به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، جون دو یون، بازیگر ۵۳ ساله کره‌ای، بیش از سه دهه با انتخاب نقش‌های جسورانه و متفاوت، مرزهای بازیگری را گسترش داده است. فیلم تازه لی چانگ دونگ، «عشق ممکن»، پس از استقبال چشمگیر در جشنواره ونیز و دریافت جایزه بزرگ هیئت داوران، توجه محافل سینمایی جهان را به او جلب کرده است. لی بیونگ هون، بازیگر سرشناس کره جنوبی، می‌گوید جای تعجب دارد که جهان تا این اندازه دیر متوجه استعداد او شده است. جون دو یون که همواره در برابر محدودیت‌های صنعت سینما، به‌ویژه برای بازیگران زن، ایستادگی کرده، اکنون با یکی از مهم‌ترین فرصت‌های دوران حرفه‌ای خود روبه‌روست.
از ستاره محبوب کره تا مدعی اسکار
لی بیونگ هون سال گذشته برای بازی در فیلم «انتخاب دیگری نیست» به کارگردانی پارک چان ووک نامزد جایزه گلدن گلوب شد. او که پیش‌تر با آثاری مانند مجموعه «بازی مرکب» برای مخاطبان آمریکایی شناخته شده بود، اکنون شاهد جلب توجه جهانی به جون دو یون است؛ بازیگری که برخلاف او، کمتر در پروژه‌های بین‌المللی حضور داشته است.
لی بیونگ هون درباره هم‌بازی قدیمی‌اش می‌گوید: «در صنعت سینمای کره، جون دو یون جایگاهی واقعاً منحصربه‌فرد و بی‌همتا دارد. گاهی با خودم فکر می‌کنم چرا این‌همه طول کشیده است تا بقیه دنیا متوجه او شوند.»
لی چانگ دونگ، کارگردان «عشق ممکن»، نیز معتقد است: «هیچ‌کس نمی‌تواند انکار کند که او بازیگری است که نماینده یک دوران در کره است. نکته شگفت‌انگیز این است که با وجود تمام دستاوردهایش، همچنان امکان‌های تازه‌ای از بازیگری را به نمایش می‌گذارد.»
«عشق ممکن» که تولید شرکت نتفلیکس است، پس از نمایش موفق در جشنواره ونیز و دریافت جایزه بزرگ هیئت داوران، در تورنتو و نیویورک نیز به نمایش درآمده است. این فیلم از ششم نوامبر پخش اینترنتی خود را آغاز می‌کند و اکنون یکی از آثار مطرح فصل جوایز سینمایی به شمار می‌رود.
داستان فیلم از دریچه زندگی دو زوج، به بحران‌های جهانی نیروی کار و نابرابری اقتصادی می‌پردازد. می‌اوک، با بازی جون دو یون، و همسرش هو سوک، با بازی سول کیونگ گو، پس از ازدست‌رفتن شغل هو سوک برای گذران زندگی تقلا می‌کنند. در سوی دیگر، یه جی، فیلم‌سازی مستقل با بازی چو یو جونگ، و همسر ثروتمندش سانگ وو، با بازی جو این سونگ، قرار دارند. یه جی در حال ساخت مستندی درباره هو سوک و همکاران سابق اوست؛ کارگرانی که بسیاری از آن‌ها همچنان از رفتارهایی که هنگام اعتصاب گسترده کارگران با آن مواجه شدند، آسیب روحی دیده‌اند. او با می‌اوک گفت‌وگو می‌کند؛ زنی که حاضر است داستان دردناک خانواده‌اش را جلوی دوربین روایت کند.
نقش‌آفرینی جون دو یون از نقاط قوت اصلی فیلم است. شخصیت می‌اوک سرزنده و کنجکاو است، اما احساسات و خواسته‌هایش، از عاطفی تا مادی، به‌سادگی قابل تفسیر نیستند. گاهی لحظاتی که ظاهراً شاد به نظر می‌رسند، بیشترین اندوه را در خود دارند. جون دو یون می‌گوید برای واکنش مخاطبان به شخصیت پیچیده و سرشار از تناقض می‌اوک نگران بوده، اما مانند همیشه برای شناخت نقش به درون خود رجوع کرده است.
او توضیح می‌دهد: «بازیگری همیشه فرایندی برای پیدا کردن چیزی در درون خودم است؛ چیزی که وجود داشته، اما پیش از آن از وجودش آگاه نبوده‌ام. می‌اوک زن بسیار قدرتمندی است. شیوه بیان احساساتش، به شکلی مثبت، تقریباً راهی است که با آن زندگی‌اش را حفظ می‌کند. فکر می‌کنم خود من هم تا حد زیادی همین‌طور هستم.»
