به گزارش خبرآنلاین،
خبرگزاری شهاب در یادداشتی نوشت: در صحنهای قابل توجه، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی پنجشنبهشب در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد، در حالی که دهها هیات در اعتراض به حضور او سالن را ترک کردند و سخنرانی حدود ۴۰ دقیقهای او به سخنرانی در برابر صندلیهای خالی تبدیل شد. نتانیاهو در این سخنرانی تلاش کرد از سیاستهای کابینهاش در نوار غزه و کرانه باختری دفاع کند و ایران، قطر، ترکیه و فرانسه را مورد حمله قرار دهد و همزمان پیامهایی مستقیم برای افکار عمومی داخل سرزمینهای اشغالی ارسال کرد.
نتانیاهو پیش از رفتن پشت تریبون گفته بود که در سخنرانی خود «غافلگیریهایی» را مطرح خواهد کرد، اما سخنرانی او در بیشتر بخشها، تکرار مواضعی بود که کابینهاش از زمان آغاز جنگ در غزه مطرح کرده است. او بار دیگر روایتها و ادعاهایی درباره کمکهای بشردوستانه، خشونت شهرکنشینان، حوادث هفتم اکتبر، وضعیت بیتلحم و همچنین تلاش برای سلب مسئولیت تلآویو از شرایطی که فلسطینیها با آن مواجه هستند، مطرح کرد.
در ادامه، هشت ادعای برجسته مطرحشده در سخنرانی نتانیاهو آمده است که با دادههای سازمان ملل، تحقیقات رسانهای و اسناد رسمی درباره همان رویدادها در تعارض است:
کاهش اهمیت خشونت شهرکنشینان
نتانیاهو در سخنرانی خود تلاش کرد حملات شهرکنشینان در کرانه باختری را به گروه محدودی از جوانان تقلیل دهد و گفت حدود ۱۵۰ نفر اقدام به سنگپرانی، قطع درختان زیتون و گاهی آتشزدن میکنند و مدعی شد تعداد فلسطینیانی که در نتیجه این حملات شهید شدهاند، از دو یا سه نفر بیشتر نیست.
این درحالی است که دادههای دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد تصویر متفاوتی از آنچه نتانیاهو ارائه کرد، نشان میدهد. این سازمان طی سالهای گذشته افزایش مستمر حملات شهرکنشینان و پیامدهای آن شامل مجروحیت، قتل، آوارگی و تخریب اموال و زمینهای کشاورزی را ثبت کرده است و تعداد حملات ثبتشده در سال ۲۰۲۶ نیز در مقایسه با سالهای گذشته به سطوح بالایی رسیده است.
بر اساس دادههای سازمان ملل، پیامدهای این حملات تنها به مجروحیت یا خسارتهای مادی محدود نشده، بلکه این حملات در کنار محدودیتهای اعمالشده بر رفتوآمد فلسطینیها، به آوارگی کامل یا جزئی دهها تجمع فلسطینی منجر شده است؛ موضوعی که خشونت شهرکنشینان را به یکی از عوامل اصلی تخلیه مناطق فلسطینی از ساکنان آن تبدیل کرده است.
همچنین توصیف این حملات بهعنوان اقدامات گروه محدودی از جوانان، این واقعیت را نادیده میگیرد که شخصیتهای برجسته جنبش شهرکسازی در کابینه نتانیاهو سمتهای وزارتی دارند و همزمان حملات شهرکنشینان علیه روستاها و شهرکهای فلسطینی و اموال شهروندان و زمینهای کشاورزی آنها ادامه دارد.
سرقت کمکهای بشردوستانه
نتانیاهو در موضوع کمکهای بشردوستانه بار دیگر روایت رژیم اسرائیل مبنی بر اینکه جنبش حماس بخش عمده کمکهای واردشده به نوار غزه را تصاحب میکند، مطرح کرد؛ روایتی که کابینه رژیم صهیونیستی از آن برای توجیه محدودیتهای اعمالشده بر سازوکار ورود و توزیع کمکها در داخل نوار غزه استفاده کرده است.
