22 سال پیش نخستین گروه از آزادگان جنگ ایران و عراق به وطن بازگشتند.

خبرآنلاین با بازنشر عکسی از این رویداد تاریخی، نظر خوانندگان را در این باره جویا شد. بسیاری از کاربران خبرآنلاین درباره این عکس تنها با الفاظی کوتاه اما پرمعنی واکنش نشان دادند. الفاظی نظیر: «مردان خدایی»، «دلتنگی و بغض» و  «هیچ جا خاک وطن نمی‌شود».
بعضی هم جملات کوتاهی با همان مضامین نوشته بودند. از جمله اینکه «مردان خدایی که دیگر تکرار شدنی نیستند یادشان بخیر و خدا حفظشان کند هر جا هستند»، «آزاداگان سرافراز که بعد از چند سال شکنجه و دوری از وطن به کشور بازگشتند، قدر این آب وخاک را می دانند»، «اینان خاک ایران را بوسه می زنند و ما باید دست و پای این عزیزان را برای جسارتشان بوسه بزنیم».
برخی دیگر از کاربران هم به نقل خاطرات شخصی خود یا یکی از اقوامشان پرداخته اند که در ادامه برخی از آن‌ها را می‌خوانیم:
  • یاد عموی خودم افتادم. از شکنجه بعثی ها و از دلاوری های جوانانی کم سن وسال می گفت. بیچاره عمویم وقتی برگشت انگار 20 سال در این 5 سال اسارت پیر شده بود. من هنوز هم نفهمیدم آن شهدا و اسرا و جانبازان عزیر این همه شجاعت را از کجا آوردند. هنوز حیرانم. اما یاد آن روزها بخیر. بعد از آن همه سختی ،اضطراب و... چقدرهمه خوشحال بودیم. یاد حرف امام عزیز افتادم که می‌گفت «اگر روزی اسرا برگشتند و من در میان شما نبودم به آنها بگویید خمینی به یادتان بود».
  • شاید بهترین لحظه زندگی ام بود (من همانی هستم که دارم قنوت می گویم) یادش بخیر.
  • روزهای آمدن آزادگان بسیار زیبا بود، اما برخی با خاطرات تلخی روبرو شدند. ما سال ها منتظر بودیم و این روزها مادرمان به استقبال تمام آزادگان می رفت تا شاید نشانی از فرزند خودش هم پیدا کند. وقتی آخرین گروه از ازادگان عزیز امدند، چیزی نگذشت که مادر ما چشم بر این دنیا بست. (کابر دیگری در پاسخ به وی نوشته است: خدا مادر عزیزتان را رحمت کند، روحش شاد، واقعا متاثر شدم. چون این اتفاق برای پدر و مادری در محل ما افتاد. البته نه در زمان آمدن آخرین گروه، بلکه یکسال پس از اینکه از دیدن روی فرزندشان کاملا ناامید شدند. یادشان را گرامی می داریم. ما 26سال است که هنوز منتظریم ).
  • من یکی از آزادگانی هستم که در همین اتوبوس ها و اولین روز آزاد شدم. شاید هم اولین نفر بودم که از مرز گذشته و پس از هشت سال به میهن اسلامی بازگشتم. ساعات و ایام فراموش نشدنی بود. گرچه فقدان امام راحل شیرینی آن لحظات را کم کرد ولی استقبال بی نظیر مردم کردستان و کرمانشاه و دیگر مرز نشینان غیرقابل توصیف بود. درود بر آنان و همه مردم دلاور ایران. امیدوارم خداوند متعال به همه ما و مسئولین محترم قدرت درک و شناخت موقعیت را بدهد تا با درایت و سیاست از ایام سخت کنونی گذر کرده و در صعود به قله های رفیع انسانیت و پیشرفت موفق باشیم. این میسر نخواهدشد مگر با کنار گذاشتن اختلافات، همدلی و اهمیت دادن به منافع ملی تا منافع جناحی. به این شکل خون شهدا، تحمل اسرا، صبر جانبازان پاسخ لازم دریافت کرده و عزت روز افزون حاصل می شود.

شما نیز می‌توانید با کلیک ایــــنــــجــــا هم سایر نظرات کاربران را مطالعه کنید و هم نظر خودتان را بنویسید.

29219

کد خبر 236790

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 0 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 3
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • حسن IR ۱۲:۵۰ - ۱۳۹۱/۰۵/۲۷
    8 0
    قدر آب وخاک درغربت بیشترحس می شود،آفرین برمردان دیار غربت وصابران راه خدا (اراده وایمان)
  • آزاده منتظر IR ۱۳:۱۴ - ۱۳۹۱/۰۵/۲۷
    10 0
    آزادگان میگویند که بعد از 22 سال پس از آزادیشون حق و حقوق دوران اسارتشون (معروف به ماده 13 مصوبه مجلس) چی میشه و الان از کی باید طلب کنن که جواب درست بگیرند؟
    • آزاده سر افراز وطن IR ۲۳:۵۳ - ۱۳۹۱/۰۵/۲۷
      5 0
      آقای آزاده منتظر:بنده هم مثل شما دنبال همین حق و حقوق هستم"ولی از بد روزگار روزی ما دست ....... افتاده.