به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، علاقهمند کردن کودکان به نماز، پیش از آنکه به آموزش و توصیه نیاز داشته باشد، از رفتار و الگوی عملی والدین آغاز میشود. وقتی فرزند، پدر و مادر خود را در حال اقامه نمازی با آرامش، حضور قلب و حال خوش میبیند، تصویر دلنشینی از عبادت در ذهنش شکل میگیرد و به نماز خواندن علاقهمند میشود.
کودکان بیش از آنکه به توصیههای والدین توجه کنند، از رفتار آنها الگو میگیرند. به همین دلیل، زیبایی و آراستگی نماز میتواند نقش مهمی در شکلگیری علاقه فرزندان به این فریضه الهی داشته باشد.
در همین زمینه، در کتاب «راه رشد» بر اهمیت الگوی عملی والدین در تربیت دینی فرزندان تأکید شده است. بر این اساس، شایسته است پدر و مادر برای نماز خود اهمیت ویژهای قائل شوند؛ سجادهای پاکیزه و مرتب پهن کنند، مکان مشخصی را برای نماز خواندن در نظر بگیرند و فضای آن را معطر نگه دارند.
نماز خواندن با آرامش، شیرینی و دوری از شتابزدگی، نهتنها زمینه انس بیشتر فرزندان با عبادت را فراهم میکند، بلکه تصویری دوستداشتنی از ارتباط با خداوند در ذهن آنها به جا میگذارد.
در مقابل، اگر والدین نماز را با عجله و بیحوصلگی بهجا آورند، ممکن است همین رفتار در نگاه کودک نیز از جذابیت عبادت بکاهد. بنابراین، یکی از راههای مؤثر در تربیت دینی فرزندان این است که والدین خود، نماز را زیبا و با نشاط اقامه کنند؛ چراکه کودک دارای فطرت الهی است و رفتار معنوی و دلنشین والدین میتواند زمینه بیدار شدن علاقه او به نماز را فراهم کند.
منبع: راه رشد، جلد ۴، صفحه ۷۹






نظر شما