اما بررسی انجامشده از سوی آژانس توسعه بینالمللی آمریکا درباره حوادثی که شرکای این آژانس در فاصله اکتبر ۲۰۲۳ تا مه ۲۰۲۵ گزارش کردهاند، هیچ مدرکی درباره سرقت سازمانیافته کمکها از سوی سازمانهایی که در فهرست گروههای تروریستی قرار دارند، پیدا نکرد.
این بررسی ۱۵۶ مورد گزارششده از سرقت یا مفقود شدن کمکها را شامل میشد و نتایج نشان داد کمتر از یک درصد کمکها تحت تأثیر سرقت، انحراف یا هدررفت قرار گرفتهاند؛ موضوعی که با ارائه سرقت بیشتر کمکها بهعنوان یک واقعیت ثابت برای توضیح بحران انسانی در نوار غزه در تضاد است.
روزنامه «نیویورک تایمز» نیز به نقل از مقامهای نظامی صهیونیست گزارش داد که ارتش اسرائیل هیچ مدرکی مبنی بر سرقت سازمانیافته کمکها از محلهای توزیع سازمان ملل توسط حماس پیدا نکرده است؛ این در حالی است که سازمانهای بشردوستانه بارها نسبت به دشواری ورود کمکها، توزیع آنها و دسترسی جمعیت نیازمند به این کمکها هشدار دادهاند.
مهندسی گرسنگی
نتانیاهو در تلاش برای پاسخ به اتهامات مربوط به وضعیت انسانی در نوار غزه، از ورود دو میلیون تن مواد غذایی به این منطقه و همچنین ارائه یک میلیون دوز واکسن فلج اطفال سخن گفت و از این ارقام برای رد اتهامات مربوط به گرسنگی دادن و نسلکشی استفاده کرد.
با این حال، میزان کمکهایی که رژیم صهیونیستی میگوید اجازه ورود آنها را داده است، بهتنهایی وضعیت انسانی داخل نوار غزه را نشان نمیدهد. سازمانهای بینالمللی در طول جنگ، مشکلات گستردهای را در دسترسی ساکنان به مواد غذایی ثبت کردهاند و سطوح خطرناکی از ناامنی غذایی نیز ثبت شده است؛ تا جایی که در مراحل مختلف جنگ، در بخشهایی از نوار غزه قحطی اعلام شد.
طبقهبندی یکپارچه مراحل امنیت غذایی در اوت ۲۰۲۵ اعلام کرد که در شهر غزه قحطی وجود دارد؛ این در حالی بود که سازمانهای بشردوستانه درباره ادامه سوءتغذیه، کمبود نیازهای اساسی و افزایش نیازهای انسانی هشدار میدادند.
در مورد واکسیناسیون فلج اطفال که نتانیاهو به آن استناد کرد نیز باید گفت این کار توسط سازمان جهانی بهداشت، یونیسف، آنروا و دیگر شرکای بخش سلامت انجام شد و در چارچوب ترتیبات موقت بشردوستانه که امکان اجرای این کارزار در داخل نوار غزه را فراهم کرده بود، صورت گرفت. اجرای این کارزار را نمیتوان دلیلی بر طبیعی بودن شرایط بهداشتی و انسانی در غزه یا تأمین نیازهای اساسی ساکنان آن دانست.
آمارها مطابقت ندارد
نتانیاهو در ادامه سخنرانی خود به شهر بیتلحم پرداخت و مدعی شد این شهر زمانی که تحت کنترل رژیم صهیونیستی قرار داشت، اکثریتی قاطع مسیحی داشت و پس از واگذاری آن به تشکیلات خودگردان فلسطین، تقریباً به همان نسبت به شهری با اکثریت مسلمان تبدیل شد و مسیحیان نیز مجبور به ترک شهر شدند.
اما آمارهای تاریخی درباره ترکیب جمعیتی بیتلحم، توصیف این شهر بهعنوان شهری با اکثریت قاطع مسیحی را تأیید نمیکند. بر اساس دادههای سال ۱۹۶۷، جمعیت شهر حدود ۱۴ هزار و ۴۳۹ نفر بود که مسیحیان ۴۶.۱ درصد و مسلمانان ۵۳.۹ درصد آن را تشکیل میدادند. با احتساب جمعیت اردوگاه آوارگان در محدوده شهرداری، نسبت مسلمانان افزایش مییابد.
