در روزهای اخیر و همزمان با انتقال محمود لندی، مدیرعامل پیشین فولاد اکسین خوزستان، به سمت مدیرعاملی شرکت ورقخودرو چهارمحال، بحث انتخاب جانشین وی در یکی از استراتژیکترین شرکتهای فولادی کشور به یکی از موضوعات مهم محافل صنعتی و رسانهای استان و کشور تبدیل شده است. در این میان، آنچه بیش از هر چیز باید مورد توجه تصمیمگیرندگان قرار گیرد، ضرورت انتخاب مدیری از بدنه صنعت فولاد خوزستان است که هم از دانش فنی روز برخوردار باشد و هم با واقعیتهای میدانی این صنعت در استان آشنا باشد.
فولاد اکسین خوزستان به عنوان یکی از حلقههای مهم زنجیره تولید فولاد کشور، جایگاه ویژهای در تأمین محصولات استراتژیک دارد. این شرکت نهتنها در تولید ورقهای عریض و سنگین فولادی که در بسیاری از صنایع پاییندستی کاربرد دارد، نقش کلیدی ایفا میکند، بلکه به دلیل تولید محصولاتی که هیچ شرکت دیگری در ایران توان تولید آنها را ندارد، از اهمیت راهبردی مضاعفی برخوردار است. به عبارت دیگر، عملکرد این شرکت نهتنها بر اقتصاد استان خوزستان، بلکه بر زنجیره تأمین صنایع مختلف کشور اثرگذار است و هرگونه اختلال در مدیریت آن میتواند پیامدهای گستردهای به همراه داشته باشد.
استان خوزستان به دلیل برخورداری از تنوع قومی، فرهنگی و شرایط خاص اقلیمی و صنعتی، همواره یکی از پیچیدهترین استانهای کشور برای مدیریت در حوزههای صنعتی بوده است. کار کردن در چنین فضایی نیازمند شناخت عمیق از بستر اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی منطقه است. مدیری که از خارج از استان به این مجموعه وارد میشود، فارغ از توانمندیهای فردی، برای درک این فضا و ایجاد ارتباط مؤثر با نیروی انسانی، ذینفعان محلی و جامعه پیرامونی، نیازمند زمان قابل توجهی است. در این بازه زمانی، ممکن است فرصتهای طلایی برای توسعه و بهرهوری از دست برود و هزینه این تأخیر را صنعت و مردم استان پرداخت کنند.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که انتصاب مدیران غیربومی در برخی شرکتهای بزرگ خوزستان، در مواردی با چالشهایی نظیر عدم انطباق با فرهنگ سازمانی محلی، کندی در تصمیمگیریهای عملیاتی و کاهش اعتماد کارکنان همراه بوده است. هرچند نمیتوان توانمندی مدیران غیربومی را به طور کلی نادیده گرفت، اما در شرایطی که شرکت با چالشهای متعدد از جمله تأمین مواد اولیه، نوسانات بازار جهانی فولاد و نیاز به بهروزرسانی فناوری مواجه است، انتخاب مدیری که از پیشینه صنعت فولاد در استان برخوردار باشد، میتواند ریسکهای مدیریتی را به حداقل برساند.
از سوی دیگر، مطرح شدن گزینههای غیربومی در کنار گزینه های بومی برای مدیریت فولاد اکسین، آن هم در شرایطی که نیروهای متخصص و باتجربه بومی در استان حضور دارند، میتواند به نوعی بیتوجهی به ظرفیتهای داخلی تعبیر شود. خوزستان از دیرباز خاستگاه نیروهای فنی و مهندسی توانمندی در صنعت فولاد بوده است و بسیاری از مدیران و کارشناسان این شرکت، سالها تجربه ارزشمند خود را در همین مجموعه اندوختهاند. بهرهگیری از این سرمایه انسانی، ضمن تقویت انگیزه و وفاداری کارکنان، موجب تسریع در روند تصمیمگیریها و اجرای پروژهها میشود.
بنابراین، انتظار میرود هیئت مدیره شرکت و هلدینگ با در نظر گرفتن همه جوانب، فردی را انتخاب کنند که ضمن گذاشتن شرط بومی بودن و برخورداری از تجربه کافی در صنعت فولاد، توانایی درک و تعامل با محیط پیچیده استان خوزستان را نیز داشته باشد. انتخاب مدیرعامل بومی و متخصص از بدنه صنعت فولاد استان، نه تنها یک انتخاب شایسته، بلکه نیاز امروز فولاد اکسین برای تداوم تولید پایدار و حفظ جایگاه راهبردی خود در کشور است.
نوید احمدپور * روزنامه نگار





نظر شما