۰ نفر
۲۷ شهریور ۱۳۹۵ - ۰۲:۳۱

صدای تار فرهنگ شریف را نخستین باری که شنیدم مسحور شدم.

صدای تار فرهنگ شریف را نخستین باری که شنیدم مسحور شدم. به گمانم سال‌های اولیه دهه شصت بود و برادرم عبدالحسین آلبوم ابوعطای استاد شجریان را با تار فرهنگ شریف آورده بود که روی غزل حافظ با مطلع:
طفیل هستی عشقند آدمی و پری

این کار را خوانده بود. شاید ده‌ها بار فقط بخش تکنوازی استاد فرهنگ شریف را می‌گذاشتم در یک ضبط آیوایی که داشتیم و گوش می‌کردم. به گمانم نخستین نامی که از یک نوازنده تار در ذهنم نشست همین نام استاد فرهنگ شریف بود و عملا صدای تار را با ساز او به خاطر می‌آوردم.

بعدها که بزرگتر شدم و ماجرا را جدی‌تر دنبال کردم که دریافتم که استاد چه حساسیتی به سونوریته ساز دارد و حتی استاد داریوش طلایی می‌گفت که او وسواسی بالا دارد در پوست انداختن روی تار و تا صدای مورد نظرش را از ساز بیرون نکشد کار را رها نمی‌کند و به همین دلیل است که صدای ساز استاد شریف از زاویه صدادهی و سونوریته بسیار زلال و شفاف و منحصر به فرد است. جدای از این که از نظر تکنیک هم او فضایی را در تکنوازی تار ایجاد کرد که منحصر به خود اوست. فضایی که برداشتی ماهرانه از نوازندگی ویلن و مالش‌ها و تاکیدهای نوازندگی ویلن ایرانی را با مهارت و هوشیاری به تکنیک‌های نواختن در ساز تار اضافه و مختص خود کرد.

این روزها البته تار مورد طبع و پسند من تار استاد محمدرضا لطفی است و آن سبک و سیاق را می‌پسندم که طبیعی است با تار به شیوه شیرین‌نوازانه آن فاصله بسیار دارد.
سال ۱۳۹۰ بود که استاد فرهنگ شریف را در موزه موسیقی دیدم و سر صحبت را با او باز کردم برای انجام گفت وگویی مفصل درباره زندگی و زمانه و کارهایش. موافقت اولیه‌ای کرد و تلفنی رد و بدل شد اما وقتی دو روز بعد تماس گرفتم گفت فعلا حالش خوش نیست.

چند روز بعد تماس گرفتم باز به نوعی ماجرا را به تعویق انداخت. آقای مرادخانی را که با او دوستی بسیاری داشت واسطه کردم تا این کار و ضرورت انجام آن را گوشزد کند و حتی برایش توضیح دادم که مهم این است که این خاطرات ثبت و ضبط شود و باقی بماند و حیف است که این همه اطلاعات از دست برود و ایشان هم پذیرفتند و صحبتی مجدد شد که ماجرا خورد به بیماری بعدی ایشان. بعد از مرخصی از بیمارستان مجددا تماس گرفتم وتاکید کردم و ایشان هر بار ماجرا را به روزی دیگر حوالت می‌دادند. سفرم تقریبا این پروژه را ناتمام گذاشت تا این که سال گذشته در جایی خواندم ایشان قرار است خاطرات خودشان را درقالبی طنز گونه از سوی انتشارات آوای باربد به بازار موسیقی عرضه کنند، بسیار خوشحال شدم که بالاخره چیزی از ایشان ثبت و ضبط شده است. حتی اعلام کردند که این کتاب( یا آلبوم صوتی) تا اردیبهشت ماه به بازار عرضه خواهد شد.
اما هر چه قدر منتظر ماندیم خبری از انتشار‌آلبوم یا کتاب نشد.

نمي دانم چه زماني بود كه گفت وگویی خواندم از ايشان در روزنامه اعتماد که آقای شریف در این گفت وگو سخت به استاد هوشنگ ابتهاج حمله می‌کند که اسباب خانه‌نشینی برخی از بهترین نوازندگان را فراهم کردند! و حتی بحث دعوای پرویز یاحقی با ابتهاج را با جزییات در این گفت وگو مطرح می‌کند.
در هر حال در این روزهایی که از فوت ایشان گذشته عمده تاکید بر وجه تکنوازای و بداهه‌نوازی های استاد است اما او علاوه‌بر آن ذهنی خلاق در ایجاد و آفرینش ملودی های ناب داشت و حتی به یاد دارم که در گفت وگویی گفته بود که برخی قطعات برای تار نوشته که کنسرتینوی تار با ارکستر است که بسیار هم از آنها تعریف می کرد.

