۰ نفر
۲۵ آذر ۱۳۹۳ - ۰۷:۴۴

نصرت اله تاجیک در مطلب تازه خود در وبلاگ نخبگان خبرآنلاین، در ارتباط با عاشورا و اربعین، نقبی به تاریخ زده است.

این دیپلمات سابق کشورمان در ابتدای یادداشت با عنوان «اربعین نقبی به تاریخ» می نویسد:
«وقتی نقبی به تاریخ میزنی و روز دهم محرم سال شصت و یکم هجری از کربلا خارج میشوی چه پیاده میروی و چه سواره و یا به مدینه میروی و یا به شام مهم نیست ولی چهل روز بعد در اربعین واقعه کربلا هر کجا هستی بایست و برگرد و به پشت سر خود نگاه کن. مهم بعد زمان و مکان نیست. مهم مسیر است. چه آن مسیری که رهبری اش با حسین(ع) بود و از مدینه آغاز شد و حج را نیمه تمام گذاشت تا بر اساس دین توحیدی ابراهیم حنیف(ع) تاریخی نو در کربلا بسازد و چه مسیری که هدایتش با زینب(س) بود و به شام رسید و پایه حکومتی یزید را لرزاند و به مدینه بازگشت. این دو مسیر و پیامهای آن مکمل یکدیگر هستند، شاید هم یک مسیرند با دو جلوه که هم تاریخ خلق کرد و هم فلسفه و روش زندگی.»
این عضو وبلاگ نخبگان خبرآنلاین در انتهای یادداشت به نیایش دکتر شریعتی با حضرت علی(ع)، امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) اشاره کرده و نوشته است:
«و اما تو ای حسین!
با تو چه بگویم؟
«شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هائل»
و تو ای چراغ راه، ای کشتی رهایی، ای خونی که از آن نقطه صحرا، جاودان می‌طپی، و می‌جوشی، و در بستر زمان جاری هستی، و بر همه نسل‌ها می‌گذری، و هر زمین حاصلخیزی را سیراب خون می‌کنی، و هر بذر شایسته را، در زیر خاک می‌شکافی و می‌شکوفایی، و هر نهال تشنه‌ای را به برگ و بار حیات و خرمی می‌نشانی،
ای آموزگار بزرگ شهادت !
برقی از آن نور را بر این شبستان سیاه و نومید ما بیفکن، قطره‌ای از آن خون را در بستر خشکیده و نیم مرده ما جاری ساز، و تفی از آتش آن صحرای آتش خیز را به این زمستان سرد و فسرده ما ببخش.
ای که «مرگ سرخ» را برگزیدی تا عاشقانت را از «مرگ سیاه» برهانی، تا با قطره خونت، ملتی را حیات بخشی، و تاریخی را به طپش آری، و کالبد مرده و فسرده عصری را گرم کنی، و بدان جوشش و خروش زندگی و عشق و امید دهی!
ایمان ما، ملت ما، تاریخ فردای ما، کالبد زمان ما
«به خون تو محتاج است»
برای خواندن متن کامل این مطلب، لطفا اینجا را کلیک کنید.

کد خبر 390419

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 11 =