مسیری دشوار در سینمای مردمحور
جون دو یون در سئول و در خانواده‌ای معمولی متولد شد. پس از فارغ‌التحصیلی از مؤسسه هنرهای سئول، در دهه بیست زندگی به مدلینگ روی آورد و سپس با نقش‌های کوچک تلویزیونی وارد عرصه بازیگری شد. نخستین فیلم بلند سینمایی او، درام عاشقانه «تماس»، با مخالفت‌هایی در صنعت سینما روبه‌رو شد؛ صنعتی که در آن زمان تلویزیون را کم‌ارزش‌تر از سینما می‌دانست.
او می‌گوید: «مدتی بعد شنیدم که افراد زیادی می‌گفتند نمی‌توانید او را انتخاب کنید، چون بازیگر سینما نیست.»
بااین‌حال، جون دو یون برای بازی در این فیلم جوایزی دریافت کرد و مسیر سینما و تلویزیون را هم‌زمان ادامه داد. او در دورانی فعالیت می‌کرد که فیلم‌ها عمدتاً بر شخصیت‌های مرد متمرکز بودند و نقش‌های محدودی برای زنان وجود داشت. به‌تدریج، توانایی او در ارائه چهره‌های متفاوت از یک اثر به اثر دیگر، تحسین منتقدان و همکارانش را برانگیخت.
لی بیونگ هون درباره استعداد او می‌گوید: «بازیگرانی که بتوانند تا این اندازه کامل در یک شخصیت غرق شوند، بسیار اندک‌اند. او غریزه‌ای طبیعی و شگفت‌انگیز دارد. او صرفاً کسی را به تصویر نمی‌کشد؛ خودش به آن فرد تبدیل می‌شود.»
یکی از مهم‌ترین تجربه‌های جون دو یون، بازی در فیلم «آفتاب پنهان» به کارگردانی لی چانگ دونگ بود. او در این اثر نقش مادری را بازی کرد که پس از ازدست‌دادن فرزندش با اندوهی ویرانگر روبه‌رو می‌شود. این نقش‌آفرینی در سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن را برای او به ارمغان آورد.
جون دو یون می‌گوید هنگام ایفای این نقش، با احساساتی دشوار و اضطرابی شدید دست‌وپنجه نرم می‌کرد و تنها پس از تماشای نسخه نهایی فیلم توانست شخصیت و نگاه کارگردان را به‌درستی درک کند. لی چانگ دونگ نیز دشواری این تجربه را یادآوری می‌کند: «هر روز باید احساساتی را تجربه می‌کرد که ظاهراً ناممکن بودند و درست زمانی که به‌سختی از پس آن‌ها برمی‌آمد، روز بعد احساساتی دشوارتر و دردناک‌تر انتظارش را می‌کشیدند.»
جایزه‌ای که مسیر را هموار نکرد
موفقیت در جشنواره کن برخلاف انتظار، بلافاصله به پیشنهادهای بیشتر در کره جنوبی منجر نشد. جون دو یون پس از این موفقیت، برای نقش‌های کوچک در فیلم‌های اکشن آمریکایی دعوت به آزمون بازیگری شد، اما در کشور خود با شرایطی دشوارتر روبه‌رو شد.
او می‌گوید بسیاری تصور می‌کردند پس از موفقیت در کن، فیلم‌نامه‌ها و پیشنهادهای فراوانی دریافت خواهد کرد، اما در واقع آن دوره کمترین تعداد پیشنهاد را در تمام دوران حرفه‌ای‌اش تجربه کرد. حتی برخی او را بازیگری می‌دانستند که همکاری با او دشوار است.
نخستین فیلم او پس از «آفتاب پنهان»، «دشمن عزیز من» بود؛ اثری درباره دو عاشق سابق که در سئول با خودرو می‌گردند. انتخاب این فیلم با انتقاد رسانه‌ها مواجه شد؛ منتقدانی که می‌پرسیدند چرا او پس از دریافت جایزه کن به سراغ فیلمی کوچک رفته است.
پس از آن، جون دو یون در فیلم بحث‌برانگیز «خدمتکار» بازی کرد؛ اثری که با صحنه‌های برهنگی آشکار همراه بود. او که درست پیش از آغاز فیلم‌برداری زایمان کرده بود، درباره دشواری‌های نقش نگرانی داشت، اما در نهایت با جسارت آن را پذیرفت.