برخی از قطعات او از سوی استاد هوشنگ ظریف نت و درکتابی گرد آوری و منتشر شد اما علاوه بر آن استاد شریف دستی چیره در ملودی پردازی و تصنیف و ترانه سازی داشت. برخی از کارهایی که استاد اکبر گلپایگانی خواندند خط ملودی اش را استاد شریف نوشتند. یا تصنیف معروف لاله پرپر با صدای مرحوم محمودی خوانساری با ترانه بهادر یگانه نیز از ساخته‌های اوست در مخالف سه‌گاه. شاید یکی از معروفترین کارهایی که او ساخت و در آن تکنوازی کارش را هم خودش انجام داد ترانه ای با نام شب میخونه است که با شعری از هدیه و تنظیم زنده‌یاد محمد حیدری با صدای جادویی هایده منتشر شد. به یاد این سه نغمه پرداز جاودانه موسیقی ایران.

کد خبر 579674

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 8 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 4
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام NL ۱۰:۰۸ - ۱۳۹۵/۰۶/۲۷
    9 2
    "سخت به استاد هوشنگ ابتهاج حمله می‌کند که اسباب خانه‌نشینی برخی از بهترین نوازندگان را فراهم کردند" متوجه منظور شما از علامت تعجب انتهای جملتون نمیشم اقای مختاباد، ولی شما که خبرنگار حوزه موسیقی هستین بهتر میدونین که اقای ابتهاج عملا نسل هنرمندان برنامه گلها رو از رادیو حذف کرد. مرحوم استاد شریف به محترمانه ترین صورت ممکن قضیه رو تعریف کردن وگرنه کاری که ایشون با امثال بدیعی، یاحقی، ملک، تجویدی، شهناز، کسایی،خرم و خواننده هایی مثل محمودی خوانساری، ایرج،گلپا، شهیدی کردند در تاریخ موسیقی ایران فراموش نشدنیه همرو کنارزدن تا لطفی بشه نوازنده اصلی و شجریان بشه خواننده اصلی البته این دونفر خودشون ادمای بزرگی بودند و هستند ولی طرد و حذف بقیه نابخشیدنیه و نتیجش شده این وضعیت بد موسیقی
  • بی نام IR ۲۱:۴۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۲۹
    3 0
    افرین به تحلیل دوست گرامی اقای ابتهاج باید روزی پاسخگوی این خیانت باشد مردم ایران بعد از انقلاب 57 از شنیدن صدای دل انگیز وملکوتی استاد دکتر اکبر گلپایگانی و استاد گرانقدری چون ایرج و استاد پیشکسوت استاد بنان وهمچنین نوازندگان چیره دستی که دوستمان اشاره کردند محروم شدند چرا؟سالها طول خواهد کشید تا مردم به ظلمی که در حق این عزیزان شده است را متوجه شوند چرا بعد از انقلاب 57 این اساتیدی را که نام یردم به انها مجوز ادامه کار در رادیو و تلوزیون ندادند اما به اقای شجریان و اقای ناظری که نه جندان محبوب بودند مجوز ادامه کار داده شد مسببین چه کس یا چه کسانی بودند؟حقیقت تلخ است ولی سازنده در اینده همه چیز روشن خواهد شد خبر انلاین استدعا دارم این متن را منعکس بفرمایید
  • سیامک IR ۰۸:۴۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۳۱
    3 0
    موافقم با دیدگاه بالا . اقایان باید تاوان جلوگیری فعالیتهای بزرگانی شهیری چون گلپا و ایرج و شریف و شهناز و گلچین و شهیدی و غیره را بدهند . .. خیلی به هنر و مردم و این هنرمندان ظلم شد . اقای مختاباد درست تحقیق کن و یا لااقل خودتو به نادانی نزن .
  • بی نام IR ۲۲:۱۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۳۱
    3 0
    خبر انلاین در مورد موضوع فوق و تایید دیدگاه بی نام اقا یا خانم شنبه 27 شهریورساعت 14:38 مطلبی نوشتم ولی شما منعکس نکردید میدانم چرا مطلب منو منعکس نکردید چون اشاره کردم هوشنگ ابتهاج و شجریان با موسیقی اصیل و اواز اصیل چه کردند خبر انلاین روزی ابر ها به کنار خواهند رفت و حقیقت اشکار میشود