هفته نامه چلچراغ نوشت:

مدفن کرم‌های شب‌تاب انیمیشنی محصول استودیوی مشهور ژاپنی Ghibli است که ایسائو تاکاهاتا آن را کارگردانی کرده است و در سال 1998 تولید شده است. این انیمیشن، داستان یک خواهر (ستسوکو) و برادر (سیتا) را روایت می‌کند که در خلال جنگ‌جهانی دوم مادر خود را از دست می‌دهند و پدر آنها نیز در خدمت نیروی دریایی ارتش است. با از دست دادن مادر و بمباران روستا‌ی کوچک‌شان بی‌سرپناه می‌مانند و آخرین چاره آنها انتخاب زندگی با عمه‌شان است، اما رفتار‌های او با این دو، فروش لباس‌های مادرشان، سرکوفت‌ها و آزار دادنش باعث می‌شود که سیتا و ستسوکو زندگی در یکی از پناهگاه‌ های مخصوص بیماران هوایی را به ماندن در کنار عمه‌شان ترجیح بدهند.
«تاثیر‌گذار»، «غم‌انگیز»، «بی‌نظیر و فراموش نشدنی»؛ اینها تنها تعدادی از واژگانی است که میتوان در توصیف این انیمیشن بلند به کار برد. در روز‌هایی که دنیای ما و کودک‌ها پر از انیمیشن‌های کارتو نیست که بیشتر به هدف سرگرم کردن تولید می‌شود، «مدفن کرم‌های شب‌تاب» انیمیشنی است که نمی‌توان به راحتی از آن عبور کرد. محصولی که با فیلمی همچون «فهرست شیندلر» در یک قاب مورد نقد قرار می‌گیرد.
داستان ساده است و تاثیر‌گذاری فیلم مدیون همین سادگیست. دو کودک که جنگ همه چیز آنها ا گرفته مدتی در کنار عمه خود زندگی می‌کنند، اما غرور و رفتار این خویشاوندشان باعث می‌شود تا زندگی دیگری را انتخاب کنند و به زندگی در یک پنگاهگاه روی می‌آورند. خریدن و بعد‌ها پیدا کردن غذا مشکل‌تر می‌شود و خواهر کوچک‌تر یا ستسوکو نام دارد از گشنگی می‌میرد.
دشمن اصلی در این فیلم نه آمریکا و نه هیچ کشور دیگری است. اینجا دشمن همان ضعف انسانیت در انسان‌هاست و این مورد با نماهایی کوتاه اما عمیق و پر از جزئیاتی که تاکاهاتا از آن بهره برده است به خوبی نشان داده می‌شود. با کنار هم قرار دادن این سکانس‌ها و ترکیب آن با موسیقی بی‌نظیر آقای مامی‌یا شعر غمگینی به دور از هرگونه ظاهر‌سازی و بزرگ‌نمایی به نمایش در می‌آید. همه عناصر فیلم انسانی هستند و شاید تنها قسمت اغراق‌آمیز آن ملاقات روح سیتا و ستسوکو پس از مرگ باید دانست.
کاراکتر‌های این انیمیشن به سبک کارتون «فوتبالیست‌‌ها»ی مشهوری که همگی ما میشناسمش طراحی شده است. شخصیت‌هایی با چشمان درشت و حرکاتی سریع. استفاده از رنگ‌های قرمز و خاکستری در پس زمینه‌ها به خوبی بیان‌گر فضای جنگ است که ترش و دلهره را به نمایش می‌گذارند. صداگذاری کاراکتر‌ها به خوبی و به تناسب انجام شد و از نظر بصری هم فیلم قابل قبولی از آب درآمده است.
حاشیه: داستان فیلم از یک رمان نیمه اتوبیوگرافی نوشته نوزاکا آکی‌یوکی اقتباس شده است. سربازی که از جنگ نجات میابد اما خواهرش از گرسنگی می‌میرد.
سال 2008 به مناسبت 60 امین سالگرد خاتمه جنگ ژاپن و آمریکا، مجموعه‌ای تلویزیونی از این داستان ساخته شد که به اندازه خود انیمیشن جذاب نبود. این فیلم را با فرزندان بالای 12 سال خود تماشا کنید و انتظار خنده و تفریح نداشته باشید.
30123

