۰ نفر
۲۳ مهر ۱۳۹۷ - ۱۲:۵۹

برای مدال طلایی که علیرضا یوسفی در المپیک نوجوانان به دست آورد خیلی‌ها زحمت کشیدند.

رضا پورعالی:از فدراسیون وزنه برداری گرفته تا کادر فنی تیم ملی، مربیان قائمشهر، رئیس هیات مازندران و البته خود علیرضا که در این ماه ها تحمل چند ده تن وزنه را به جان خرید. اما در فدراسیون وزنه برداری برعکس همه جا، موفقیت ها برای یک نفر است و شکست ها برای دیگران.
یک مصاحبه کوتاه سی ثانیه ای از رئیس فدراسیون به خوبی گویای این واقعیت تلخ است؛ مصاحبه ای که دل خیلی ها را به درد آورد. علی مرادی در این مصاحبه بدون قدردانی از کسانی ها ماه ها و سالها برای علیرضا زحمت کشیده اند،می گوید: «این مدال به دلیل توجه به زیر ساخت ها در رشته وزنه برداری و مسائل استعدادیابی در فدراسیون به دست آمده است»چیزهایی که به گفته وی در گذشته کمرنگ شده بود!
مرادی از توجه به زیر ساخت ها گفت، اما نگفت دقیقا چه زیر ساختی را نو کرد! این بار می خواهیم از او بپرسیم دقیقا چه کمکی به هیات های استانی کرده ای که بتوانند بهتر از گذشته استعدادیابی کنند با زیر ساخت های جدید؟ راه دور نمی رویم. اصلا همین مازندرانی را مثال می زنیم که در تیم ملی نوجوانان چهار-پنج نماینده داشت یا وقتی تیم دو نفره کشورمان به المپیک نوجوانان می رود، هر دو مازندرانی هستند. در دو سال گذشته حتی یک چوب کبریت هم از فدراسیون وزنه برداری به هیات مازندران اهدا نشده است. همه اش دو میله خالی بوده (بدون صفحه) که مربوط می شود به قبل از رقابتهای جهانی آناهایم. تازه بابت همان دو میله خالی هم یک هزینه چهل - پنجاه میلیونی گذاشتند رو دست هیات بابلسر برای میزبانی از اردوی تیم ملی.
ما اینجا به سهم خودمان می خواهیم چند تشکر خشک و خالی داشته باشیم. تشکر از قاسم غزالیان، پیر وزنه برداری مازندران که شاگردان زیادی از جمله علیرضا یوسفی را تحویل جامعه ورزش داد اما هرگز ادعا نکرد کار من بوده است! تشکر از فریدون غزالیان که در این سالها برای علیرضا و خیلی های دیگر زحمت کشید و تشکر از عباس رحیمی که سالهاست دارد برای وزنه برداری کشور زحمت می کشد و ادعایی هم ندارد. شاید بهتر بود این ها را از زبان رئیس فدراسیون می شنیدیم که نشنیدیم.

 

 

 

251  251

کد خبر 812549

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 2 =