به گزارش خبرآنلاین، روزنامه نیویورک تایمز نوشت: در پی شکست سنگین حزب جمهوری‌خواه، دولت‌های اروپایی تا حد زیادی از ابراز هرگونه شادمانی رسمی خودداری کرده‌اند، چرا که می‌دانند باید روابط خوب خود را با ترامپ حفظ کنند. مقامات و تحلیلگران می‌گویند اروپایی‌ها نمی‌دانند که آیا ترامپ در این دوره به یک رئیس‌جمهور خشمگین تبدیل خواهد شد یا خیر. اما آن‌ها درک می‌کنند که کنگره جدید تنها محدودیت‌های اندکی بر سیاست خارجی ترامپ اعمال خواهد کرد و ترامپ می‌خواهد نه تنها در واشنگتن، بلکه در امور خارجی که در آن آزادی عمل گسترده‌ای دارد، از خود اثری بر جای بگذارد.
در کوتاه‌مدت، اروپایی‌ها انتظار دارند که ترامپ تمام تلاش خود را برای حل‌وفصل درگیری‌ها در ایران و اوکراین به کار گیرد و فشار بر اروپا را برای پذیرش مسئولیت بیشتر در قبال دفاع از خود حفظ کند. همچنین پیش‌بینی می‌شود که وی تمرکز خود را بر نیمکره غربی، به‌ویژه ونزوئلا و کوبا، ادامه دهد. ولفگانگ ایشینگر، سفیر پیشین آلمان در واشنگتن و رئیس کنفرانس امنیتی مونیخ می‌گوید: «اروپایی‌ها باید سعی کنند دولت ترامپ را در اروپا درگیر نگه دارند، بنابراین ما نمی‌خواهیم با تمجید از شکست او، نمک بر زخم او بپاشیم. اجازه دهید آمریکایی‌ها جشن بگیرند.» از سوی دیگر، تورستن بنر، مدیر موسسه سیاست عمومی جهانی در برلین معتقد است که درس این انتخابات برای اروپایی‌ها باید روشن باشد؛ آن‌ها باید به جای اتکا به آمریکا، توانایی دفاع از خود را دوچندان کنند.
فوری‌ترین بحران‌ها: ایران و اوکراین
فوری‌ترین نگرانی‌های اروپا درباره جنگ‌های اوکراین و ایران و تصمیم ترامپ درباره حضور نیروهای آمریکایی در اروپا است. تمایل ترامپ به ولادیمیر پوتین، پیشنهاد قراردادهای تجاری، دیدارهای سطح بالا و پایان دادن به انزوای دیپلماتیک مسکو، با تلاش‌های اروپا برای افزایش فشار بر روسیه در تضاد است. دو مقام ارشد اروپایی اعلام کرده‌اند که مقامات اوکراینی نگرانند ترامپ از فرصت باقیمانده تا روی کار آمدن کنگره جدید در ژانویه، برای جلب رضایت پوتین از جمله با برگزاری نشست دیگری در فلوریدا، استفاده کند.
مقامات معتقدند که پوتین منتظر است تا ببیند در ایالات متحده چه رخ خواهد داد و همچنین چشم‌انتظار نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری بهار آینده در فرانسه است، جایی که مارین لوپن، سیاستمدار راست افراطی که خواهان پایان دادن به حمایت مالی فرانسه از اوکراین است، همچنان پیشتاز است. پوتین همچنین به دنبال بهره‌برداری از شکاف‌ها در لهستان و آلمان است.
در خصوص مسئله ایران، مقامات و تحلیلگران بر این باورند که ترامپ تمایل به مذاکره دارد و نمی‌خواهد جنگی را که در میان رای‌دهندگان آمریکایی به شدت نامحبوب ثابت شده است، تشدید کند. او تاکنون درخواست‌های بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر موقت اسرائیل را برای انجام این کار رد کرده است. آرون دیوید میلر، مذاکره‌کننده پیشین خاورمیانه در بنیاد کارنگی می‌گوید آینده نامطمئن نتانیاهو و تلاش‌های رقیب اصلی او، گادی آیزنکوت برای تشکیل دولت، دلایل دیگری برای به تعویق انداختن کمپین بمباران است.
در خصوص مسئله ایران، مقامات و تحلیلگران بر این باورند که ترامپ تمایل به مذاکره دارد و نمی‌خواهد جنگی را که در میان رای‌دهندگان آمریکایی به شدت نامحبوب ثابت شده است، تشدید کند. او تاکنون درخواست‌های بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر موقت اسرائیل را برای انجام این کار رد کرده است. آرون دیوید میلر، مذاکره‌کننده پیشین خاورمیانه در بنیاد کارنگی می‌گوید آینده نامطمئن نتانیاهو و تلاش‌های رقیب اصلی او، گادی آیزنکوت برای تشکیل دولت، دلایل دیگری برای به تعویق انداختن کمپین بمباران است.
مقامات و تحلیلگران اندکی معتقدند که حملات نظامی جدید کمک چندانی به تغییر موضع ایران خواهد کرد، اما ترامپ سرخورده ممکن است همچنان تصمیم به تشدید جنگ بگیرد. علی واعظ، کارشناس مسائل ایران در گروه بین‌المللی بحران در ژنو در این باره می‌گوید: «ترامپ با از دست دادن کنگره و تبدیل شدن جنگ ایران به یک پاشنه آشیل انتخاباتی، اکنون با یک انتخاب مواجه است: دستیابی به توافقی برای حفظ آبرو و اعلام پیروزی، یا تشدید فشار نظامی برای پس گرفتن ابتکار عمل.»
تاثیر بر انتخابات‌های کلیدی اروپا
فراتر از سیاست خارجی، ناتالی توچی، استاد دانشگاه جانز هاپکینز استدلال می‌کند که پیامد اصلی این انتخابات برای اروپا می‌تواند در عرصه سیاست داخلی نمایان شود، چرا که قاره سبز به سمت یک سال با انتخابات‌های حساس در اسپانیا، فرانسه، ایتالیا و لهستان پیش می‌رود. به گفته وی، پس از شکست چهره‌های اقتدارگرای راست در مجارستان، برزیل و صربستان، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا پیام بسیار قدرتمندی را مخابره می‌کند که دموکراسی بازگشته است و می‌توان راست افراطی را شکست داد. با این وجود، کارشناسان هشدار می‌دهند که اروپا نباید دچار توهم شود، زیرا کاهش نقش اروپا در سیاست‌های امنیتی آمریکا دارای دلایل ساختاری است و ارتباطی به پیروزی احزاب در واشنگتن ندارد.
نظر شما