به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، اسلام تنها مجموعه‌ای از احکام فردی و عبادی نیست؛ بلکه دینی برای همه ابعاد زندگی انسان است و آموزه‌های آن، مسیر تنظیم صحیح روابط فردی و اجتماعی و حرکت انسان به سوی کمال را ترسیم می‌کند. در این نگاه، عبودیت و بندگی خداوند محدود به مناسک خاص نیست، بلکه در تمام عرصه‌های زندگی انسان جریان دارد و زمانی تحقق می‌یابد که آموزه‌های الهی در رفتار و سبک زندگی او جاری شود.
کتاب ارزشمند «مفاتیح الحیاة» اثر آیت‌الله جوادی آملی، با بهره‌گیری از منابع وحیانی و روایات اهل‌بیت(ع)، مجموعه‌ای از اصول، مبانی و آموزه‌های مورد نیاز انسان در عرصه‌های مختلف زندگی را گردآوری و ارائه کرده است؛ آموزه‌هایی که می‌توانند در شکل‌دهی به حیات اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی و حتی سیاسی انسان نقش‌آفرین باشند.
در همین راستا بنابر روایت ایکنا، انتشار گزیده‌ای از این روایات، تلاشی برای بازخوانی معارف اهل‌بیت(ع) و توجه دوباره به آموزه‌هایی است که می‌توانند انسان را در مسیر رشد، تعالی و دستیابی به مقصد حقیقی زندگی یاری کنند.
در یکی از این آموزه‌ها، امیرالمؤمنین علی(ع) بر جایگاه علم و ادب در ارزشمندی انسان تأکید کرده و می‌فرمایند:
«ای مؤمن! علم و ادب بهای جان توست؛ پس در آموختن آن بکوش، پس هر چه بر علم و ادب تو افزوده شود، بر ارزش تو افزوده می‌شود.»
این سخن، علم و ادب را نه صرفاً ابزارهایی برای کسب دانش یا رعایت آداب اجتماعی، بلکه سرمایه‌ای برای تعالی شخصیت انسان معرفی می‌کند؛ سرمایه‌ای که هرچه بیشتر در جان انسان ریشه بدواند، بر ارزش حقیقی او نیز افزوده خواهد شد.
منبع: روضة الواعظین، ص ۱۱
نظر شما