دادههای مربوط به مهاجرت مسیحیان از بیتلحم نیز عوامل متعددی را نشان میدهد که طی چند دهه انباشته شدهاند؛ از جمله شرایط اقتصادی و سیاسی، اشغال، مصادره زمینها، ایستهای بازرسی نظامی و محدودیتهای رفتوآمد و دسترسی به قدس و دیگر مناطق فلسطینی.
بنابراین، تقلیل تغییرات جمعیتی بیتلحم بهعنوان نتیجه مستقیم «اخراج» مسیحیان پس از انتقال اداره شهر به تشکیلات خودگردان فلسطین، زمینه تاریخی و سیاسی گستردهتری را که در مطالعات و گزارشهای مختلف درباره مهاجرت مسیحیان فلسطینی مورد بررسی قرار گرفته است، نادیده میگیرد.
دروغی که دوباره مطرح شد
نتانیاهو در سخنرانی خود بار دیگر روایتهای مرتبط با حوادث هفتم اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) را مطرح کرد که از جمله آنها ادعای سوزانده شدن کودکان و نوزادان در جریان این حمله بود؛ روایتهایی که در روزهای نخست جنگ بهطور گسترده منتشر شدند و بخشهایی از آنها بعداً در تحقیقات رسانههای صهیونیستی مورد بررسی قرار گرفتند.
روزنامه «هاآرتص» در تحقیقات خود به این روایتها پرداخت و به شهادتها و دادههای مؤسسه بیمه رژیم اسرائیل، رهبران کیبوتصها و پلیس استناد کرد و نوشت روایتهای مربوط به بریدن سر کودکان و نوزادان، شواهدی برای اثبات آنها به شکلی که در آن زمان منتشر شده بود، ارائه نکردهاند.
این تحقیقات همچنین به کشته شدن «میلا کوهن»، نوزاد ۱۰ ماهه، پرداخت که در کیبوتص بئری و بر اثر اصابت گلوله در جریان تیراندازی به خانه خانوادهاش کشته شد. در عین حال، روایتهایی درباره سوزانده شدن گروهی کودکان یا بریدن سر دهها کودک اثبات نشده است.
با وجود این، نتانیاهو بار دیگر این روایتها را در برابر مجمع عمومی سازمان ملل مطرح کرد و در سخنرانی خود تلاش کرد روایت رژیم صهیونیستی از حوادث هفتم اکتبر را تثبیت و آن را بهعنوان مبنایی برای توجیه عملیات نظامی بعدی در نوار غزه مطرح کند.
دور از زمینه واقعی حادثه
نتانیاهو در جریان حمله خود به امانوئل مکرون، رئیسجمهوری فرانسه از شهروند فرانسوی «نتانئیل شکرون»، پدر شش فرزند، سخن گفت و مدعی شد وی چند روز پیش هنگام بازدید از یک چشمه همراه با پسرش کشته شده و عامل این حمله نیز یکی از اعضای حماس بوده که از فاصله نزدیک به او تیراندازی کرده است.
اما اطلاعات منتشرشده درباره این حادثه شامل اعلام رسمی مبنی بر پذیرش مسئولیت آن از سوی حماس یا تعیین هویت عامل حمله به شکلی که نتانیاهو مطرح کرد، نبود؛ در حالی که نتانیاهو در سخنرانی خود این حادثه را رویدادی با جزئیات و مسئولیت مشخص معرفی کرد.
همچنین ارائه محل حادثه بهعنوان یک چشمه که شهرکنشینان برای بازدید به آنجا میروند، مناقشه مستمر درباره زمینهای اطراف آن را نادیده گرفت. این چشمه در نزدیکی شهرک «حلمیش» قرار دارد و شهرکنشینان بر این محل کنترل پیدا کرده و فعالیتهای شهرکسازی و گردشگری در آن ایجاد کردهاند، در حالی که مالکان فلسطینی زمینها در دورههایی از دسترسی به آن منع شدهاند.
این منطقه همچنین سابقهای مرتبط با شهرکسازی و محدودیت دسترسی فلسطینیها به زمینهای خود دارد؛ زمینهای که در روایت نتانیاهو در برابر مجمع عمومی سازمان ملل دیده نشد.
