به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نام سالین Saleen S۷) S۷) برای علاقهمندان واقعی دنیای خودرو، یادآور دورانی است که سوپراسپرتها هنوز بیش از هر چیز روی حس رانندگی خالص تمرکز داشتند. این مدل آمریکایی که بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ تولید شد، یکی از معدود خودروهای موتور وسط ساخت آمریکا بود که توانست وارد رقابتهای بزرگ بینالمللی شود و در مسابقاتی مثل FIA GT حرفی برای گفتن داشته باشد. حالا نسخهای بسیار خاص از این خودرو، با گذشتهای مرتبط با پل واکر، دوباره توجه کلکسیونرها را به خود جلب کرده است.
سوپراسپرتی که از پیست به خیابان آمد
براساس گزارش carscoops، سالین S۷ از همان ابتدا با هدف ساخت یک سوپراسپرت واقعی طراحی شد؛ خودرویی که نه تنها در ظاهر، بلکه در عملکرد هم بتواند با بهترینهای اروپایی رقابت کند. برخلاف بسیاری از پروژههای جاهطلبانه آمریکایی که هرگز فراتر از تبلیغات نرفتند، S۷ واقعا وارد دنیای مسابقات شد و حتی در رقابتهای معتبر استقامت و FIA GT عملکرد قابل توجهی از خود نشان داد.
طراحی خودرو همچنان حال و هوای ماشینهای مسابقهای لِمان را دارد؛ بدنهای کشیده، کابینی فشرده و فرمی که بیشتر شبیه یک خودروی پیست است تا یک سوپراسپرت شهری پلاک شده.
ردپای پل واکر روی یک آمریکایی خاص
نمونهای که حالا برای فروش گذاشته شده، یک مدل ۲۰۰۳ است که زمانی در اختیار پل واکر، بازیگر فقید مجموعه «سریع و خشن»، قرار داشت. هرچند مشخص نیست او چه مدت مالک این خودرو بوده، اما کارکرد فعلی آن نشان میدهد که S۷ مورد نظر تقریبا دستنخورده باقی مانده است.
کیلومترشمار خودرو تنها ۱,۸۸۰ مایل، معادل حدود ۳ هزار کیلومتر را نشان میدهد؛ عددی که برای یک سوپراسپرت ۲۳ ساله واقعا عجیب و خیرهکننده به نظر میرسد. همین موضوع باعث شده تا این خودرو بیشتر شبیه یک «کپسول زمان» باشد تا ماشینی که سالها در خیابان تردد کرده است.
کارکرد کم؛ مزیت یا دردسر؟
هرچند خودروهای کمکارکرد معمولا برای مجموعهداران جذابتر هستند، اما همیشه همهچیز به این سادگی نیست. خودروهایی که برای مدت طولانی بدون استفاده باقی میمانند، ممکن است با مشکلاتی مثل فرسودگی قطعات لاستیکی، خشک شدن سیستمها یا حتی رسوب در بخشهای فنی روبهرو شوند.
در آگهی فروش این S۷ اشاره دقیقی به وضعیت سرویسهای دورهای یا تعمیرات انجامشده نشده، اما با توجه به پیشینه مالکیت آن، احتمال زیادی وجود دارد که خودرو در تمام این سالها بهخوبی نگهداری شده باشد. ظاهر بدنه نقرهایرنگ خودرو تقریبا بینقص به نظر میرسد و کابین هم همچنان حس یک خودروی نو را منتقل میکند؛ حتی اگر طراحی داخلی آن امروز کمی قدیمی و ساده به نظر برسد.
یک هیولای تنفس طبیعی با گیربکس دستی
جذابیت اصلی سالین S۷ هرگز در کیفیت متریال کابین یا امکانات رفاهی آن خلاصه نمیشد. تمام شخصیت این خودرو به پیشرانه عظیم و تجربه رانندگی خام و بیواسطهاش وابسته است.
در قلب این مدل، یک موتور ۷ لیتری V۸ تنفس طبیعی ساخت فورد قرار دارد که ۵۵۰ اسب بخار قدرت تولید میکند. این نیرو از طریق یک گیربکس ۶ سرعته دستی به چرخهای عقب منتقل میشود؛ ترکیبی که امروز تقریبا به یک گونه در حال انقراض تبدیل شده است.
سالین ادعا میکرد که S۷ میتواند به سرعت نهایی ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت برسد؛ عددی که برای اوایل دهه ۲۰۰۰ فوقالعاده محسوب میشد. اما مهمتر از اعداد، حسی است که خودرو به راننده منتقل میکند؛ تجربهای مکانیکی، خشن و کاملا بدون فیلتر که در بسیاری از سوپراسپرتهای مدرن امروزی دیگر دیده نمیشود.
یادگاری از عصر طلایی سوپراسپرتها
امروز سالین S۷ فقط یک سوپراسپرت کمیاب آمریکایی نیست؛ بلکه بخشی از تاریخ فرهنگ خودرو محسوب میشود. از یک سو سابقه حضور در مسابقات حرفهای را دارد و از سوی دیگر، نام پل واکر را با خود حمل میکند؛ ترکیبی که ارزش کلکسیونی آن را چند برابر کرده است.
در دورانی که سوپراسپرتهای جدید بیش از هر زمان دیگری دیجیتالی، سنگین و وابسته به سیستمهای کمکی شدهاند، S۷ یادآور عصری است که رانندگی هنوز یک تجربه کاملا مکانیکی و هیجانانگیز بود؛ دورانی که خودروها بیشتر از آنکه هوشمند باشند، وحشی بودند.
۲۲۷۳۲۲
نظر شما