او درباره این تجربه می‌گوید: «این فرصتی بود تا بخش تازه‌ای از وجودم را به‌عنوان بازیگر بپذیرم. من از سر تا پا بازیگرم و اگر لازم باشد، باید آماده باشم. این تجربه به شکلی که پیش‌تر تجربه نکرده بودم، مرا آزاد کرد.»
جون دو یون در طول سال‌ها بارها با محدودیت‌های مربوط به سن و ظاهر زنان در صنعت سینمای کره مقابله کرده است. او می‌گوید جامعه کره در مقایسه با آمریکا محافظه‌کارتر است و نسبت به سن و ظاهر بازیگران زن حساسیت زیادی دارد. بااین‌حال، همواره کوشیده است دامنه نقش‌های قابل‌تصور برای زنان را گسترش دهد و از محدوده امن خود خارج شود.
حضور او در مجموعه کمدی عاشقانه «دوره فشرده عاشقانه» نمونه‌ای از این رویکرد بود. جون دو یون در این مجموعه در کنار جونگ کیونگ هو، بازیگری که ۱۰ سال از او جوان‌تر است، نقش اصلی را بر عهده داشت. رسانه‌ها درباره سن او و امکان ایفای نقش اصلی در یک مجموعه عاشقانه پرسش‌هایی مطرح کردند، اما مجموعه به موفقیتی چشمگیر رسید. حتی لباس‌های شخصیت او بر بازار پوشاک تأثیر گذاشت و فروش برخی مدل‌های لباس قدیمی‌پسند را افزایش داد.
او درباره تیترهایی که پس از موفقیت مجموعه منتشر شد و موفقیتش را با وجود سنش برجسته می‌کردند، می‌گوید: «احساس نمی‌کردم این‌ها تعریف و تمجیدهای واقعی باشند.»
اسکار؛ دستاوردی فراتر از یک جایزه
جون دو یون در سال‌های اخیر علاوه بر سینما و تلویزیون، در تئاتر نیز فعالیت کرده است. او در اجرای بین‌المللی نمایش «باغ آلبالو» به کارگردانی سایمون استون، همراه گروه بازیگران کره‌ای از هنگ‌کنگ و سنگاپور به نیویورک سفر کرد. استون که برای انتخاب بازیگر نقش اصلی به دنبال چهره‌ای استثنایی بود، از گروهش پرسید: «مریل استریپ کره چه کسی است؟» پاسخ آن‌ها جون دو یون بود.
اکنون «عشق ممکن» بار دیگر توانایی‌های این بازیگر را در کانون توجه قرار داده است. فیلم در روز اکران در وبگاه راتن تومیتوز امتیاز کامل ۱۰۰ درصد را به دست آورد و جون دو یون را به یکی از مدعیان جدی نامزدی اسکار بهترین بازیگر زن تبدیل کرد.
بااین‌حال، او تأکید می‌کند که نامزدی اسکار هرگز هدفش نبوده است. اگر آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا او را نامزد کند، جون دو یون نخستین بازیگر اهل کره جنوبی خواهد بود که در شاخه بهترین بازیگر زن به این افتخار می‌رسد.
لی چانگ دونگ معتقد است نامزدی بازیگران فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبان همچنان دشوار و نادر است، اما نقش‌آفرینی پیچیده و چندلایه جون دو یون می‌تواند از مرزهای زبانی عبور کند و بر مخاطبان تأثیر بگذارد. به گفته او، چنین نامزدی‌ای نه‌تنها دستاورد یک بازیگر را به رسمیت می‌شناسد، بلکه نشانه‌ای ملموس از تغییرات موردنظر آکادمی خواهد بود.
برای جون دو یون، «عشق ممکن» حاصل بیش از سه دهه تجربه، انتخاب‌های دشوار و عبور از محدودیت‌هاست؛ مسیری که با تردید آغاز شد و با پافشاری بر انتخاب‌های شخصی ادامه یافت.
او درباره تأثیر این فیلم بر نگاهش به کارنامه خود می‌گوید: «از طریق «عشق ممکن» به تمام چیزهایی دست پیدا کرده‌ام که همیشه می‌خواستم به‌عنوان یک بازیگر به دست بیاورم. این فیلم به من اجازه داده است نسبت به مسیری که برای خودم انتخاب کردم، احساس اطمینان واقعی داشته باشم.»
جون دو یون در پایان می‌گوید: «این تجربه قدرتی به من داده است که فکر می‌کنم در سال‌های پیش رو همراهم خواهد بود. احساس می‌کنم در مسیر درستی قدم برمی‌دارم.»
مترجم: ریحانه اسکندری
منبع: هالیوودریپوتر
59244
نظر شما