کد خبر 261120

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 0 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 20
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 4
  • کامرانم CH ۱۴:۵۲ - ۱۳۹۱/۰۹/۱۲
    43 7
    تلخترین کارتونی که ساخته شده، دیدنش افسردگی می یاره.
  • محمد IR ۱۸:۴۱ - ۱۳۹۱/۰۹/۱۲
    37 5
    محشره این انیمیشن
  • ارمان IR ۲۱:۲۸ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۲
    31 4
    الان18سال دارم وقتی16سال داشتم برای اولین بار تنهایی داشتم این کارتون رو نگاه میردم که وقتی خواهرش مرد من گریه کردم واقعا غمگینه
  • محسن IR ۲۲:۲۴ - ۱۳۹۲/۰۱/۲۱
    16 2
    فقط دو تا فیلم رو چندین بار دیدم. پدرخوانده و مدفن کرم های شبتاب. تنها فیلمی که بادیدنش گریه کردم همین بود. خارق العاده ست.
  • صالح IR ۱۹:۴۵ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۵
    9 2
    غمناک ترین کارتونی بود که من تاحالا تو عمرم دیدم و بعد از کازتون غول اهنی دومین کاتونی بود که از غمناک بودنش گریه کردم به نظر من هر کی ببینتش از دلخراش بودنش گریه میکنه یا فوقش اشک میریزه من 12 سالمه ولی فکرنکنم کم تر کسی نتونه گریه کنه
  • زوکو A1 ۱۳:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۳/۳۱
    10 2
    به نظرم داستان بسیار غمناکی بود راستش باید بگم این تنها کارتونی بود که اشک منو در اورد خیلی ناراحت شدم
  • امیر IR ۲۱:۴۴ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۷
    10 2
    فوق العاده.غمناکترین کارتونی بود که تو عمرم دیدم و کلی گریه کردم.خدا کنه هیچ جای دنیا جنگی نباشه و انسانیت فراموش نشه.توصیه می کنم نوجوونا و از اونا کوچیکتر و کسایی که زیادی احساساتی هستند این انیمیشن رو تماشا نکنن!
  • بی نام A1 ۲۰:۲۲ - ۱۳۹۲/۰۷/۰۴
    7 2
    بسیار لطیف غمناک بود با دیدنش اشک ریختم کاش جنگ ها متوقف میشد...
  • مهسا A1 ۰۸:۱۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۱۲
    3 1
    درکل انیمیشن های ژاپنی خیلی احساسی و تاثیرگذار هستند.من دوبار این فیلمو دیدم و دوبارش هم گریه کردم.غمناک ترین و پرمحتواترین انیمیشن ساخته شده است بنظرم.سودوکو وهزار درنای کاغذی هم پیشنهاد میکنم حتما بخونید درهمین باره س.
  • اواتار آنگ A1 ۱۰:۲۳ - ۱۳۹۲/۱۰/۱۲
    4 1
    بسیار زیبا بود و بعد مری و مکس دومین کارتونی بود که گریه کردم.ولی جریان روحشونو در اخرش نفهمیدم.میشه توضیح بدید؟
  • سامان A1 ۱۳:۰۰ - ۱۳۹۲/۱۰/۱۲
    11 1
    الان ۴ یا ۵ ساعته که این فیلم رو به طور اتفاقی از شبکه پویا دیدم از اون موقع دلم گرفته ویه بغضی تو گلومه خیلی زیبا و دردناک بود از وسطای فیلم اشکام سرازیر شد الانم دارم دانلود میکنم تا دو باره ببینم آخرش خیلی خیلی دردناک به پایان رسید ... اون قوطی که در اول پر از آبنباط و شادی یک کودک بود و در آخر.... خیلی دلم برای ستسکو خواهرش سوخت بیایید همه با هم دعا کنیم که دیگر از این حوادث دلخراش نبنیم زنده یاد ستسکو وسیتا
  • مشعل A1 ۱۴:۴۶ - ۱۳۹۳/۰۱/۰۲
    4 2
    واقعا غمناک بود من این انیمیشن را در رو روزاول سال 1393 دیدم مردن خواهرش مرا به گریه انداخت
  • طاهره US ۱۸:۲۹ - ۱۳۹۳/۰۳/۲۲
    2 2
    اینکه روح شون رو تو اول کار نشون داد و ما می دونستیم که هر دوی این شخصیت ها توی پایان می میرند خیلی به تراژیک کردن ماجرا اضافه کرده بود. عالی بود این کار. عاشق انیمیشن های ژاپنی هستم
  • من IR ۰۸:۳۴ - ۱۳۹۳/۰۵/۱۴
    0 4
    عالی بود ولی اگر فیلمش در این وبلاگ بود بهتر بود نه انیمیشنش
  • مجید IR ۱۷:۵۴ - ۱۳۹۳/۰۵/۲۷
    4 1
    واقعا زیبا ترین کارتونی بود که من تا به حال دیدم.و همین طور تنها کارتونی که تونست اشک من که معمولا گریه نمی کنم رو دربیاره. محشره...
  • رضانعیمی IR ۲۰:۳۳ - ۱۳۹۳/۰۸/۱۲
    16 2
    این انیمیشن فوق العاده انقدر غم انگیزه که هیچکس نیست که با دیدنش گریه نکنه حتی واقعیات هم به این تلخی نیستند و تا بحال اثری به تاثیرگزاری این انیمیشن ساخته نشده و فکر نکنم ساخته بشه.
  • بی نام A1 ۲۱:۲۵ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۱
    2 1
    اخراش قلبم گرفت
  • تایلان A1 ۰۶:۳۹ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
    2 1
    خیلی غم انگیز بود و بااینکه چندروز از دیدنش میگذره هنوزم غمگین و ناراحت هستم. امیدوارم روح درگذشتگان جنگ مخصوص کودکان معصومی که بی گناه بودن در آرامش باشه
  • جیحون A1 ۱۰:۲۳ - ۱۳۹۳/۱۰/۰۳
    6 1
    بهترین و تاثیرگذارترین کارتونی بود که تا الان دیدم ... تا حدی که باعث شد بشینم و گریه کنم ... در انیمیشن خشونت نهان و آشکاری که در شرایط جنگ بوجود میاد کاملا واضح نشان داده میشه ... و همیشه کودکان معصومی مثل ستسکو و سیتا که هیچ مامن و پناهی جز همدیگرو ندارن قربانی این وضعیت می شوند...
  • اکرم A1 ۱۲:۲۶ - ۱۳۹۵/۰۷/۳۰
    4 1
    من تازه این کارتون را دیدم . خیلی حالم بد است . لعنت بر جنگ.