خبرآنلاین - کورش احمدی، دیپلمات پیشین و تاریخ‌پژوه، در گفت‌وگو با خبرگزاری خبرآنلاین اظهار داشت: «با توجه به بی نتیجه ماندن ابتکار دیپلماتیک ایران قبل و در جریان مجمع عمومی سازمان ملل، شاید به چند هفته ای زمان برای شکل گیری یک ابتکار دیپلماتیک جدید نیاز باشد. چون ابتکار بعدی باید حاوی عناصر جدیدی باشد و برخی تحولات در صحنه عمل را نیز در نظر داشته باشد.»
در ادامه بخشی از گفتگو کورش احمدی با خبرآنلاین را می‌خوانید؛
ترامپ حاصلی از طرح جدید ایران نمی‌دید/ ترامپ توانسته تنگه هرمز را تا حدودی از مسیر تاریک خارج کند
دلیل رد طرح ایران توسط ترامپ می تواند این باشد که او نه در کوتاه مدت و نه در بلند مدت حاصلی از این طرح برای خودش نمی دیده است. در کوتاه مدت، تمرکز او عمدتا روی انتخابات میان دوره ای در ۵ هفته آینده است. تحلیل ترامپ احتمالا این بوده که اگر چه پذیرش طرح ایران می توانست موجب کاهش نرخ سوخت در آمریکا شود و از این جهت برای جمهوریخواهان در انتخابات مفید باشد، اما همزمان دمکرات ها می توانستند در موقعیت خوبی برای تبلیغ شکست ترامپ در برابر ایران قرار گیرند.
روشن است که دمکرات ها در چنین صورتی فرصت بیشتر و بهتری برای پیگیری تبلیغات ضد ترامپ که طی ماههای اخیر داشتند، می یافتند. آنها به رای دهندگان یادآوری خواهند کرد که تا قبل از شروع جنگ ۴۰ روزه مشکلی به نام تنگه هرمز وجود نداشت و مشکل آمریکا تنها برنامه هسته ای ایران بود. در شرایط جدید برنامه هسته ایران به حاشیه رفته و آمریکا ناچار شده تا بخش عمده اهرم های خود را تنها برای بازگشائی تنگه هرمز مصرف کند و بدون داشتن این اهرم ها وارد مذاکره در مورد برنامه هسته ای ایران شود.
چنین خط تبلیغی بدون شک ترامپ را می توانست بیش از پیش در موقعیتی آسیب پذیر قرار دهد. محاسبه دیگری که احتمالا پشت اقدام ترامپ به رد طرح ایران بوده می تواند این باشد که با توجه به محاصره دریایی و افزایش فشار اقتصادی، ایران در موقعیت شکننده ای قرار دارد و تنها کافی است که برای مدتی صبر پیشه کند و انتظار شرایط اقتصادی دشوارتری در ایران را بکشد. تصور دیگر او احتمالا این است که توانسته تنگه هرمز را از به اصطلاح "مسیر تاریک" تا حدودی باز کند و از این طریق مانع از خارج شدن بازار نفت از کنترل شود.
او احتمالا معتقد است که بهای نفت در حول و حوش ۱۰۰ دلار در شرایطی که جنگ هایی در منطقه در جریان است و دو تنگه مهم تحت فشار قرار دارند، بهایی غیرقابل قبولی نیست و می تواند برای مدتی با آن زندگی کند. ضمنا ترامپ این روزها دو گزینه دیگر را نیز ظاهرا تحت بررسی دارد: یکی اقدامات نظامی فراگیر یا محدود و مقطعی به عنوان مکملی برای باز کردن تنگه هرمز و نیز افزایش فشار اقتصادی و دیگری امکان محدود کردن یا ممنوع کردن صدور فراورده های نفتی از آمریکا برای کاهش بهای سوخت در آن کشور.
جنگ تمام‌عیار هوایی نمی‌تواند یک نظام سیاسی را پایین بکشد/ ادامه محاصره دریایی می‌تواند ایران را به واکنش نظامی وادار کند
با توجه به بی نتیجه ماندن ابتکار دیپلماتیک ایران قبل و در جریان مجمع عمومی سازمان ملل، شاید به چند هفته ای زمان برای شکل گیری یک ابتکار دیپلماتیک جدید نیاز باشد. چون ابتکار بعدی باید حاوی عناصر جدیدی باشد و برخی تحولات در صحنه عمل را نیز در نظر داشته باشد.
البته این احتمال هم هست که کلا کار به بعد از انتخابات میان دوره ای موکول شود؛ چرا که هم به نظر می رسد ترامپ در این مقطع زمانی دارای تصوراتی است که مشکل می تواند از آنها عبور کند و هم بطور کلی در آمریکا معمول نیست که در اوج یک روند انتخاباتی، دولت و حزب حاکم دست به کارهای پر ریسک بزنند.
در مورد دور جدیدی از درگیری ها هم منطقا و اصولا من بعید می دانم که ترامپ دنبال دور جدیدی از جنگ فراگیر و تمام عیار باشد. البته از ابتدا هم قاعدتا نباید وارد چنین جنگی می شد و شاید تنها تن دادن به القائات نتانیاهو و موساد او را به این ورطه کشاند.
چون جنگ تمام عیار هواپایه و بدون حضور سرباز روی زمین تنها می تواند موجب کشتار مردم و تخریب شود و نمی تواند یک نظام سیاسی را پائین بکشد؛ خصوصا در ارتباط با کشوری بسیار وسیع و دارای امتیازات فوق العاده ژئوپلیتیک مانند ایران. البته دو احتمال را نیز نباید نادیده گرفت و نخست اینکه ادامه محاصره دریایی، ایران را ناچار از واکنشی نظامی با هدف شکستن محاصره کند. و دوم اینکه ترامپ در نظر داشته باشد که اقدام مجددی علیه برخی سایت های هسته ای ایران مانند کوه کلنگ انجام دهد.
۲۱۹
نظر شما