به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیا احترام گذاشتن به کودک به معنای آزادی بی‌حدومرز اوست؟ آیت‌الله حائری شیرازی در تبیین روایت «الوَلَدُ سَیّدٌ سَبعَ سِنینَ» به نکته‌ای مهم در تربیت فرزند اشاره می‌کنند: کودک باید حتی هنگام دریافت دستور و تذکر نیز احساس احترام و ارزشمندی کند.
به گفته ایشان، سرور و آقا بودن کودک تا هفت‌سالگی به این معنا نیست که والدین او را بدون قانون و محدودیت رها کنند یا از راهنمایی و تربیتش دست بکشند. پدر و مادر می‌توانند خواسته‌های خود را مطرح کنند، به رفتار فرزندشان تذکر بدهند و او را به مسیر درست هدایت کنند؛ اما باید مراقب باشند که این کار با تحقیر، تندی و نادیده گرفتن شخصیت کودک همراه نباشد.
آیت‌الله حائری شیرازی تأکید می‌کنند که والدین باید هنگام صحبت با کودک، چنان با او رفتار کنند که گویی با فردی بزرگ‌تر و صاحب‌مقام سخن می‌گویند. به تعبیر ایشان، کودک را سلطان فرض کنید و حتی زمانی که به او دستور می‌دهید، شأن و احترامش را حفظ کنید.
این توصیه تربیتی نشان می‌دهد که قاطعیت در تربیت فرزند با احترام به شخصیت او منافاتی ندارد. می‌توان برای کودک قانون تعیین کرد، رفتار نادرستش را اصلاح کرد و در عین حال، عزت‌نفس و احساس ارزشمندی او را حفظ کرد.
منبع: کتاب «راه رشد»، جلد دوم، صفحه ۲۶
نظر شما