هیچ حضور اسرائیلی وجود نداشت
نتانیاهو در دروغی دیگر گفت که در هفتم اکتبر هیچ صهیونیستی، چه غیرنظامی و چه نظامی، در نوار غزه حضور نداشت و تلاش کرد غزه را منطقهای نشان دهد که پیش از حمله هیچ حضور اسرائیلی در آن وجود نداشته است.
این ادعا که رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۰۵ شهرکنشینان و نیروهای نظامی دائمی خود را از داخل نوار غزه خارج کرد، از نظر مکانی درست است، اما این موضوع به معنای پایان سازوکار کنترل تلآویو پس از عقبنشینی نیست. این سازوکار شامل کنترل حریم هوایی و آبهای سرزمینی، اعمال محدودیتهای گسترده بر رفتوآمد افراد و کالاها، کنترل شماری از گذرگاهها و همچنین انجام عملیات نظامی و اعمال محدودیتهای امنیتی بوده است.
دیوان بینالمللی دادگستری در نظر مشورتی خود در سال ۲۰۲۴ تأکید کرد که تعهدات رژیم صهیونیستی بر اساس حقوق اشغالگری صرفاً با عقبنشینی از داخل نوار غزه پایان نیافته است، بلکه تا زمانی که این رژیم به اعمال کنترل مؤثر بر این منطقه ادامه دهد، این تعهدات نیز پابرجا خواهد بود.
گزارشهای پیشین نیز به ماهیت محاصره اعمالشده بر غزه از سال ۲۰۰۷ و محدودیتهای اعمالشده بر رفتوآمد ساکنان و کالاها پرداختهاند. همچنین گزارشهای دیگری نشان دادهاند که مقامهای صهیونیست محدودیتهایی را بر میزان مواد غذایی مجاز برای ورود به نوار غزه اعمال میکردند، از جمله محاسبه حداقل میزان کالری مورد نیاز برای جلوگیری از قحطی گسترده.
اتهامزنی علیه قطر
نتانیاهو در بخش پایانی سخنرانی خود حملاتش به قطر را تشدید کرد و این کشور را متهم کرد که میلیاردها دلار برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی آمریکا و تأمین مالی دانشگاهها و رسانهها، از جمله شبکه الجزیره، هزینه کرده است تا آنچه را «دروغها» درباره اسرائیل خواند، منتشر و بر جوانان آمریکایی تأثیر بگذارد.
در همین راستا، «ماجد الانصاری» سخنگوی وزارت خارجه قطر این اتهامات را رد کرد و آن را تلاشی برای منحرف کردن توجهها از سیاستهای رژیم صهیونیستی در سرزمینهای فلسطینی دانست و گفت که تغییر مواضع جوانان آمریکایی را نمیتوان به کارزارهای نفوذ خارجی تقلیل داد.
نتایج نظرسنجیهای افکار عمومی در آمریکا نیز تغییر قابل توجهی را در مواضع گروههای سنی مختلف درباره مناقشه فلسطین و رژیم صهیونیستی نشان میدهد. نظرسنجی مؤسسه گالوپ که در فوریه گذشته منتشر شد، نشان داد برای نخستین بار از زمان آغاز انجام این نظرسنجی، بیش از نیمی از آمریکاییهای ۱۸ تا ۳۴ ساله با فلسطینیها بیشتر از صهیونیستها ابراز همدردی میکنند. در مقابل، میزان همدردی با اسرائیلیها در این گروه سنی ۲۳ درصد بود که پایینترین میزان ثبتشده در این نظرسنجی برای این گروه محسوب میشود.
این تغییر به گروه سنی ۳۵ تا ۵۴ سال نیز گسترش یافت و این گروه نیز طی یک سال شاهد تغییر در گرایشهای همدردی بود؛ موضوعی که نشان میدهد تغییر در افکار عمومی آمریکا به روندی تبدیل شده است که در نظرسنجیها اندازهگیری میشود، این در حالی است که تفسیر نتانیاهو از این تغییر بهعنوان نتیجه مستقیم کارزارهای قطر، بخشی از روایت سیاسی او باقی میماند.
۳۱۲
نظر شما