امیرمسعود عابدین: در تاریخ طراحی خودرو، استودیو پینینفارینا را با فراریهای خیرهکننده و خطوط بدنه روان و دلربا میشناسند. با این حال، در کارنامه این طراح بزرگ، پروژههایی هم پیدا میشوند که مرزهای جسارت و غرابت را جابهجا کردهاند. در اوایل دهه ۶۰، مهندسان پینینفارینا تصمیم گرفتند ببینند که اگر تمام قواعد طراحی سنتی را کنار بگذارند و یک بدنه کاملا فضایی و منطبق بر قوانین باد را روی شاسی ساده یک فیات ۶۰۰D موتور عقب سوار کنند، چه اتفاقی میافتد؟ خروجی کار، یک کپسول نقرهایرنگ و آیرودینامیک بود که هدفش تنها به چالش کشیدن سرعت بود. از این اعجوبه جلوتر از زمان خود، تنها و تنها یک نسخه در سراسر جهان ساخته شد که قرار است به زودی چوب حراج بخورد.
جادوی جریان باد؛ وقتی فرم بدنه سرعت را آزاد میکند
براساس گزارش carscoops، زیر پوست این کانسپت عجیب، همان قلب تپنده استاندارد فیات ۶۰۰D قرار دارد؛ یک موتور چهار سیلندر کوچک با حجم ۷۶۷ سیسی که تنها ۳۲ اسب بخار قدرت تولید میکند و به یک گیربکس ۴ سرعته دستی متصل است. در حالت عادی، فیات اصلی با این موتور زورش به بیش از ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت نمیرسید. اما جادوی پینینفارینا همین جا آشکار شد؛ فرم بدنه «Y برلینتا» به قدری هوا را به راحتی میشکافت و جلو میرفت که این پرنده نقرهای در تستهای فنی خود موفق شد به سرعت حدود ۱۲۸ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند؛ جهشی خیرهکننده که ثابت کرد آیرودینامیک میتواند از اسبهای بخار هم قویتر باشد.
نگاهی به آناتومی تخممرغ ایتالیایی
توصیف ظاهر این خودرو کار سادهای نیست؛ چرا که شبیه به هیچ ماشین دیگری در زمان خود نبود. در نمای جلو، سه چراغ دایرهای درون یک محفظه شیشهایِ یکپارچه و متمایز قرار گرفتهاند و سه عنصر کرومی تیز از روی سپر جلو به سمت بیرون آمدهاند که چهرهای آیندهنگرانه به آن بخشیدهاند. به لطف همین سقف منحنی و پفکرده، طراحان توانستهاند کابینی به شدت جادار و وسیع خلق کنند که سرنشینان در آن احساس راحتی بینظیری دارند. علاوه بر این، نیمه عقبی خودرو نسبت به فیاتهای معمولی کشیدهتر شده تا جریان باد به نرمی از روی سقف سر بخورد و از ماشین جدا شود.
دستنخورده از نوادا؛ میراثی ۶۰ ساله با فرمان ناردی
پینینفارینا برای لوکستر کردن این دستپختِ خود، یک فرمان چوبی و اصیل از برند مشهور «ناردی» را داخل کابین نصب کرد. از طرفی برای تقسیم وزن و بالا بردن ضریب ایمنی در تصادفات، لاستیک زاپاس را به بخش جلوی اتاقک سرنشینان منتقل کرد. این تکنمونه ارزشمند، از همان روزهای نخست تولدش راهی «موزه ملی اتومبیل» در رنو در نوادا شد و در کنار ۱۴۰۰ خودروی کلاسیک دیگر از آن مراقبت شد. به همین دلیل است که رنگ نقرهای متالیک بدنه، با وجود گذشت بیش از شش دهه، همچنان متالیک، درخشان و بدون کوچکترین خط و خشی باقی مانده است.
قیمتگذاری روی یک رویای نایاب
وظیفه فروش این شاهکار مهندسی به خانه حراجی معتبر «بونامز» سپرده شده است. نگاهی به کیلومترشمار ماشین، عمق ارزش آن را فاش میکند؛ این خودرو تنها ۸ هزار کیلومتر راه رفته که برای یک ماشین ۶۰ ساله، یعنی موتور آن هنوز کاملا نو و در حد آببندی روزهای اول است. کارشناسان بونامز ارزش این خودرو را بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار دلار پیشبینی کردهاند. این فاصله قیمتی زیاد نشان میدهد که وقتی پای یک خودروی تکنسخه و کلکسیونی در میان باشد، متر و معیار مشخصی وجود ندارد و این ثروتمندان شیفته تاریخ هستند که در روز حراج، ارزش واقعی این تندیس آیرودینامیک را تعیین خواهند کرد.
۲۲۷۳۲۲
نظر شما