هنرمند از رقیب سیاسی فقط یک اظهار نظر فرهنگی تلقی نمیشود و میتواند به موضوعی برای حمله مستقیم در شبکههای اجتماعی تبدیل شود.
«منظره»؛ تلویزیون روزانه هم از تیررس ترامپ دور نماند
ترامپ با مجریان و چهرههای «منظره » نیز در سالهای مختلف درگیر شده است.
جوی بهار بارها درباره ترامپ شوخی و انتقاد کرده و خود او در سال ۲۰۲۵ گفت که ترامپ حتی نسبت به شوخیهایی درباره موهایش نیز واکنش نشان داده است.
در طرف دیگر، ووپی گلدبرگ نیز بارها درباره ترامپ و دولتش در برنامه صحبت کرده است. این مجموعه در سالهای اخیر بارها به یکی از میدانهای بحث سیاسی درباره ترامپ تبدیل شده است.
جالب اینکه در سال ۲۰۱۹، این بار پسر ترامپ وارد استودیو شد. دونالد ترامپ جونیور به همراه کیمبرلی گیلفویل در منظره حاضر شد و گفتوگوی او با ووپی گلدبرگ و جوی بهار به مشاجرهای پرتنش تبدیل شد. موضوعاتی مانند ایمپیتچمنت، لفاظی سیاسی و گذشته بهار در آن بحث مطرح شد.
بنابراین در مورد «منظره » گاهی خود ترامپ و گاهی اعضای خانواده او مستقیماً وارد تقابل با مجریان شدهاند.
وقتی کمدی از تلویزیون به سیاست فرهنگی رسید
در سالهای اخیر، اختلاف ترامپ با دنیای سرگرمی دیگر فقط به بازیگر و خواننده محدود نمانده است.
یکی از نمونههای مهم، ماجرای مرکز کندی در واشنگتن است؛ نهادی که ترامپ در دوره دوم ریاستجمهوری کنترل بیشتری بر آن پیدا کرد و تغییرات مدیریتی و برنامهای آن با واکنشهایی از سوی هنرمندان همراه شد. در سال ۲۰۲۶ نیز موضوع اضافه شدن نام ترامپ به نام مرکز به یک دعوای حقوقی تبدیل شد و یک قاضی فدرال با این استدلال که تغییر نام چنین بنای فدرالی نیازمند اقدام کنگره است، با آن مخالفت کرد.
این اتفاق یک مرحله متفاوت از رابطه ترامپ و هنر را نشان میدهد: دیگر صحبت فقط درباره توییت علیه یک بازیگر یا جواب یک مجری نیست؛ خود نهاد فرهنگی به میدان مناقشه سیاسی تبدیل شده است.
از توهین شخصی تا نبرد بر سر تلویزیون
در بررسی این فهرست، یک تغییر مهم دیده میشود.
در سالهای اولیه، نمونههایی مانند دعوای ترامپ و رزی اودانل بیشتر شبیه جنگ دو چهره تلویزیونی بود. بعدتر، درگیری با مریل استریپ و رابرت دنیرو نشان داد که ترامپ با ستارههای سینما نیز وارد پاسخ مستقیم میشود.
با آغاز ریاستجمهوری، تلویزیون آخر شب به یکی از مهمترین جبهههای تقابل تبدیل شد؛ کیمل، کولبرت، میرز، اولیور، بی و دیگران تقریباً هر شب درباره رئیسجمهور شوخی میکردند و ترامپ نیز از طریق توییتر و بعدتر تروث سوشال به آنها پاسخ میداد. پژوهشهای دانشگاهی درباره این دوره نیز افزایش نقش سیاسی برنامههای آخر شب را در واکنش به ظهور ترامپ ثبت کردهاند.
اما در دوره دوم ریاستجمهوری، این رابطه پیچیدهتر شده است.
در سال ۲۰۲۶، فشارها بر برنامههای آخر شب و شبکههای تلویزیونی به موضوعی حقوقی و رسانهای تبدیل شد. واشنگتنپست گزارش کرده است که ترامپ و مقامهای دولتش بارها به برنامههای آخر شب حمله کردهاند و در حالی که تهدیدها و فشارها ادامه داشته، مجریان موردنظر نهتنها از شدت شوخیهای خود کم نکردهاند، بلکه همچنان ترامپ را هدف قرار دادهاند.
چرا نام هنرمندان اینقدر در فهرست ترامپ دیده میشود؟
بدون ورود به قضاوت درباره انگیزههای شخصی ترامپ، یک واقعیت قابل مشاهده در این پروندهها وجود دارد: ترامپ بهشدت به فرهنگ سلبریتی و رسانهای متکی است و خودش نیز محصول همان فرهنگ است.
او پیش از ورود به سیاست، یک شخصیت تلویزیونی بود. «کارآنوز» او را به چهرهای شناختهشده در تلویزیون آمریکا تبدیل کرد و حضور مکررش در برنامههای گفتوگومحور باعث شد برخلاف بسیاری از سیاستمداران سنتی، با منطق شهرت و جنگ رسانهای کاملاً آشنا باشد.
از همین رو، اختلاف با یک بازیگر یا مجری برای او الزاماً یک اختلاف خصوصی باقی نمیماند.
نام رزی اودانل، مریل استریپ، دنیرو، کیمل، کولبرت، اسپرینگستین و سویفت، هر بار که در شبکههای اجتماعی یا رسانهها مطرح شده، مخاطبان بسیار بیشتری را نیز وارد ماجرا کرده است.
اگر دو دهه از رابطه ترامپ با دنیای هنر را کنار هم بگذاریم، یک آرشیو عجیب از جملهها، پاسخها، شوخیها و ضدحملهها شکل میگیرد و این فهرست هنوز تمام نشده است.
چهرههایی مانند کتی گریفین، مدونا، شِر، اسنوپ داگ و دیگر هنرمندان نیز در مقاطع مختلف در تقابل با ترامپ قرار گرفتهاند؛ برخی با موضعگیری مستقیم، برخی با طنز و برخی از طریق مشارکت در رویدادهای سیاسی.
به این ترتیب، داستان ترامپ و دنیای هنر را نمیتوان فقط مجموعهای از «دعواهای سلبریتیها» دانست. این رابطه در طول زمان از کلکل تلویزیونی به نبرد بر سر تصویر عمومی، طنز سیاسی، انتخابات، شبکههای تلویزیونی و حتی نهادهای فرهنگی رسیده است.
آرشیو ترامپ و هنرمندان، در واقع آرشیو یک رابطه متقابل میان قدرت سیاسی و فرهنگ سلبریتی آمریکاست؛ رابطهای که از رزی اودانل در سال ۲۰۰۶ آغاز یک فصل مشهور شد و در سال ۲۰۲۶ هنوز با نامهایی مانند جیمی کیمل، رابرت دنیرو، بروس اسپرینگستین و تیلور سویفت ادامه دارد.
۵۹۲۴۴
نظر شما